Περέν και Λάουντρουπ …ψηλά στη λίστα του Αντωνίου

89

Στο εξωτερικό βρίσκονται ο τεχνικός διευθυντής του Παναθηναϊκού, Γιάσμινκο Βέλιτς με τον νεότευκτο διευθυντή ποδοσφαίρου, Κώστα Αντωνίου με σκοπό να ολοκληρώσουν το θέμα προπονητή μέχρι το αργότερο τα τέλη της επόμενης εβδομάδας.

Αν και ο προορισμός των δύο αντρών διαφυλάσσεται σαν «επτασφράγιστο μυστικό», οι Βέλιτς και Αντωνίου θα ξεκινήσουν τις διερευνητικές τους επαφές πιθανότατα από τους Μίκαελ Λάουντρουπ και Αλέν Περέν, οι οποίες είναι και οι πιο δύσκολες περιπτώσεις.

Ο Λάουντρουπ έμεινε πρόσφατα ελεύθερος από τη Χετάφε, είναι φυσικά… περιζήτητος, ενώ πληροφορίες τον θέλουν να αντικαθιστά τον Βαλβέρδε στον πάγκο της Εσπανιόλ. Οσον αφορά στον Περέν, ο ίδιος δήλωνε την Πέμπτη (29/5) πως δεν έχει ακόμα λύσει τη συνεργασία του με τη Λιόν, πράγμα που θεωρείται όμως θέμα ημερών, αν και η συνεργασία μαζί του δεν φαντάζει πολύ πιθανή.

Σε περίπτωση που δεν ευδοκιμήσει καμία από τις δύο αυτές επαφές, οι Βέλιτς και Αντωνίου θα στραφούν στους Μίκαελ Σκίμπε, Τόμας Ντολ και Βίκτορ Φερνάντεθ, οι οποίοι βρίσκονται στη λίστα των δύο αντρών. Σε μερίδα ΜΜΕ την Παρασκευή (30/5) γράφτηκε και ακούστηκε και το όνομα του Χενκ Τεν Κάτε, του μέχρι πρότινος βοηθού του Αβραάμ Γκραντ και πρώην τεχνικού των Αγιαξ, Μπρέντα και ΜΤΚ μεταξύ άλλων.

Ας δούμε αναλυτικά τους πέντε επικρατέστερους τεχνικούς για τον πάγκο του Παναθηναϊκού:

Μίκαελ Λάουντρουπ: Ο 44άχρονος δανός τεχνικός υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους παίκτες που έχει αναδείξει το σκανδιναβικό ποδόσφαιρο, ενώ ανήκει στο ολιγομελές κλαμπ των ποδοσφαιριστών που έχουν φορέσει τη φανέλα της Ρεάλ Μαδρίτης και της Μπαρτσελόνα. Η καριέρα του προπονητικά ξεκίνησε το 2000 στο πλευρό του Μόρτεν Ολσεν στον πάγκο της Εθνικής Δανίας και το 2002 ανέλαβε ως πρώτος προπονητής την Μπρόντμπι την οποία οδήγησε στην κατάκτηση του Κυπέλλου Δανίας το 2003 και στο νταμπλ το 2005.

Το 2007 έκανε το μεγάλο βήμα στην καριέρα του αναλαμβάνοντας τη Χετάφε. Εμφυσώντας στην ομάδα μια επιθετική φιλοσοφία, την οδήγησε στους 8 του Κυπέλλου UEFA και στον τελικό του Κυπέλλου Ισπανίας, για να αποχωρήσει από τον πάγκο της στο τέλος της σεζόν.

Εκτίμηση: Ο Λάουντρουπ αποτελεί το πιο καυτό προπονητικό όνομα της Ισπανίας και όχι μόνο. Δύσκολο εως απίθανο να έρθει στον Παναθηναϊκό.

