«Στριμωγμένη» η ευρωπαϊκή οικονομία, καθώς η ΕΚΤ διστάζει να μειώσει τα επιτόκια
Με την ΕΚΤ να «διστάζει» να μειώσει τα επιτόκια και τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να μην μπορούν να προχωρήσουν σε επιπλέον δαπάνες, οι επιχειρήσεις και οι καταναλωτές στη Γηραιά Ήπειρο βρίσκονται αντιμέτωποι με το αδιέξοδο της οικονομικής επιβράδυνσης.
Με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να «διστάζει» να μειώσει τα επιτόκια και τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να μην μπορούν να προχωρήσουν σε επιπλέον δαπάνες, ελέω Συμφώνου Σταιερότητας, οι επιχειρήσεις και οι καταναλωτές στη Γηραιά Ήπειρο δεν έχουν και πολλές εναλλακτικές λύσεις μπροστά στο αδιέξοδο της οικονομικής επιβράδυνσης.
Η ΕΚΤ διατήρησε χθες αμετάβλητο το παρεμβατικό της επιτόκιο στο 3,25%, για 12ο συνεχή μήνα, «ανίκανη» να αλλάξει άποψη για τη νομισματική πολιτική, παρά την, όπως την αποκάλεσε ο Βιμ Ντούιζενμπεργκ, «εκτενή συζήτηση» στο ΔΣ της ευρωτράπεζας. Ο ίδιος άλλωστε επέμεινε στην πάγια θέση του ότι οι κυβερνήσεις πρέπει να κάνουν περισσότερα για τη μείωση των ελλειμμάτων, κίνηση η οποία ενδέχεται να επιδεινώσει περαιτέρω την επιβράδυνση.
«Είμαι απόλυτα αρνητικός σχετικά με την απόφαση για τα επιτόκια» δηλώνει στο Bloomberg ο οικονομικός διευθυντής της Autogrill SpA, Αντόνιο Μπαρίλε. «Σε μία περίοδο ασθενούς ζήτησης, η ΕΚΤ πρέπει να στηρίξει την οικονομική ανάκαμψη» προσθέτει.
Τέσσερα χρόνια περίπου μετά την εισαγωγή του ευρώ, ο σχεδιασμός της οικονομικής πολιτικής είναι συγκεχυμένος. Τα εργαλεία για την οικονομική διαχείριση της ευρωζώνης, στα οποία είναι εμφανής η γερμανική αντιπληθωριστική «υστερία», είναι ουσιαστικά άχρηστα στη Γηραιά Ήπειρο όπου το σημαντικότερο πρόβλημα την τρέχουσα περίοδο είναι η εξασθένηση της ανάπτυξης.
Οι αντιθέσεις στο εσωτερικό της ΕΕ για τη νομισματική πολιτική μεταφέρθηκαν και στο ΔΣ της ΕΚΤ, όπως φάνηκε από τη χθεσνινή συνέντευξη Τύπου του Βιμ Ντούιζενμπεργκ. Φαίνεται πως ο Ολλανδός κεντρικός τραπεζίτης επιθυμούσε να ακολουθήσει την κίνηση της Fed, αλλά δεν κατάφερε να επιβάλει την άποψη του στους υπόλοιπους αξιωματούχους της ευρωτράπεζας.
Όπως επισημαίνουν οι αναλυτές, η ευρωζώνη δείχνει να βρίσκεται μπροστά σε ένα αδιέξοδο, το οποίο όμως δημιούργησε η ίδια. Η άρση αυτού του αδιεξόδου είναι καθοριστικής σημασίας για τη μελλοντική πορεία της, την εσωτερική της συνοχή και την ανταγωνιστικότητά της, εν όψει μάλιστα και της ευρωπαϊκής διεύρυνσης.
Η ελευθερία (αίσθημα αυτονομίας) ενισχύει την ευτυχία σε όλο τον κόσμο, αλλά μια εκτεταμένη διεθνής μελέτη δείχνει ότι προσφέρει ακόμη μεγαλύτερη χαρά σε πλουσιότερες χώρες,