Τις κακοδαιμονίες της ακαδημαϊκής εκπαίδευσης θίγει ο Νόαμ Τσόμσκι στον Guardian
Τις απόψεις του για τις πιέσεις που υφίσταται η ελεύθερη έκφραση, στο πλαίσιο της ακαδημαϊκής εκπαίδευσης, αλλά και τους στοχασμούς του για την ύπαρξη της αλήθειας και την προσέγγισή της εκθέτει ο σύγχρονος Αμερικανός φιλόσοφος και γλωσσολόγος Νόαμ Τσόμσκι, σε συνέντευξή του την Τετάρτη στη βρετανική εφημερίδα The Guardian.
Τις απόψεις του για τις πιέσεις που υφίσταται η ελεύθερη έκφραση, στο πλαίσιο της ακαδημαϊκής εκπαίδευσης, αλλά και τους στοχασμούς του για την ύπαρξη της αλήθειας και την προσέγγισή της εκθέτει ο σύγχρονος Αμερικανός φιλόσοφος και γλωσσολόγος Νόαμ Τσόμσκι, σε συνέντευξή του την Τετάρτη στη βρετανική εφημερίδα The Guardian.
Σε ερώτηση πώς βλέπει την ακαδημαϊκή ελευθερία και την αναζήτηση της αλήθειας μέσα στα πανεπιστημιακά ιδρύματα, παρατηρεί ότι οι φοιτητές μένουν προσκολλημένοι στις ιδέες και στα δεδομένα που θέτουν οι καθηγητές τους, καθώς τους λείπουν τα κίνητρα για έρευνα και προσέγγιση της επιστήμης από μία διαφορετική σκοπιά.
Ο Ν.Τσόμσκι επισημαίνει τη διαφορά που υπάρχει ανάμεσα στα ευρωπαϊκά και τα αμερικανικά πανεπιστήμια σε ό,τι αφορά το θέμα αυτό, αναφέροντας: η ηπειρωτική Ευρώπη διατηρεί ένα αυταρχικό ακαδημαϊκό σύστημα διδασκαλίας, όπου η γνώση είναι εγκλωβισμένη σε καλούπια που δεν προσφέρουν διεξόδους για νέες αναζητήσεις.
Στην προσπάθειά του να στηρίξει το συλλογισμό του, χρησιμοποιεί το παράδειγμα ενός συναδέλφου του στο περίφημο Τεχνολογικό Ινστιτούτο Μασαχουσέτης (ΜΙΤ). Οταν ρωτήθηκε από τους φοιτητές του ποια ύλη πρόκειται να καλυφθεί στη διάρκεια των παραδόσεών του, εκείνος απάντησε ότι σημασία δεν έχει τι θα καλυφθεί αλλά τι θα ανακαλυφθεί.
Ετσι πρέπει να λειτουργεί η εκπαίδευση και έτσι λειτουργεί στο πτυχιακό επίπεδο. Η συνεργασία και η αλληλεπίδραση ανάμεσα στους φοιτητές και τους καθηγητές είναι ευεργετική, καθώς οι περισσότερες από τις καλές ιδέες προέρχονται από τους φοιτητές συμπληρώνει.
Σύμφωνα με τον Ν.Τσόμσκι, το παραδοσιακό ακαδημαϊκό πνεύμα είναι πολύ δύσκολο να αλλάξει. Αυτό είναι φανερό στην εξέλιξη της σύγχρονης γλωσσολογίας. Τα μεγάλα ακαδημαϊκά κέντρα ήταν πολύ συντηρητικά για να υιοθετήσουν τα νέα ρεύματα. Δεν ήθελαν να διαταραχθούν η παράδοσή τους και η ησυχία τους. Γι αυτό και οι σύγχρονες γλωσσικές θεωρίες στη Γαλλία δεν καλλιεργήθηκαν στη Σορβόνη αλλά σε άλλα ριζοσπαστικά κέντρα γνώσης επισημαίνει χαρακτηριστικά.
Ενα άλλο γνώρισμα της αμερικανικής ακαδημαϊκής εκπαίδευσης είναι η γενναιόδωρη χρηματοδότηση φιλόδοξων προγραμμάτων. Η τακτική αυτή, όπως σημειώνει, είχε αποτέλεσμα την ανάδειξη των ΗΠΑ σε πανεπιστημιακή υπερδύναμη στις δεκαετίες μετά το Β Παγκόσμιο Πόλεμο, πράγμα που οδήγησε την εκεί ακαδημαϊκή κοινότητα στην πεποίθηση ότι είμαστε έτοιμοι πια να κατακτήσουμε και το τελευταίο εναπομείναν κάστρο: το ανθρώπινο μυαλό.
Ωστόσο, στο ερώτημα τι είναι τελικά η αλήθεια, ο Τσόμσκι τονίζει ότι υπάρχει απάντηση αλλά το κατά πόσο μπορούμε να την ανακαλύψουμε είναι άλλο θέμα.
Η ανθρώπινη φύση μάς επιτρέπει να αναρωτιόμαστε τι είναι αληθινό και τι όχι. Βλέπουμε τον κόσμο από μία συγκεκριμένη οπτική γωνία γιατί έτσι είμαστε φτιαγμένοι.
Τέλος, συμπληρώνει ότι ο άνθρωπος είναι και στοχαστικό ον και επομένως έχει τη δυνατότητα να αναζητεί τις ανεπάρκειές του και να προσπαθεί να τις ξεπεράσει.
Στις 30 και 31 Ιανουαρίου, στο Ολύμπια θα πραγματοποιηθεί η συναυλία «Δύο Επέτειοι, Μία Σκηνή» - αφορμή τη συμπλήρωση 30 δημιουργικών χρόνων του συνθέτη Κώστα Λειβαδά και για τα 40 χρόνια της Ορχήστρας Νυκτών Εγχόρδων «Θανάσης Τσιπινάκης» του Δήμου Πατρέων.