Μπορούν Πεκίνο και Μόσχα να απαγάγουν ηγέτες όπως οι ΗΠΑ;

Κυβερνοεπιθέσεις, μυστικές πληροφορίες, προπαρασκευαστικά πλήγματα κατά της αεράμυνας της Βενεζουέλας και χρήση ειδικών ελικοπτέρων που πιλοτάρονταν από εξαιρετικούς πιλότους ήταν αυτά που έφεραν παράνομα των πρόεδρο Νικολάς Μαδούρο, δεμένο, στην Ουάσιγκτον. Διαθέτουν ή όχι όμως, Πεκίνο και Μόσχα, όλα τα παραπάνω για να επαναλάβουν τέτοιες επιχειρήσεις;

«Αυτό που διαθέτουν οι ΗΠΑ, και σε μεγάλο βαθμό όχι άλλοι, είναι ένας σπάνιος συνδυασμός προηγμένης τεχνολογίας και δεκαετιών εμπειρίας στη διεξαγωγή ειδικών επιχειρήσεων υψηλού ρίσκου» αναφέρει ο αναλυτής στην αμερικανική δεξαμενή σκέψης CNA, Decker Eveleth, εξηγώντας γιατί Πεκίνο και Μόσχα δεν μπορούν να διεξάγουν τέτοιες επιχειρήσεις.

Σε ανάλυσή του στο Foreign Policy υποστηρίζει ότι η αμερικανική επιχείρηση στη Βενεζουέλα, είναι γνήσιο παράδειγμα ότι η στρατιωτική υπεροχή των ΗΠΑ θεωρείται δεδομένη και, ως εκ τούτου, αόρατη. «Οι αμερικανικές δυνάμεις είναι τόσο αποτελεσματικές σε αυτό που κάνουν, ώστε οι επιχειρήσεις τους μπορεί να φαίνονται σχεδόν μαγικές».

Οι Ρώσοι απέτυχαν

Όσον αφορά της Ρωσία, ο ειδικός λέει ότι προσπάθησε να διεισδύσει στο Κίεβο και να συλλάβουν τον Ζελένσκι και να τον κρατήσουν μέχρι να ενισχυθούν από αερομεταφερόμενες δυνάμεις, ωστόσο οι τελευταίες υπέστησαν βαριές απώλειες τόσο στον αέρα όσο και στο έδαφος, ενώ το δίκτυο Ρώσων πρακτόρων στο Κίεβο διαλύθηκε. «Έχοντας αποτύχει με το «νυστέρι», η Ρωσία βασίζεται πλέον στη ωμή βία, και όχι στις ειδικές επιχειρήσεις, για να κάμψει την Ουκρανία”» σημειώνει.

Οι Κινέζοι είναι άπειροι

Όσον αφορά τον Κινεζικό Στρατό, ο Έβελετ υποστηρίζει ότι μπορεί να είναι ενδεχομένως τεχνολογικά πιο προηγμένος από τον ρωσικό, αλλά δεν διαθέτει εμπειρίας μάχης, από την εποχή του σινοβιετναμικού πολέμου το 1979.  «Ως εκ τούτου, σε αντίθεση με τις ΗΠΑ, η Κίνα στερείται ενός πυρήνα βετεράνων με πραγματική εμπειρία μάχης, ικανών να εκπαιδεύσουν την επόμενη γενιά στη διεξαγωγή σύνθετων ειδικών επιχειρήσεων».

Επίσης, ο ειδικός λέει ότι η Ταϊβάν δεν είναι τόσο αδύναμη όσο η Βενεζουέλα. «Παρότι και ο στρατός της Ταϊβάν στερείται πρόσφατης μεγάλης πολεμικής εμπειρίας, είναι ιδιαίτερα εξασκημένος στην παρακολούθηση και παρεμπόδιση εχθρικής εναέριας δραστηριότητας και διαθέτει προηγμένο πλέγμα έγκαιρης προειδοποίησης από αέρα και έδαφος. Για να πραγματοποιήσει η Κίνα μια επιχείρηση συγκρίσιμη με την αμερικανική στη Βενεζουέλα, δεν θα αρκούσε να πλήξει μια ντουζίνα στόχους — πιθανότατα θα έπρεπε να πλήξει εκατοντάδες. Μια τέτοια προσπάθεια θα απαιτούσε ενδεχομένως ημέρες προπαρασκευαστικών πληγμάτων, διάστημα κατά το οποίο η ηγεσία της Ταϊβάν θα μπορούσε να διασκορπιστεί ή να μετακινηθεί» σημειώνει.

