Πρεμιέρα με νίκη του M.Schumacher στο GP Αυστραλίας

H βαθμολογία Οδηγών και Κατασκευαστών μετά το GP Αυστραλίας

Η κατάταξη και οι εγκαταλείψεις του GP Αυστραλίας

Οι δύο Ferrari στην πρώτη σειρά της εκκίνησης του GP Αυστραλίας

Η σειρά της εκκίνησης του Grand Prix Αυστραλίας

Κυρίαρχος ο M.Schumacher στις ελεύθερες δοκιμές του GP Αυστραλίας

Την πρώτη νίκη του φετινού Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Formula 1 κατέκτησε ο Michael Schumacher, έπειτα από ένα επεισοδιακό αγώνα, στον οποίο θριάμβευσε ο ερασιτεχνισμός ορισμένων πρωταγωνιστών εντός και εκτός των pits, ενώ παράλληλα ένα περσινό μονοθέσιο -ουσιαστικά εξέλιξη του προπέρσινου- κατάφερε να περάσει πρώτο τη γραμμή του τερματισμού, με ένα οδηγό που στάθηκε ψύχραιμος τις κατάλληλες στιγμές, βασιζόμενος στην εμπειρία του και την ανεπάρκεια των, πολλά υποσχόμενων, τεχνολογικών καινοτομιών του ανταγωνισμού.

Από τον πρώτο αγώνα της χρονιάς, φάνηκε ότι οι χρόνοι μειώνονται μόνο εξ αιτίας των ελαστικών, ενώ νέα, φετινή τεχνολογία είναι υπερεκτιμημένη, και απλά ισορροπεί στο νόμιμο όριο των κανονισμών με διάφορες παραλλαγές της ήδη υπάρχουσας. Παράλληλα, φαίνεται ότι ελλατώνεται ο αριθμός των χειριστών που επιβάλλονται των συνθηκών και αγωνίζονται πραγματικά χωρίς να διαπομπεύονται άνευ λόγου, και ίσως πρέπει να γυρίσουμε είκοσι χρόνια πίσω να τους ανακαλύψουμε.

Πως εξηγείται το κομφούζιο της πρώτης στροφής, όπου -παρά τις χθεσινές παραινέσεις του Γερμανού Πρωταθλητή για αυτοσυγκράτηση- οι μαινόμενοι Ralf Schumacher και Rubens Barrichello, ξεπέρασαν κάθε όριο φρεναρίσματος, με το δεύτερο να πραγματοποιεί συνεχείς αλλαγές τροχιάς και βρέθηκαν τελικά στην άκρη παρασύροντας ακόμη έξι οδηγούς, ενώ ο Nick Heidfeld απέδειξε ακόμη μία φορά ότι χάνεται στον πανικό;

Μήπως οι δύο πρωταγωνιστές του επεισοδίου, εκτός από τις φραστικές τους δηλώσεις, έχουν αποφασίσει να κάνουν στον αγωνιστικό χώρο την επανάστασή τους, όντας συμπλεγματικοί απέναντι στους team-mate τους, χωρίς να σκέφτονται ότι αφενός κρίνονται ως προβληματικοί από τους επικεφαλής των ομάδων, και αφετέρου ότι μετατρέπουν το θεσμό σε άρτον και θεάματα χωρίς αγωνιστικό περιεχόμενο;

Ορθώς ο υπεύθυνος ασφαλείας της FIA, Charlie Whiting, συνέχισε τον αγώνα χωρίς να δώσει επανεκκίνηση, αφού οι ανώριμοι ήταν εκτός μάχης, ενώ οι ψύχραιμοι Michael Schumacher, Juan-Pablo Montoya, David Coulthard και Kimi Raikkonen, έδειξαν σύνεση και παρέμειναν εντός της πίστας. Ακόμη και αν οι υπαίτιοι δεν συγκρούονταν, είχαν ήδη ξεπεράσει κάθε όριο της περιοχής επιβράδυνσης και θα έβγαιναν εκτός του αγωνιστικού χώρου, ή σε περίπτωση επανεκκίνησης θα έκαναν το ίδιο.

Ο Michael Schumacher προέβλεψε το συμβάν γνωρίζοντας ήδη τις προθέσεις τους και πήγε αριστερά, προτιμώντας να βρεθεί τέταρτος περνώντας μέσα από το επιβραδυντικό υλικό, αντίθετα με τον Νick Heidfeld, που συμπλήρωσε το κομφούζιο προκειμένου να κόψει δρόμο για να μη χάσει θέσεις.

