Γαλλο-σερβο-ελληνική παραγωγή βασισμένη στο ομώνυμο θεατρικό έργο του Ντέγιαν Ντουκόβσκι (στην Ελλάδα ανέβηκε την περίοδο 1997-1998 στο θέατρο «Αμόρε») που απαρτίζεται από δέκα στιγμιότυπα αναίτιας βίας και παράνοιας. Σε μια χώρα ρημαγμένη από τον πόλεμο, τη νύχτα της υπογραφής της συνθήκης του Ντέιτον (1995), το θύμα που έγινε θύτης θα συναντήσει τον σακατεμένο πια δήμιό […]
Γαλλο-σερβο-ελληνική παραγωγή βασισμένη στο ομώνυμο θεατρικό έργο του Ντέγιαν Ντουκόβσκι (στην Ελλάδα ανέβηκε την περίοδο 1997-1998 στο θέατρο «Αμόρε») που απαρτίζεται από δέκα στιγμιότυπα αναίτιας βίας και παράνοιας. Σε μια χώρα ρημαγμένη από τον πόλεμο, τη νύχτα της υπογραφής της συνθήκης του Ντέιτον (1995), το θύμα που έγινε θύτης θα συναντήσει τον σακατεμένο πια δήμιό του, ένας Σέρβος θα σκοτώσει τον καλύτερό του φίλο, ένας νεαρός θα απαγάγει ένα λεωφορείο με επιβάτες, ένας μεσήλικας ερωτευμένος θα σκηνοθετήσει το θάνατό του και ένας κοκαϊνομανής θα ξεστομίσει την πικρή αλήθεια: «Τα Βαλκάνια είναι η κωλοτρυπίδα του κόσμου και αυτή η χώρα (η Γιουγκοσλαβία) η αιμορροϊδα της». Μια «αιμορροϊδα» την οποία μόλις πριν λίγους μήνες οι Αμερικανοί φρόντισαν να «γιατρέψουν». Για τις ανάγκες του σεναρίου τα σκετς πλέκονται μεταξύ τους, ως σύνολο η ταινία είναι συγκλονιστική και η Ένωση Κριτικών (FIPRESCI) τη βράβευσε ως το καλύτερο ευρωπαϊκό φιλμ της χρονιάς. Δείτε το οπωσδήποτε. Δεν πρόκειται για μία ακόμη αναφορά στο γιουγκοσλαβικό ζήτημα, αλλά για μία οικουμενικών διαστάσεων ματιά πάνω στη σύγχρονη βία που μας αφορά όλους. Η κόπια που είδαμε είχε εικόνα με πλαίσιο 4:3, αναπόφευκτα σκοτεινή εξαιτίας της ανάλυσης που παρέχει το αναλογικό μέσον και ήχο διαυγή με φτωχή αίσθηση χώρου κατά την Prologic αναπαραγωγή.
Υποψήφιο για 8 Όσκαρ είναι το ρομαντικό δράμα της Κλόι Ζάο, με τίτλο Άμνετ που κλέβει τις εντυπώσεις στις σκοτεινές αίθουσες. Αυτές είναι οι νέες ταινίες της εβδομάδας.