Στους μήνες που χωρίζουν την κινηματογραφική προβολή από τις διαδοχικές εκδόσεις για οικιακή κατανάλωση (κασέτα, DVD περιοχής 1 και τώρα περιοχής 2 με ελληνικούς υπότιτλους), πολλά έχουν γραφτεί και άλλα τόσα ειπωθεί γύρω από την ταινία. Παρ’ όλα αυτά, έστω και μία λέξη να γράψει κανείς παραπάνω, κινδυνεύει να την προδώσει, να καταστρέψει τη γοητεία […]
Στους μήνες που χωρίζουν την κινηματογραφική προβολή από τις διαδοχικές εκδόσεις για οικιακή κατανάλωση (κασέτα, DVD περιοχής 1 και τώρα περιοχής 2 με ελληνικούς υπότιτλους), πολλά έχουν γραφτεί και άλλα τόσα ειπωθεί γύρω από την ταινία. Παρ’ όλα αυτά, έστω και μία λέξη να γράψει κανείς παραπάνω, κινδυνεύει να την προδώσει, να καταστρέψει τη γοητεία της, η οποία -παρεμπιπτόντως- δεν έγκειται τόσο στο πολυσυζητημένο εύρημα (έχει προϋπάρξει η «Απλή Διατύπωση», ευρωπαϊκή παραγωγή με την ίδια ακριβώς ιδέα) όσο στο παιχνίδι του σκηνοθέτη με το θεατή. Στην ιστορία του παιδοψυχίατρου, ο οποίος προσπαθεί να θεραπεύσει ένα αγόρι που υποστηρίζει ότι επικοινωνεί με τους νεκρούς, τίποτα δεν είναι κρυφό. Ο Αμερικανός -ινδικής καταγωγής- Σάιλαμαν ανοίγει τα χαρτιά του αμέσως μετά το πρώτο τέταρτο, με αποτέλεσμα σχεδόν σε κάθε πλάνο, σε κάθε φράση, η λύση να κραυγάζει. Τι είναι λοιπόν εκείνο που μπέρδεψε και ταυτοχρόνως μάγεψε το κοινό; Μα, ο τρόπος με τον οποίο όλοι οι συντελεστές υποστήριξαν την ιδέα, αρνούμενοι να υπακούσουν στην τρέχουσα λογική του θρίλερ (αίμα, ουρλιαχτά, εφέ), και αφηγούμενοι μια ιστορία φαντασμάτων μέσα από διφορούμενες καταστάσεις και διαλόγους, λιτή σκηνοθεσία και ακόμα πιο λιτά πλάνα. Με αυτά τα εφόδια, η «Έκτη Αίσθηση» δεν είναι κάτι το μεγαλόπνοο. Είναι όμως το «εργάκι» που εκπληρώνει τις υποσχέσεις του στο ακέραιο, σε κρατά σε εγρήγορση όση ώρα διαρκεί, και, όταν πλέον γνωρίζεις το μυστικό, ανυπομονείς να το δεις ξανά και ξανά για να ανακαλύψεις πού εξαπατήθηκες, πού βρίσκονται τα (διάσπαρτα) «κλειδιά» της υπόθεσης και τι όφειλες να είχες προσέξει. Δικαίως ήταν υποψήφιο για τα Όσκαρ Πρωτότυπου Σεναρίου, Β’ Ανδρικού & Β’ Γυναικείου Ρόλου, ενώ μάλλον υπερβολικές ήταν οι υποψηφιότητες Καλύτερης Ταινίας, Σκηνοθεσίας και Μοντάζ. Η ευρωπαϊκή έκδοση DVD που «μιλά» και τη γλώσσα μας είναι της ίδιας κορυφαίας ποιότητας με την αντίστοιχη αμερικανική (εικόνα πλήρους ανάλυσης, ελαφρώς κομμένη για να εφαρμόζει σε δέκτες 16:9, και ήχος ψηφιακός 5.1), διαθέτει όλα τα έξτρα που συνόδευαν το δισκάκι περιοχής 1 (χωρίς ελληνικούς υπότιτλους) και συγκαταλέγεται ασυζητητί στις άριστες αγορές του χώρου. Λάθη και παραλείψεις συναντήσαμε για ακόμα μία φορά στο ελληνικό εξώφυλλο: δεν αναφέρονται πουθενά οι γλώσσες και οι υπότιτλοι της έκδοσης ενώ δεν θα πρέπει να παρασυρθείτε από το NTSC που αναγράφεται πλάι στο λογότυπο της Dolby. Το δισκάκι είναι PAL «καραμπινάτο».
Υποψήφιο για 8 Όσκαρ είναι το ρομαντικό δράμα της Κλόι Ζάο, με τίτλο Άμνετ που κλέβει τις εντυπώσεις στις σκοτεινές αίθουσες. Αυτές είναι οι νέες ταινίες της εβδομάδας.