Όσοι παρέμειναν, έκαναν ένα πραγματικό αγώνα, με κύριους πρωταγωνιστές τους Michael Schumacher και Juan-Pablo Montoya, που έβαλαν σοβαρή υποψηφιότητα για το φετινό Πρωτάθλημα, ξεσηκώνοντας τους θεατές με την αγωνιστική τους άμιλλα. Ο πρώτος βασίστηκε σε ένα μονοθέσιο ταχύτερο στο τεχνικό τμήμα της πίστας -και όπως αποδείχθηκε, ταχύτατο και στις ευθείες-, ενώ ο δεύτερος στην επιτάχυνση του κινητήρα της BMW. Ειδοποιός διαφορά ήταν τα ελαστικά των μονοθεσίων τους, και αυτή που έδωσε το τελικό προβάδισμα στον οδηγό της Ferrari, καθώς τα Bridgestone του ιταλικού μονοθεσίου παρουσίασαν αρχικά φλύκταινες όταν τα πίεσε ο M.Schumacher, κατόπιν όμως έφτασαν στο sweet spot όταν η απόδοση των Michelin του J.P.Montoya είχε μειωθεί.

Ο David Coulthard, είχε προηγηθεί αρχικά, και κανείς δεν γνωρίζει αν θα παρέμενε πρώτος με το μονοθέσιο της McLaren και τον επανασχεδιασμένο κινητήρα της Ilmor, αφού άρχισε να χάνει σταδιακά έδαφος όταν παρουσιάστηκε δυσλειτουργία στο κατέβασμα των σχέσεων του κιβωτίου ταχυτήτων, ενώ έμπαινε αιφνιδιαστικά η νεκρά. Η βλάβη έκανε την εμφάνισή της όταν το όχημα ασφαλείας -είχε βγει για δεύτερη φορά στην πίστα όταν πάτησε σε λάδια και σημείωσε έξοδο ο έξοχος Jarno Trulli, στην προσπάθειά του να παραμείνει εμπρός από τον Michael Schumacher- αποσύρθηκε, και ο Βρετανός έπεσε στην έβδομη θέση για να σταματήσει οριστικά όταν κόλλησε η 6η σχέση.

Ο ορμητικός Juan-Pablo Montoya, προσπέρασε εντυπωσιακά στα φρένα τον Michael Schumacher, πατώντας στο σκονισμένο τμήμα της πρώτης στροφής, και τέθηκε επικεφαλής, για να διαπιστώσει ότι η περσινή Ferrari του Γερμανού ήταν ταχύτατη όχι μόνο στο τεχνικό τμήμα της πίστας -στον 3ο τομέα-, αλλά και στις ευθείες. Ο έμπειρος M.Schumacher, αφού πρώτα ανάγκαζε τον οδηγό της Williams να κλείνει την τροχιά του στο σκονισμένο τμήμα των στροφών, τον πέρασε κατόπιν στο ίδιο σημείο εφαρμόζοντας την κλασσική διαγώνια τακτική εισόδου-εξόδου, όταν ο Κολομβιανός γλίστρησε ελαφρά χάνοντας την ταχύτητα εξόδου, για να παραμείνει επικεφαλής ως το τέλος του αγώνα.

Τους δύο πρώτους ακολούθησε ο Kimi Raikkonen, ο οποίος είχε αλλάξει το ρύγχος της McLaren έπειτα από το συμβάν της πρώτης στροφής, και αναρριχήθηκε σταδιακά από την πέμπτη θέση, για να φτάσει στη δεύτερη, περνώντας τον Juan-Pablo Montoya, του οποίου τα ελαστικά είχαν πλέον φθαρεί. Όμως, έπειτα από την έξοδό τους από το, μοναδικό pit stop στον 38ο γύρο -που πραγματοποίησαν οι περισσότεροι οδηγοί-, ο Κολομβιανός πέρασε το νεαρό Φινλανδό στο τέλος της ευθείας, όταν ο οδηγός της McLaren άργησε να φρενάρει, αφήνοντάς τον στην τρίτη θέση της κατάταξης.

Οι δύο οδηγοί της Jaguar, Eddie Irvine και Pedro de la Rosa, στάθηκαν τυχεροί και τερμάτισαν στην τέταρτη και την όγδοη (τελευταία) θέση αντίστοιχα. Ο πρώτος αντιμετώπισε πρόβλημα με την πρόσφυση της R3, ενώ ο δεύτερος με το ηλεκτρικό σύστημα, το οποίο διόρθωσε στα pits.