66 αμερικανικές αποτυχίες

Ωστόσο, του Αμερικανού αναλυτή του διαφεύγουν -σκοπίμως;- κάποιες πληροφορίες:

Πρώτον, το αν επιχείρησε η Μόσχα να απαγάγει τον Ζελένσκι είναι μια πληροφορία που προήλθε από τις ουκρανικές υπηρεσίες πληροφοριών και επαληθεύεται δύσκολα. Ωστόσο, ακόμα και αν απέτυχαν οι Ρώσοι σε μια τέτοια επιχειρήσει, δεν σημαίνει ότι είναι αναγκαστικά υποδεέστεροι σε τέτοιες επιχειρήσεις. Σημειώνεται ότι μπορεί η επιδρομή κατά του Μαδούρο να απέφυγε απώλειες σε αμερικανικές ζωές ή εξοπλισμό, αλλά σύμφωνα με Αμερικανούς ειδικούς, θα μπορούσε να είχε καταλήξει σε καταστροφή όταν ένα από τα επιθετικά ελικόπτερα επλήγη.

«Δεν έχει κανένα στρατιωτικό ψεγάδι μέχρι τώρα», ανέφερε στην Washington Post ένα από τα πρόσωπα κοντά στον Λευκό Οίκο για τέτοιες στρατιωτικές επεμβάσεις των ΗΠΑ, αλλά προειδοποίησε ότι «αυτό θα έρθει, αν συνεχίσει να πιέζει τέτοια πράγματα» η χώρα του.

Δεύτερον, η απαγωγή ηγετών δεν οδηγεί σε αποτελέσματα και οι ιθύνοντες στην πατρίδα του που συμβουλεύονται φορείς όπως η CAN υποφέρουν από μια τρομερή στρατηγική μυωπία.

Σύμφωνα με έρευνα της επίκουρης καθηγήτριας στο Κολλέγιο της Βοστώνης, Λίντσεϊ Ο’Ρουρκ, οι ΗΠΑ έχουν επιχειρήσει 66 φορές να ανατρέψουν καθεστώτα -και μέσω απαγωγών- ώστε να επιβάλουν αλλαγή καθεστώτος. Από αυτές, οι 40 απέτυχαν και οι 26 πράγματι έφεραν μια φιλοαμερικανική κυβέρνηση στην εξουσία, η οποίες όμως δεν άντεξαν και κατέρρευσαν.

Τρίτον, σύμφωνα με το αφήγημα της Ουάσιγκτον -το οποίο υιοθετεί και ο Decker Eveleth-, το πρόβλημα για τις ΗΠΑ είναι το καθεστώς, δηλαδή η ηγεσία. Ωστόσο, για την Κίνα, το πρόβλημα είναι η ανεξαρτησία της ίδιας της Ταϊβάν. Συνεπώς, μια απαγωγή του ηγέτη δεν θα έλυνε το ζήτημα του Πεκίνου.

Ποιός έχει καεί;

Τέταρτον, ο ειδικός τονίζει ότι τον τελευταίο περίπου χρόνο, οι ΗΠΑ διεξήγαγαν πολεμικές σε Υεμένη, Ιράν και Βενεζουέλα, χωρίς να χάσουν ούτε ένα επιβεβαιωμένο επανδρωμένο αεροσκάφος από εχθρικά πυρά. Αντιθέτως, οι ρωσικές δυνάμεις χάνουν συστηματικά μαχητικά αεροσκάφη στην Ουκρανία, ενώ ο Κινεζικός Στρατός έχει τόσο επίγνωση της τακτικής υπεροχής των ΗΠΑ, ώστε εκπαιδεύει ρητά τους πιλότους του να αποφεύγουν αερομαχίες.

Και πάλι όμως ο ειδικός συγχέει διαφορετικά πράγματα. Οι Ρώσοι βρίσκονται σε ανοιχτό πόλεμο στην Ουκρανία, με έναν αντίπαλο που λαμβάνει συνεχώς στρατιωτική βοήθεια εκατοντάδων δισεκατομμυρίων, τον οποίο φαίνεται να νικά. Έτσι οι απώλειες είναι φυσικά αναμενόμενες. Αντίθετα, η αμερικανική πολεμική μηχανή έχει κοστίσει τρισεκατομμύρια στις ΗΠΑ, δίχως να καταφέρει να νικήσει αντάρτες επί 20 χρόνια σε δύο πολέμους, Ιράκ και Αφγανιστάν.

Ο Αμερικανός ειδικός καταλήγει ότι «Η Κίνα και Ρωσία δεν θα «αποθρασυνθούν» ώστε να διεξαγάγουν επιχειρήσεις στοχοποίησης ηγετών στο άμεσο μέλλον», διότι η μεν πρώτη «δεν πιστεύει πως είναι έτοιμη» και η δεύτερη «έχει ήδη δοκιμάσει και κάηκε».

Πράγματι, η πατρίδα του Έβελετ έχει διεξάγει τόσους πολέμου και εισβολές κάτι μπορεί να της κάτσει καλά και να τις δώσει και εμπειρία μάχης, με κόστος εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς.