Τέσσερις ταινίες σε μία
Το Time Code, η καινούρια ταινία του Μάικ Φίγκις (Αφήνοντας το Λας Βέγκας) δεν μπορεί κανείς να πει ότι στερείται καινοτομιών. Γυρισμένη εξ ολοκλήρου με τη βοήθεια της ψηφιακής τεχνολογίας, δηλαδή σε ψηφιακό βίντεο και όχι σε κανονικό φιλμ, αποτελείται στην πραγματικότητα από τέσσερις εκδοχές της ίδιας ιστορίας που αλληλοσυμπληρώνονται, εξελίσσονται παράλληλα και προβάλλονται ταυτόχρονα.
1
Το Time Code, η καινούρια ταινία του Μάικ Φίγκις (Αφήνοντας το Λας Βέγκας) δεν μπορεί κανείς να πει ότι στερείται καινοτομιών. Γυρισμένη εξ ολοκλήρου με τη βοήθεια της ψηφιακής τεχνολογίας, δηλαδή σε ψηφιακό βίντεο και όχι σε κανονικό φιλμ, αποτελείται στην πραγματικότητα από τέσσερις εκδοχές της ίδιας ιστορίας που αλληλοσυμπληρώνονται, εξελίσσονται παράλληλα και προβάλλονται ταυτόχρονα.
Οι ηθοποιοί του Φίγκις δεν είχαν στα χέρια τους παρά έναν υποτυπώδη σκελετό της υπόθεσης, στην οποία μπλέκονται μια κοπέλα που θέλει να γίνει ηθοποιός, ένας αστυνομικός που πωλεί ναρκωτικά, διάφοροι παράγοντες της κινηματογραφικής βιομηχανίας και πολλοί άλλοι χαρακτήρες.
Ολες οι υπόλοιπες λεπτομέρειες (οι ατάκες, το παίξιμο, ακόμα και τα ρούχα) αφέθηκαν στην πρωτοβουλία των ηθοποιών, οι οποίοι κάθε μέρα του γυρίσματος αυτοσχεδίαζαν μπροστά σε τέσσερις ψηφιακές κινηματογραφικές μηχανές μια ολόκληρη εκδοχή της ταινίας, χωρίς κοψίματα, από την αρχή μέχρι το τέλος.
Υστερα από δεκαπέντε ημέρες γυρισμάτων, ο Φίγκις βρέθηκε με 60 διαφορετικές παραλλαγές της ίδιας ιστορίας, διαρκείας 93 λεπτών έκαστη, από τις οποίες επέλεξε τέσσερις.
Ο θεατής παρακολουθεί και τις τέσσερις αυτές υποταινίες που προβάλλονται ταυτόχρονα στη χωρισμένη στα τέσσερα μεγάλη οθόνη, αμοντάριστες, ακριβώς όπως γυρίστηκαν. Αποφασίζει ο ίδιος σε ποια από όλες θα στρέψει την προσοχή του, υποβοηθούμενος κάποτε από τον ήχο που τονίζεται ή υποβαθμίζεται ανάλογα με το σε ποια από τις τέσσερις εκδοχές που λαμβάνει χώρα παίζει σημαντικό ρόλο για την υπόθεση.
Ο Φίγκις έχει κατασκευάσει μια πραγματικά ανοιχτή ταινία, καθώς η κινηματογραφική εμπειρία κάθε θεατή είναι εκ των πραγμάτων διαφορετική.
Βαδίζει, υπό την έννοια αυτή, στα βήματα δημιουργών όπως ο Αμπέλ Γκανς ή ο Ζακ Τατί. Ο Ναπολέων του Γκανς (1927) προβάλλεται σε τρεις οθόνες τοποθετημένες η μία δίπλα στην άλλη, ενώ στο Πλέι-Ταϊμ του Ζακ Τατί (1967) είναι αδύνατον να παρακολουθήσει κανείς όλα όσα συμβαίνουν ταυτόχρονα στην τεράστια οθόνη και αναγκαστικά περιορίζεται σε κάποια από αυτά ανάλογα με την θέση που κάθεται.
Τα τελευταία χρόνια οι περισσότεροι κινηματογραφιστές δείχνουν αρκετά διστακτικοί και αποφεύγουν τις πολλές καινοτομίες, κάτι που κάνει το Time Code του Φίγκις να ξεχωρίζει. Κοινό και κριτική παραμένουν διχασμένοι, αλλά κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει την τόλμη του σκηνοθέτη, ο οποίος εργάζεται στο πλαίσιο της συμβατικής κινηματογραφικής βιομηχανίας και δεν μπορεί να αγνοήσει παραμέτρους όπως κόστος παραγωγής και αριθμός εισιτηρίων.
Στην ταινία παίζουν, μεταξύ άλλων, ο Κάιλ ΜακΛάχλαν, η Χόλι Χάντερ, η Σάλμα Χάγιεκ, η Σάφρον Μπάροουζ, ο Τζούλιαν Σαντς και η Τζιν Τρίπλχορν.
Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ
- Κυβέρνηση ιδιωτικών συμβούλων
- Η μάχη του χεριού: Είναι οι αριστερόχειρες πιο ανταγωνιστικοί;
- Αίθριος ο καιρός την Παρασκευή – Έως τους 19 βαθμούς η θερμοκρασία
- Από τον Απρίλιο το νέο επίδομα ανεργίας – Έως 1.295 ευρώ
- Η Ιταλία αγόρασε σπάνιο πορτρέτο του Καραβάτζιο για 30 εκατ. ευρώ – Θα εκτεθεί στο Παλάτσο Μπαρμπερίνι
- Η επιστήμη ξέρει αν προτιμάμε την αλήθεια ή το ψέμα
- Δημοσκόπηση: Τα δύο «ανοιχτά τραύματα» της κυβέρνησης Μητσοτάκη εν μέσω πολέμου στη Μέση Ανατολή
- Ενοίκια: Τι αλλάζει από 1ης Απριλίου για μισθωτές και εκμισθωτές
Ακολουθήστε το in.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Παρασκευή 13.03.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/03/greg-rakozy-eorb_1PkoB8-unsplash-315x220.jpg)
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442