Μια κατάδυση στο μαγευτικό ωκεανό της ινδικής μουσικής, με όχημα ένα απλό καλαμένιο φλάουτο. Ο Pandit Hari Prasad Chaurasia, διακεκριμένος Ινδός δεξιοτέχνης, αναλαμβάνει να μας ξεναγήσει στην τέχνη του καλαμένιου φλάουτου, ενός λαϊκού οργάνου, που σχετικά πρόσφατα χρησιμοποιήθηκε στην κλασική ινδική μουσική. Η ηχογράφηση του ράγκα «Jait» (η οποία καταλαμβάνει ολόκληρο το δίσκο) προέρχεται από […]
Μια κατάδυση στο μαγευτικό ωκεανό της ινδικής μουσικής, με όχημα ένα απλό καλαμένιο φλάουτο. Ο Pandit Hari Prasad Chaurasia, διακεκριμένος Ινδός δεξιοτέχνης, αναλαμβάνει να μας ξεναγήσει στην τέχνη του καλαμένιου φλάουτου, ενός λαϊκού οργάνου, που σχετικά πρόσφατα χρησιμοποιήθηκε στην κλασική ινδική μουσική. Η ηχογράφηση του ράγκα «Jait» (η οποία καταλαμβάνει ολόκληρο το δίσκο) προέρχεται από μια συναυλία που δόθηκε στο Λονδίνο το 1990. Στην αρχή, ο Pandit Hari Prasad Chaurasia παρουσιάζει στο κοινό την κλίμακα στην οποία θα κινηθεί το ράγκα και κάνει μια σύντομη εισαγωγή γι’ αυτό που θα ακουστεί. Η κλίμακά του είναι πεντατονική και, σύμφωνα με τα σχόλια του ένθετου φυλλαδίου, είναι ίσως το μόνο από τα ράγκα της βόρειας Ινδίας που μπορεί να εκτελεστεί και το πρωί και το βράδυ. Το δε «ήθος» του «φανερώνει αφοσίωση, ευσέβεια, τρυφερότητα». Ακούγοντας την ηχογράφηση, δεν μπορεί παρά να φέρουμε στο μυαλό τη θεμελιώδη διάσταση της ινδικής μουσικής: την ένταξη και την υποταγή του ήχου στο χώρο, το χρόνο και την περίσταση. Μια απίστευτη γκάμα από μικροδιακυμάνσεις και εκφραστικά περάσματα, μια τεράστια μουσική παλέτα έρχεται να υπηρετήσει ίσως την πιο πολυσύνθετη μουσική παράδοση του κόσμου! Οι πιο «μυημένοι» ας προσέξουν (με σημείο αναφοράς την κλίμακα που ακούγεται στην αρχή) τον τρόπο με τον οποίο «τριγυρίζει» και αναδεικνύει την κάθε νότα: άλλοτε απομακρύνεται λιγότερο, άλλοτε περισσότερο, πάντοτε όμως κινείται στο πλαίσιο αυτού που έχει κληρονομήσει από τη μακραίωνη παράδοσή του. Το πρώτο από τα δύο κομμάτια του δίσκου είναι το «alap», το οποίο είναι και το πρώτο μέρος του κάθε ράγκα. Σε αυτό ο μουσικός «ξεδιπλώνει» την κλίμακά του, αυτοσχεδιάζοντας. Στο δεύτερο κομμάτι, στο «gat», ένα μικρό μουσικό θέμα γίνεται σταθερό σημείο αναφοράς για το μελωδικό όργανο, ενώ ένα συγκεκριμένο ρυθμικό σχήμα (tala) για το ρυθμικό. Στην ηχογράφηση αυτή το ρυθμικό σχήμα αποδίδεται από τα «τάμπλα» (ζευγάρι από κρουστά). Οι μουσικοί, έχοντας ως αφετηρία το μελωδικό θέμα και το ρυθμικό σχήμα αντίστοιχα, ολοένα και απομακρύνονται, ξεδιπλώνοντας αυτήν τη φορά τη δεξιοτεχνία τους. Κάθε τόσο επιστρέφουν στην αφετηρία, για να ξαναφύγουν, εξερευνώντας τα όρια της δεξιοτεχνίας τους και των εκφραστικών δυνατοτήτων του ράγκα στο οποίο κινούνται. Μια πολύ γοητευτική πρόταση για τους φίλους της ινδικής μουσικής και του αυτοσχεδιασμού. Ήχοι από έναν αεικίνητο μουσικό ωκεανό, που γοητεύουν με την αμεσότητα και τη σοφία τους.