Ernst & Young: Οι προτάσεις για τη λογιστική μισθώσεων θα επηρεάσουν σημαντικά τις επιχειρήσεις

Το Συμβούλιο Διεθνών Λογιστικών Προτύπων (ΣΔΛΠ) και το Αμερικανικό Συμβούλιο Προτύπων Χρηματοοικονομικής Λογιστικής (FASB) δημοσίευσαν πρόσφατα τη πρόταση τους για τη βελτίωση της λογιστικής μισθώσεων, τόσο σύμφωνα με τα ΔΠΧΑ όσο και με τα αμερικάνικα λογιστικά πρότυπα. Η πρόταση είναι σχεδιασμένη έτσι ώστε να παρέχει ένα ενιαίο μοντέλο για τη λογιστική μισθώσεων τόσο για τους μισθωτές όσο και για τους εκμισθωτές – μια προσέγγιση που στηρίζεται στο «δικαίωμα χρήσης».

Η Ruth Picker, Global IFRS Leader της Ernst & Young δηλώνει: «Η πρόταση αντιπροσωπεύει μια θεμελιώδη αλλαγή στη λογιστική μισθώσεων. Στα πλαίσια του προτεινόμενου προτύπου, όλα τα περιουσιακά στοιχεία και οι υποχρεώσεις που προκύπτουν βάσει συμβάσεων μίσθωσης θα αναγνωρίζονται στη κατάσταση χρηματοοικονομικής θέσης. Η πρόταση στοχεύει στην αντιμετώπιση των προβληματισμών σχετικά με την τρέχουσα λογιστική μισθώσεων τόσο βάσει των ΔΠΧΑ όσο και των αμερικανικών λογιστικών προτύπων, παρότι τα σχετικά πρότυπα είναι παρεμφερή. Οι προβληματισμοί αυτοί περιλαμβάνουν τα κριτήρια ταξινόμησης μεταξύ των χρηματοδοτικών και λειτουργικών μισθώσεων, τα οποία μπορεί να οδηγήσουν σε διαφορετικό λογιστικό χειρισμό για συναλλαγές μισθώσεων με παρεμφερή οικονομικά χαρακτηριστικά καθώς και στη μη αναγνώριση σημαντικών περιουσιακών στοιχείων και υποχρεώσεων που προκύπτουν από λειτουργικές μισθώσεις στις οικονομικές καταστάσεις . Χαιρετίζουμε τις προσπάθειες που καταβάλλουν τα Συμβούλια για τη δημιουργία μίας συγκλίνουσας και συνεπούς προσέγγισης ως προς τη λογιστική μισθώσεων, αλλά πιστεύουμε ότι υπάρχουν σημαντικά εννοιολογικά και πρακτικά θέματα που πρέπει να επιλυθούν. Πιο σημαντικά, οι νέες προτάσεις συνιστούν μια θεμελιώδη διαφορετική προσέγγιση για την αναγνώριση των εκτελεστικών συμβάσεων, γεγονός που μπορεί να έχει επιπτώσεις και σε άλλους διακανονισμούς εκτός των μισθώσεων».

Επιπτώσεις στους μισθωτές

Η Picker συμπληρώνει: «Για τους μισθωτές, οι προτεινόμενες αλλαγές θα οδηγούσαν στην αναγνώριση μιας υποχρέωσης για την καταβολή των μισθωμάτων, καθώς και ενός περιουσιακού στοιχείου που αντιπροσωπεύει το δικαίωμα χρήσης του μισθωμένου περιουσιακού στοιχείου. Οι εκτιμήσεις για τη διάρκεια της μίσθωσης, συμπεριλαμβανομένων των ανανεώσεων και των ενδεχόμενων μισθωμάτων θα πρέπει να πραγματοποιούνται όχι μόνο κατά την έναρξη της μίσθωσης, αλλά σε κάθε ημερομηνία ισολογισμού, προκειμένου να καθορίζεται η κατάλληλη επιμέτρηση του δικαιώματος χρήσης του περιουσιακού στοιχείου και της υποχρέωσης από τη μίσθωση. Αυτή αποτελεί μια σημαντική διαφορά σε σχέση με τις υφιστάμενες λογιστικές απαιτήσεις. Περισσότερο θα επηρεαστούν οι εταιρείες που διαθέτουν πολλές συμβάσεις μίσθωσης οι οποίες περιλαμβάνουν ενδεχόμενα μισθώματα, δυνατότητα ανανέωσης ή εγγυήσεις υπολειμματικής αξίας, όπως οι επιχειρήσεις λιανικής πώλησης.

Επιπτώσεις στους εκμισθωτές

Η Ruth Picker λέει: «Για τους εκμισθωτές, οι προτεινόμενες αλλαγές θα απαιτούσαν από τις εταιρείες να εκτιμήσουν κατά πόσο διατηρούν την έκθεση τους στους σημαντικούς κινδύνους ή οφέλη που σχετίζονται με το μισθωμένο περιουσιακό στοιχείο, και βάσει αυτής της εκτίμησης να καθορίσουν εάν θα εφαρμόσουν την προσέγγιση υποχρέωσης απόδοσης ή αποαναγνώρισης. Βάσει της προσέγγισης υποχρέωσης απόδοσης, εάν οι σημαντικοί κίνδυνοι και τα οφέλη που σχετίζονται με το μισθωμένο περιουσιακό στοιχείο διατηρούνται από τον εκμισθωτή, ο εκμισθωτής εξακολουθεί να αναγνωρίζει το μισθωμένο περιουσιακό στοιχείο στον ισολογισμό του. Αναγνωρίζεται επίσης το δικαίωμα είσπραξης των μισθωμάτων και η υποχρέωση που αντιπροσωπεύει την υποχρέωση για απόδοση προς τον μισθωτή. Ως εκ τούτου, η καθαρή απαίτηση ή υποχρέωση από τη μίσθωση αντικατοπτρίζεται στον ισολογισμό του εκμισθωτή. Παρόλο που η διαφορά η οποία ενδέχεται να επέλθει αναφορικά με την καθαρή απεικόνιση, μπορεί να μην είναι μεγάλη σε σχέση με τον υφιστάμενο λογιστικό χειρισμό των λειτουργικών μισθώσεων για τους εκμισθωτές, ωστόσο η διαφορά αναφορικά με τη μικτή απεικόνιση συνιστά σημαντική αλλαγή. Στα πλαίσια της προσέγγισης αποαναγνώρισης, εάν ο εκμισθωτής δεν διατηρεί έκθεση στους κινδύνους και στα οφέλη που σχετίζονται με το μισθωμένο περιουσιακό στοιχείο, αποαναγνωρίζεται το μέρος αυτό του περιουσιακού στοιχείου και εξακολουθεί να αναγνωρίζεται μόνο το εναπομένον μέρος του περιουσιακού αυτού στοιχείου. Για παράδειγμα στις εταιρείες του κλάδου μίσθωσης εξοπλισμού, αυτό μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την αναγνώριση από τους εκμισθωτές ενός κέρδους κατά την έναρξη της μίσθωσης.

«Το προτεινόμενο μοντέλο λογιστικής των μισθώσεων θα έχει διαβρωτικές επιπτώσεις στη λειτουργία και στις Οικονομικές Καταστάσεις των εταιρειών που δραστηριοποιούνται στον κλάδο των μισθώσεων. Είναι σημαντικό όλες οι εταιρείες να αξιολογήσουν τον τρόπο με τον οποίο θα επηρεαστούν και να παρέχουν τα σχόλια τους στο ΣΔΛΠ και στο FASB».

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