Οι οδηγοί της Minardi, Mark Webber και Alex Yoong, τερμάτισαν στην πέμπτη και την έβδομη θέση αντίστοιχα, ενώ ο πρώτος αποθεώθηκε από τους συμπατριώτες του. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Αυστραλός, οδήγησε επί 40 γύρους με κατεστραμμένο το διαφορικό, πραγματοποιώντας short shift (αλλαγές σχέσεων με μειωμένες τις στροφές του κινητήρα).

Ο Mika Salo ήταν ο μόνος οδηγός της Toyota που τερμάτισε, αφού ο Allan McNish εγκατέλειψε στην πολλαπλή σύγκρουση της πρώτης στροφής. Ο Φινλανδός, παρά το ισχυρότερο μονοθέσιο, προσπάθησε μάταια να περάσει τη Minardi του Mark Webber διακινδυνεύοντας μία εγκατάλειψη, αλλά η ομάδα τον περιόρισε στην έκτη θέση, προκειμένου να χάσει από τον αγώνα και το δεύτερο μονοθέσιό της.

Οι δύο οδηγοί της Sauber, o Giancarlo Fisichella, o Olibier Panis, o Jenson Button και o Felipe Massa τέθηκαν επίσης εκτός αγώνα στη σύγκρουση της πρώτης στροφής, ενώ ο Jacques Villeneuve, εόρτασε το 100ό του Grand Prix με μία εγκατάλειψη, όταν… αποκολλήθηκε η πίσω πτέρυγα της BAR, και ο Takuma Sato εγκατέλειψε από βλάβη του κιβωτίου ταχυτήτων.

Εκτός πάσης σοβαρότητας ήταν η ομάδα της Arrows, όχι εξαιτίας της βλάβης των ηλεκτρικών που παρουσιάστηκε στα μονοθέσια της ομάδας στη σχάρα της εκκίνησης πριν το γύρο προθέρμανσης, αλλά για την παντελή άγνοια των βασικών κανονισμών και την έλλειψη υπευθυνότητας των επικεφαλής της ομάδας και των οδηγών της, H.H.Frentzen και Enrique Bernoldi, που αποκλείστηκαν από τον αγώνα, φερόμενοι ως τουρίστες των pits. Ο πρώτος βγήκε στην πίστα όταν ήταν αναμμένο το κόκκινο φως της εξόδου στο τέλος των pits, ενώ ο δεύτερος βγήκε με το εφεδρικό όταν είχε ήδη δοθεί η εκκίνηση.

Στο περιθώριο του αγώνα, εντύπωση προκαλούν οι δηλώσεις του Ron Dennis, ο οποίος επιμένει ότι τα ελαστικά με ασύμμετρη χάραξη των αυλακώσεων που προσπαθεί να νομιμοποιήσει η Michelin, είναι εντός των κανονισμών. Ουσιαστικά, οι αυλακώσεις είναι συμμετρικές ως προς τον άξονα του πέλματος, αλλά το προφίλ της ράχης των πλαϊνών είναι ασύμμετρο, με πιο αμβλεία γωνία στο εσωτερικό μέρος, ώστε όταν φθαρεί, να υπάρχει μεγαλύτερη επιφάνεια επαφής -λόγω camber- με το οδόστρωμα, ενώ τα τοιχώματα των αυλακώσεων δεν είναι κάθετα, αλλά κλίνουν προς το εξωτερικό μέρος του ελαστικού.

Παράλληλα, ο τεχνικός διευθυντής της Williams, Patrick Head, δήλωσε ότι η πρόταση του προέδρου της FIA, Max Mosley, για περιορισμό των διαθέσιμων κινητήρων κατά το τριήμερο των αγώνων, είναι κατευθυνόμενη από τη Ferrari, αφού τα ελαστικά της Michelin -αντίθετα με τα Bridgestone- πρέπει πρώτα να στρωθούν για 10-15 γύρους, που σημαίνει ότι αν πρέπει να στρωθούν ελαστικά για δύο pit stop, χρειάζονται τουλάχιστον 45 γύροι και συνεπώς κινητήρες που αντέχουν για περισσότερα χιλιόμετρα, δηλαδή… με περιορισμένη απόδοση και λιγότερο διαθέσιμο χρόνο ελεύθερων δοκιμών.

Δημήτρης Πρωτονοτάριος

auto.in.gr