Οι Supertramp είναι από τα συγκροτήματα εκείνα που τα ξέρουν μεγάλοι και μικροί. Ξεκίνησαν το 1969, και όλη τη δεκαετία του ’70 και του ’80 το παγκόσμιο τζουκ-μποξ έπαιζε ακατάπαυστα τραγούδια τους όπως το «Crime Of The Century», το «Bloody Well Right», το «Logical Song», το «Goodbye Stranger». Το Some Things Never Change (βλέπε και […]
Οι Supertramp είναι από τα συγκροτήματα εκείνα που τα ξέρουν μεγάλοι και μικροί. Ξεκίνησαν το 1969, και όλη τη δεκαετία του ’70 και του ’80 το παγκόσμιο τζουκ-μποξ έπαιζε ακατάπαυστα τραγούδια τους όπως το «Crime Of The Century», το «Bloody Well Right», το «Logical Song», το «Goodbye Stranger». Το Some Things Never Change (βλέπε και «Μουσικά CD» τεύχους Ιουνίου ’97) ήταν το πρώτο στούντιο άλμπουμ τους από το Free As A Bird του 1987, με επαγγελματικό λούστρο και jazz- funk επιρροές αλλά χωρίς ειδικό βάρος. Ακόμη και εκείνο όμως δεν ήταν τόσο αδιάφορο και βαρετό, όσο αυτό το διπλό CD με υλικό από τις συναυλίες που έδωσαν στο Albert Hall του Λονδίνου το Σεπτέμβριο του ’97: ρουτινιάρικες ρεπλίκες του παλιού καλού εαυτού τους για ακροατές που εγκατέλειψαν τη μουσική προ δεκαπενταετίας και νιώθουν από τη μια νοσταλγία για τα νιάτα τους («εκείνα ήταν τραγούδια!») και από την άλλη ανακούφιση ότι ναι, η μουσική μπορεί και να σταμάτησε στο Breakfast In America. Όλα αυτά όταν το Best Of Times, στο ράφι του δισκάδικου, κοστίζει όσο τριάντα κενά CD-R…
Υποψήφιο για 8 Όσκαρ είναι το ρομαντικό δράμα της Κλόι Ζάο, με τίτλο Άμνετ που κλέβει τις εντυπώσεις στις σκοτεινές αίθουσες. Αυτές είναι οι νέες ταινίες της εβδομάδας.