Αλέν Περέν: Οπως και ο Χοσέ Σεγκούρα στον Ολυμπιακό, ο 52άχρονος γάλλος αποχώρησε από τη Λιόν έχοντας πάρει το νταμπλ. Σαν ποδοσφαιριστής πέρασε και δεν… ακούμπησε, αλλά σαν προπονητής έχτισε γρήγορα όνομα, μένοντας από το 1993 ως το 2002 στην Τρουά, την οποία ανέβασε τρεις κατηγορίες σε έξι χρόνια και την έβγαλε στο UEFA.

Το 2002 αναλαμβάνει τη Μαρσέιγ από την οποία όμως φεύγει χωρίς να κάνει κάτι ιδιαίτερο τον Ιανουάριο του 2004 για να αναλάβει την αραβική Αλ Αϊν. Η θητεία του στα Εμιράτα δεν διαρκεί πολύ, καθώς τον Απρίλιο του 2005 προσλαμβάνεται από την Τότεναμ από την οποία αποχωρεί επίσης άδοξα μετά από 8 μήνες.

Τη σεζόν 2006-07 είναι στον πάγκο της Σοσό με την οποία κατακτά το Κύπελλο Γαλλίας, για να καθίσει στη συνέχεια στον πάγκο της πρωταθλήτριας Λιόν για την περίοδο που μας πέρασε.

Εκτίμηση: Το υψηλό του κασέ αλλά και το γεγονός πως έχει πολύ καλό όνομα στην πατρίδα του, οπότε και περιζήτητος, καθιστούν αρκετά δύσκολη και τη δική του περίπτωση.

Μίκαελ Σκίμπε: Παρομοίως με τον Περέν, έτσι και ο Σκίμπε δεν… υπήρχε σαν ποδοσφαιριστής, αυτό όμως δεν τον εμπόδισε το 1998 να γίνει ο νεότερος τεχνικός στην ιστορία της Bundesliga αναλαμβάνοντας την Ντόρτμουντ. Το 2000 μαζί με τον Ρούντι Φέλερ αναλαμβάνουν τα ηνία της Εθνικής Γερμανίας μέχρι το 2004, με τον Φέλερ πάντως να έχει το πάνω χέρι. Οι δυο τους οδήγησαν τα πάντσερ στον τελικό του Μουντιάλ του 2002.

Ακολούθησε μια βραχύβια καριέρα στις μικρές εθνικές ομάδες της Γερμανίας για να γίνει τεχνικός της Λεβερκούζεν από τον Οκτώβριο του 2005 μέχρι φέτος τον Μαϊο, οπότε και απολύθηκε. Το 2006 οδήγησε τις ασπιρίνες στην 5η θέση της Bundesliga, όμως τη φετινή περίοδο απέτυχε παταγωδώς καθώς η Λεβερκούζεν έμεινε εκτός Ευρώπης.

Εκτίμηση: Προσιτή λύση, πλην όμως δεν έχει εργαστεί ποτέ εκτός Γερμανίας και αυτό αποτελέσει ίσως μεγάλο μείον.

Τόμας Ντολ: Υπήρξε ένας από τους καλύτερους ποδοσφαιριστές της πρώην Ανατολικής Γερμανίας κατακτώντας δύο τίτλους με την Ντιναμό Βερολίνου, ενώ και στη δεκαετία του `90 είχε αξιοπρόσεκτη καριέρα αγωνιζόμενος σε Λάτσιο, Αϊντραχτ και Μπάρι. Εκανε το αγροτικό του στη β` ομάδα του Αμβούργου από το 2002 ως το 2004, οπότε και ανέλαβε την πρώτη ομάδα.

Στην πρώτη του σεζόν όχι μόνο κατάφερε να κερδίσει μια θέση στο Ιντερτότο με τους βορειογερμανούς, αλλά κέρδισε και το βραβείο άνθρωπος της χρονιάς το 2005 στο γερμανικό ποδόσφαιρο! Την περίοδο 2005-06 πήγε ακόμα καλύτερα καθώς οδήγησε το Αμβούργο στους ομίλους του Champions League, αλλά την επόμενη σεζόν η χρονιά ήταν καταστροφική και απολύθηκε για να αναλάβει την Ντόρτμουντ.

