Το τόξο συνεργασιών της Ελλάδας με Ινδία, χώρες του Κόλπου, Ισραήλ και ΗΠΑ και η θεωρία της περικύκλωσης της Τουρκίας

Στη θεωρία της περικύκλωσης της από την Ελλάδα, με το βλέμμα σαφώς στραμμένο στις συμμαχίες του Ισραήλ στρέφεται όλο και περισσότερο το τελευταίο διάστημα η Τουρκία. Ενώ την ίδια στιγμή η ελληνική διπλωματία επιχειρεί μία στροφή στις χώρες του Κόλπου, αναζητώντας πρωτοβουλίες που θα ισχυροποιήσουν τη θέση της σε ένα ασταθές γεωπολιτικό περιβάλλον.

Η τουρκική θεωρία της περικύκλωσης

Η θεωρία της περικύκλωσης της Τουρκίας δεν είναι κάτι καινούριο, με τον Υπουργό Εξωτερικών της χώρας, Χακάν Φιντάν να έχει κάνει αναφορές στο παρελθόν, σημειώνοντας πως έχει δώσει οδηγίες στους συνεργάτες του προκειμένου να ληφθούν μέτρα μέσω της διπλωματίας. Μιλώντας για αυτή την περικύκλωση ο Φιντάν κατά καιρούς έχει μιλήσει για περιοχές συμμαχιών εναντίον της Τουρκίας.

Στην πλέον πρόσφατη τοποθέτηση του μάλιστα, αρχές Απριλίου, ο τούρκος υπουργός Εξωτερικών ανέφερε χαρακτηριστικά πως «το ζήτημα της τριάδας, Ελλάδας, “Ελληνοκυπριακής Διοίκησης” και Ισραήλ που εμπλέκονται, ή δίνουν την εντύπωση ότι εμπλέκονται, σε μια επιχείρηση που στοχεύει στην περικύκλωση της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο, είναι ένα θέμα που βρίσκεται υπό τη στενή μας παρακολούθηση. Το παρατηρήσαμε ήδη από τα πρώτα στάδια. Μάλιστα, τότε αυτή η ομάδα επιχειρούσε να εντάξει και άλλες περιφερειακές χώρες στη συμμαχία της. Ευτυχώς, υπήρξε παρέμβασή μας την κατάλληλη στιγμή και μπλοκάραμε αυτό το σχέδιο. Τελικά, έμειναν το Ισραήλ, η “Ελληνοκυπριακή Διοίκηση” και η Ελλάδα».

Η Αθήνα τότε είχε απορρίψει τις δηλώσιες Φιντάν με μία σκληρή δήλωση υπογραμμίζοντας πως η χώρα διαμορφώνη την εξωτερική της πολιτική ανεξάρτητα, δεν δέχεται υποδείξεις ούτε οφείλει εξηγήσεις σε κανένα.

Το τόξο συνεργασίας της Ελλάδας

Στην πραγματικότητα, την ανησυχία της Άγκυρας προκαλεί το τόξο συνεργασίας που τείνει να δημιουργήσει η Ελλάδα με την Ινδία, χώρες του Κόλπου, το Ισραήλ και τις ΗΠΑ.

Ανώτατες διπλωματικές πηγές σημείωναν στο in τη σημασία του κυβερνητικού ταξιδιού στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, υπό τον πρωθυπουργό, με τη συμμετοχή του Υπουργού Εξωτερικών, Γιώργου Γεραπετρίτη, τονίζοντας το ρόλο τους σε αυτή τη γεωπολιτική συγκυρία.

Οι χώρες του Κόλπου

Για την ελληνική διπλωματία τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, εκτιμώνται ως ο επιταχυντής του Κόλπου, με δεδομένο ότι δείχνουν να παίρνουν κάποιες αποστάσεις από το Συμβούλιο Συνεργασίας του Κόλπου (GCC) αλλά και να αποσπώνται από τον ΟΠΕΚ, με αποτέλεσμα να γίνονται η εγγύτερη χώρα σε ΗΠΑ και Ισραήλ, μαζί με το Μπαχρέιν.

Σε αυτές τις συνθήκες οι καλές σχέσεις τόσο με τα ΗΑΕ, όσο και με το Μπαχρέιν χαρακτηρίζεται ιδιαίτερα κρίσιμο για την ελληνική διπλωματία.

Την ίδια στιγμή η Ελλάδα αναπτύσσει σχέσεις και με το Κατάρ, παραδοσιακό, δεχόμενη ευχαριστίες για τη στάση της κατά την επίθεση του Ιράν.

Ενώ η συστοιχία Patriot παραμένει στη Σαουδική Αραβία και θεωρείται ότι το επόμενο διάστημα θα αποτυπωθεί και σε δηλώσεις από το Ριάντ ο ρόλο της.

Και έτσι όπως σημειώνουν ανώτατες διπλωματικές πηγές, η Ελλάδα καταφέρνει να κλείσει την ενότητα χώρες του Κόλπου.

Όπως τονίζουν αρμόδιες πηγές έτσι δημιουργείται από την Αθήνα ένα τόξο συνεραγσιών, το οποίο είναι η Ινδία, Κόλπος, Ισραήλ και οι Ηνωμένες Πολιτείες. Είναι δηλαδή ο IMEC, ο οικονομικός διάδρομος Ινδίας – Μέσης Ανατολής και Ευρώπης, με νοητή προέκταση τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ανατροπή του κλίματος

Και εξηγούν ότι αυτό εκλαμβάνεται, λανθασμένα, από την Άγκυρα ως περικύκλωση της.

Με το κλίμα που κυριαρχούσε στο παρελθόν και ήθελε την Αθήνα να βλέπει την Τουρκία να επιχειρεί κινήσεις που θα την εγκλώβιζαν και θα της δημιουργούσαν ασφυξία, να ανατρέπεται και η ανησυχία να μεταφέρεται στην άλλη πλευρά του Αιγαίου και να εκφράζεται και με δηλώσεις ανώτατων αξιωματούχων όπως ο Χακάν Φιντάν.

Με την Άγκυρα – σύμφωνα με αναλυτές – να έχει βάλει στο μικροσκόπιο κυρίως της κινήσεις του Ισραήλ και την προσπάθεια του να αποδυναμώσει την διπλωματική επιρροή της Τουρκίας σε ένα διαρκές μπρα ντε φερ με στόχο την κυριαχία στην Μέση Ανατολή.

Αυτή η αντιπαλότητα Τουρκίας – Ισραήλ για την κυβέρνηση άλλωστε μοιάζει να δικαιολογεί και τη στρατηγική συνεργασία με το Ισραήλ, χωρίς ηχηρές καταδίκες των πρακτικών του στην περιοχή, πέραν συγκεκριμένων κινήσεων του ΥΠΕΞ σε επίπεδο δηλώσεων.