Ankala & World Orchestra: Didje Blows the Games – Κριτική
Ένας μύθος των Αβοριγίνων της Αυστραλίας αναφέρει ότι, την εποχή της δημιουργίας του κόσμου, τα πνεύματα γύριζαν όλο τον -ρευστό ακόμη- κόσμο και τραγουδούσαν καθετί που έβλεπαν. Καθετί έπαιρνε υπόσταση μέσα από το τραγούδι τους. Επιχειρώντας να αποδείξει ότι ο μύθος αυτός «κρύβει νουν αλήθειας», μια ομάδα μουσικών από όλες τις γωνιές της Γης κι […]
Ένας μύθος των Αβοριγίνων της Αυστραλίας αναφέρει ότι, την εποχή της δημιουργίας του κόσμου, τα πνεύματα γύριζαν όλο τον -ρευστό ακόμη- κόσμο και τραγουδούσαν καθετί που έβλεπαν. Καθετί έπαιρνε υπόσταση μέσα από το τραγούδι τους. Επιχειρώντας να αποδείξει ότι ο μύθος αυτός «κρύβει νουν αλήθειας», μια ομάδα μουσικών από όλες τις γωνιές της Γης κι από πολλές διαφορετικές μουσικές παραδόσεις ένωσε τις δυνάμεις της. Οδηγός τους η μαγεία του αυτοσχεδιασμού και η φαντασία. Ως κοινός παρονομαστής χρησιμοποιήθηκε ο ήχος του «ντιτζεριντού», του ιδιόμορφου αυτού μουσικού οργάνου των Αβοριγίνων. Πρόκειται για ένα απλό κούφιο κλαδί από ευκάλυπτο, το οποίο λειτουργεί ως αντηχείο, ενισχύοντας τους ήχους που παράγει ο μουσικός με το στόμα του. Ένα όργανο με εντυπωσιακές δυνατότητες παρά την απλότητά του. Ο μαγικός ήχος του ντιτζεριντού, που προέρχεται από δύο δεξιοτέχνες του οργάνου, χρησιμοποιήθηκε ως ισοκράτης. Πάνω σε αυτόν δομήθηκαν όλα τα κομμάτια. Όργανα και μουσικά στιλ πλέκονται και εναλλάσσονται σε όσους συνδυασμούς μπορεί κανείς να φανταστεί. Το φλάουτο κινείται στους ρυθμούς του τζαζ αυτοσχεδιασμού μαζί με το σαξόφωνο, τα φωνητικά δίνουν μια αίσθηση σόουλ και μπλουζ, τα ινδικά τάμπλα στηρίζουν το ρυθμό, πάντα σε διάλογο με παραδοσιακά κρουστά από διάφορα μέρη του κόσμου. Το ακορντεόν και το βιολί, τέλος, προσθέτουν ήχους των Τσιγγάνων των Βαλκανίων στο μουσικό αυτό αμάλγαμα. Σε μουσικά εγχειρήματα όπως αυτό δεν είναι σπάνιο φαινόμενο το τελικό αποτέλεσμα να υπερβεί τα όρια του fusion (=σύντηξη) και να μετατραπεί σε… confusion (=σύγχυση). Επίσης, δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που οι «συνιστώσες» μουσικές έχουν κυριολεκτικά μπει στο κρεβάτι του Προκρούστη, ώστε να μπορέσουν να «χωρέσουν» στο τελικό προϊόν. Κάτι που εδώ έχει αποφευχθεί χάρη στη δημιουργική φαντασία αλλά και την αυτονομία της κάθε μουσικής γλώσσας. Κάθε μουσικός αναπτύσσει αυτά που θέλει με το δικό του τρόπο, δίνοντας τη σκυτάλη στον επόμενο, χωρίς να τον περιορίζει. Αν κάτι ενώνει όλα αυτά τα διαφορετικά στοιχεία είναι αυτή η ιδιότυπη (και πολύ φορτισμένη) γραμμή του ισοκράτη, που αποδίδεται από το ντιτζεριντού. Φαίνεται ότι η μαγεία των πνευμάτων της δημιουργίας του κόσμου, όπως περιγράφεται στο μύθο των Αβοριγίνων, επιβιώνει στο μαγικό τους όργανο. Ένας ήχος αρχέγονος και τόσο καταλυτικός, που μπορεί να συνενώσει όλες αυτές της εκφάνσεις της ανθρώπινης μουσικής.
Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο σκηνικός μονόλογος του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, θα παρουσιαστεί για μία μοναδική βραδιά τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας».
Στις 30 και 31 Ιανουαρίου, στο Ολύμπια θα πραγματοποιηθεί η συναυλία «Δύο Επέτειοι, Μία Σκηνή» - αφορμή τη συμπλήρωση 30 δημιουργικών χρόνων του συνθέτη Κώστα Λειβαδά και για τα 40 χρόνια της Ορχήστρας Νυκτών Εγχόρδων «Θανάσης Τσιπινάκης» του Δήμου Πατρέων.
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Πέμπτη 22.01.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/01/josh-gordon-h8Od9ze-0o-unsplash-315x220.jpg)
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442