Με την ομάδα της Βεστφαλίας πήγε στον τελικό του Κυπέλλου Γερμανίας, όμως πλήρωσε την κακή πορεία στο πρωτάθλημα και αναγκάστηκε σε παραίτηση.

Εκτίμηση: Επίσης προσιτή περίπτωση, μετά τους Περέν και Λάουντρουπ ίσως είναι η επικρατέστερη λύση για τον πάγκο των πρασίνων.

Βίκτορ Φερνάντεθ: Ο 48άχρονος ισπανός προπονητής δεν υπήρξε τίποτα σπουδαίο σαν ποδοσφαιριστής, τα διαπιστευτήρια του σαν τεχνικός τα έδωσε όμως πολύ νωρίς. Ηταν μόλις 35 ετών, όταν κατέκτησε με τη Σαραγόσα το Κύπελλο Κυπελλούχων το 1995 από την οποία αποχώρησε το 1997 για την Τενερίφη την οποία κατάφερε να διατηρήσει στην Primera Division. Το 1998 τον βρίσκει στον πάγκο της Θέλτα με την οποία είχε σταθερά καλές χρονιές.

Τρεις σερί σεζόν την οδήγησε στα προημιτελικά του UEFA, ενώ το 2001 έφτασε μαζί της στον τελικό του Κυπέλλου. Καλές σεζόν είχε και στην Μπέτις τη διετία 2002-04, ενώ το 2004 ανέλαβε το δύσκολο έργο να αντικαταστήσει τον Ζοσέ Μουρίνιο στην Πόρτο.

Προτού απολυθεί κακήν κακώς από τους δράκους τον Ιανουάριο του 2005, είχε προλάβει να κατακτήσει το Διηπειρωτικό Κύπελλο, ενώ η δεύτερη θητεία του στην αγαπημένη του Σαραγόσα είχε ως αποτέλεσμα το φθινόπωρο του 2007 να φύγει με τη στάμπα του αποτυχημένου.

Εκτίμηση: Από τους πέντε υποψήφιους, πιθανότατα έχει τις λιγότερες… συμπάθειες, αλλά αν αποτύχουν όλες οι άλλες περιπτώσεις, θα ασχοληθούν σοβαρά μαζί του στην Παιανία.

Χενκ Τεν Κάτε: Ούτε ο 54άχρονος ολλανδός τεχνικός έχει να επιδείξει κάτι ιδιαίτερο σαν παίκτης, ενώ σαν τεχνικός τη δεκαετία του `90 ήταν γυρολόγος στο ολλανδικό πρωτάθλημα. Το 2003 πήγε σαν βοηθός του Φρανκ Ράικαρντ στην Μπαρτσελόνα και η συμβολή του στην κατάκτηση του Champions League το 2006 αναγνωρίστηκε από όλους.

Μάλιστα οι κακές γλώσσες στη Βαρκελώνη έλεγαν πως ο ουσιαστικός αρχιτέκτονας εκείνης της επιτυχίας ήταν ο Τεν Κάτε… Η σεζόν 2006-07 τον βρίσκει στον πάγκο του Αγιαξ από τον οποίο έφυγε – αποτυχημένος – στο τέλος της σεζόν, ενώ στη συνέχεια έγινε βοηθός του Αβραάμ Γκραντ στην Τσέλσι, φεύγοντας μαζί με τον ισραηλινό τεχνικό από τους λονδρέζους.

Εκτίμηση: Εχει τις λιγότερες πιθανότητες από όλους, για τον απλούστατο λόγο πως η περίπτωση του δεν ενδιαφέρει σοβαρά, προς το παρόν τουλάχιστον.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,www.sport.gr