Η καθημερινότητα αξιωματικών και φαντάρων σε κάποιο στρατόπεδο της Χαβάης, λίγο πριν από την επίθεση στο Περλ Χάρμπορ, όπως την περιέγραψε στο βιβλίο του ο Τζέιμς Τζόουνς και την αναπαρέστησε ο φακός του Φρεντ Τσίνεμαν: κουβέντες και αψιμαχίες μεταξύ ανδρών, καψόνια, έρωτες παράνομοι ή περαστικοί, φευγαλέα ξεφαντώματα στα μπαρ της πόλης, ένας απρόσμενος βομβαρδισμός που […]
Η καθημερινότητα αξιωματικών και φαντάρων σε κάποιο στρατόπεδο της Χαβάης, λίγο πριν από την επίθεση στο Περλ Χάρμπορ, όπως την περιέγραψε στο βιβλίο του ο Τζέιμς Τζόουνς και την αναπαρέστησε ο φακός του Φρεντ Τσίνεμαν: κουβέντες και αψιμαχίες μεταξύ ανδρών, καψόνια, έρωτες παράνομοι ή περαστικοί, φευγαλέα ξεφαντώματα στα μπαρ της πόλης, ένας απρόσμενος βομβαρδισμός που δίνει τέλος σε εκκρεμότητες και αδιέξοδα. Με τα σημερινά δεδομένα, το φιλμ δείχνει την ηλικία του: αργή εξέλιξη, απουσία έντονων γεγονότων, ξεπερασμένος προβληματισμός των ηρώων. Ωστόσο, θα ήταν άδικο να καταχωριστεί στα χολιγουντιανά ρομάντζα, τα οποία έχουν μείνει στην ιστορία μόνο εξαιτίας του μύθου που τα περιβάλλει. Σε αντίθεση με την «Καζαμπλάνκα», την οποία τυλίγει μια παραμυθένια ομίχλη, εδώ όλα λάμπουν κάτω από τον ήλιο του Ειρηνικού. Οι άνθρωποι έχουν πιστευτό παρελθόν, πάθη, αδυναμίες, έχουν κάνει λάθη και -το σπουδαιότερο- πορεύονται με αυτά, χωρίς να επιζητούν άφεση ή λύτρωση. Αυτά ακριβώς τα στοιχεία, δηλαδή ο ρεαλισμός των καταστάσεων και η γήινη διάσταση των χαρακτήρων, είναι που κάνουν την ταινία να αντέχει στο χρόνο. Σχεδόν μισό αιώνα μετά, ο σύγχρονος θεατής μπορεί να ταυτίζεται με την ασπρόμαυρη φιλμική πραγματικότητα, να συμπάσχει ή να κρατά αποστάσεις από τις γκρίζες φιγούρες της οθόνης και να μαγεύεται από το παθιασμένο φιλί στην αμμουδιά ανάμεσα στον Μπαρτ Λάνκαστερ και την Ντέμπορα Κερ. Το «Από εδώ έως την Αιωνιότητα» -όπως είναι ο αυθεντικός τίτλος- ήταν υποψήφιο για δώδεκα Όσκαρ, αλλά τιμήθηκε τελικά με οκτώ (Καλύτερης Ταινίας, Σκηνοθεσίας, Σεναρίου, Ασπρόμαυρης Φωτογραφίας, Ήχου, Μοντάζ, Β΄ Ανδρικού Ρόλου για τον Φρανκ Σινάτρα και Β΄ Γυναικείου Ρόλου για την Ντόνα Ριντ), ενώ στις σκηνές της επίθεσης των Ιαπώνων έχουν χρησιμοποιηθεί και αυθεντικές λήψεις από την τραγωδία του Περλ Χάρμπορ. Η έκδοση DVD περιοχής 2 δεν διαθέτει την ποιότητα στην οποία μας έχει συνηθίσει η Columbia, ειδικά με ορισμένες αναπαλαιωμένες ασπρόμαυρες παραγωγές της. Η εικόνα, στο τετράγωνο αυθεντικό πλαίσιο, έχει ορατό κόκκο, πολλά σκουπίδια της κόπιας και υστερεί στα κοντράστ. Από την πλευρά του ο μονοφωνικός ήχος είναι απλώς καθαρός και δεν διακρίνεται ούτε για την απόλυτη διαύγεια των διαλόγων ούτε για την άριστη απόδοση της πρωτότυπης μπάντας ως συνόλου.
Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο σκηνικός μονόλογος του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, θα παρουσιαστεί για μία μοναδική βραδιά τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας».
Στις 30 και 31 Ιανουαρίου, στο Ολύμπια θα πραγματοποιηθεί η συναυλία «Δύο Επέτειοι, Μία Σκηνή» - αφορμή τη συμπλήρωση 30 δημιουργικών χρόνων του συνθέτη Κώστα Λειβαδά και για τα 40 χρόνια της Ορχήστρας Νυκτών Εγχόρδων «Θανάσης Τσιπινάκης» του Δήμου Πατρέων.