Πιο σωστά τις αντιπαραθέσεις σε εκείνο το πολιτικό «οικοσύστημα» όπου πολιτικοί που έχουν περάσει κατά βάσει από τα συστημικά κόμματα και που υπογραμμίζουν με κάθε ευκαιρία ότι «δεν είναι χρυσαυγίτες», προσπαθούν να (ξανα)φτιάξουν πολιτικές καριέρες παίζοντας με τα χειρότερα ρατσιστικά, ξενόφοβα και αντιμεταναστευτικά αντανακλαστικά μιας μερίδας του εκλογικού σώματος.
Με το βλέμμα στραμμένο στις κάλπες και το ενδεχόμενο τώρα που η ηγεσία της νεοναζιστικής εγκληματικής οργάνωσης είναι στη φυλακή, να διεκδικήσουν ένα μέρος της ακροδεξιάς ψήφου.
Άλλωστε, υπάρχει πάντα το παράδειγμα της «Ελληνικής Λύσης» που θα ήθελαν να μιμηθούν, αποφεύγοντας βέβαια τις πολλές θεωρίες συνωμοσίας και τις σκιές για φιλορωσική στάση.
Και βεβαίως σε τέτοιους χώρους περισσεύουν τα μεγάλα «εγώ» και φυσικά οι καυγάδες.
Για τη θέση στη μαρκίζα για να θυμηθούμε τα παλιά λαϊκά μαγαζιά, ή απλώς για το ποιος θα έχει επάνω χέρι.
Από κοντά και διάφορες φιλόδοξες περσόνες, χωρίς καμία πολιτική παρουσία, πέραν του να γράφουν ακροδεξιές και ρατσιστικές χοντράδες στα social media με μόνη επιδίωξη να κάνουν θόρυβο και να αυξήσουν τον αριθμό των «ακολούθων».
Όλα αυτά θα ήταν απλώς φαιδρά, εάν δεν ήταν με τον τρόπο τους σοβαρά και επικίνδυνα.
Μέσα σε ένα κλίμα κρίσης αξιών, «ρευστοποίησης» των παραδοσιακών πολιτικών ταυτοτήτων, κυριαρχίας της αισθητικής των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και πάντα ενεργών στοιχείων ρατσισμού, σεξισμού και ομοφοβίας στην κοινωνία, η ακροδεξιά πάντα μπορεί να βρει ακροατήριο.
Ένα ακροατήριο αποπροσανατολισμένο, που μπορεί να θεωρήσει ότι έτσι ρίχνει και «ψήφο διαμαρτυρίας» και που δεν έχει κανένα πρόβλημα να διαλέξει κάποια τέτοια περσόνα για να ρίξει την ψήφο του.
Διατηρώντας, όμως, έτσι την τοξική παρουσία της ακροδεξιάς στην ελληνική πολιτική ζωή.
Η συζήτηση για το πώς ξεριζώνουμε την ακροδεξιά από την πολιτική και την κοινωνία είναι δύσκολη και μεγάλη.
Ένα πράγμα, όμως, θέλω να υπογραμμίσω: όσο περισσότερο αντιμετωπίζουμε την πολιτική και τη δημοσιογραφία και τη δημοσιότητα ως ένα πεδίο όπου πρέπει να κυριαρχεί η σκέψη, η τεκμηρίωση, οι ιδεολογίες με επιχειρήματα και όσο λιγότερο θα αφήνουμε να κυριαρχεί η λογική και η αισθητική της εικόνας, της τρολιάς και του viral, τόσο θα περιορίζουμε το έδαφος για να φυτρώνουν διάφορα ακροδεξιά φυντάνια.
Η Γυναίκα της Ζάκυθος και άλλες αιώνιες μνήμες είναι ένα ποιητικό έργο που ο Σολωμός δεν τελείωσε ποτέ - όπως δεν τελείωσε ποτέ τα περισσότερα έργα του.
Η ταινία, που ολοκληρώθηκε πρόσφατα έπειτα από τρία χρόνια παραγωγής φέρνει και πάλι στο προσκήνιο το πιο κρίσιμο ζήτημα του καιρού μας: την κλιματική κρίση. Το Mankind’s Folly έρχεται στον κινηματογράφο Δαναό για δύο μόνο προβολές το Σάββατο 17 & την Κυριακή 18 Ιανουαρίου.
Μυστικά, σχέσεις και συγκρούσεις ξεδιπλώνονται μέσα από τις ζωές τριών ανθρώπων που προσπαθούν να σταθούν ο ένας απέναντι στον άλλον και τελικά απέναντι στον ίδιο τους τον εαυτό.
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Πέμπτη 15.01.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/01/will-wright-3QbE8KepUk-unsplash-315x220.jpg)
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442
