Σαν να μην έφτανε η συνεχής πλειοδοσία του Ταγίπ Ερντογάν σε επιθετικές ενέργειες, η κυβέρνηση έχει να αντιμετωπίσει και αυτή του ΣΥΡΙΖΑ: «σε περίπτωση απόπειρας έρευνας στην ελληνική υφαλοκρηπίδα, [η κυβέρνηση] να μην κάνει τίποτα λιγότερο από όσα κάναμε εμείς τον Οκτώβρη του 2018», δήλωσε ο Αλέξης Τσίπρας. Και από την Κουμουνδούρου υπενθύμιζαν ότι, τότε, ελληνική φρεγάτα είχε παρεμποδίσει τουρκικό σεισμογραφικό πλοίο να κάνει έρευνα στην «ελληνική υφαλοκρηπίδα», κάπου εκεί όπου ίσως αποπειραθεί να κάνει το ίδιο και το «Ορούτς Ρέις».

Τίποτα λιγότερο από φρεγάτα και παρεμπόδιση – αλλά άνω όριο στο πλειοδοτικό χτύπημά δεν τέθηκε: να στείλει δύο φρεγάτες η κυβέρνηση; Τρεις; Να στείλει όλο τον στόλο; Να νοικιάσει αεροπλανοφόρο; Να παρεμποδίσει απλώς; Να βυθίσει το «Ορούτς Ρέις»; Να το αλυσοδέσει και να το φέρει τρόπαιο στον Πειραιά; Δεν μας λέει αν υπάρχει όριο στην κλιμάκωση ο κ. Τσίπρας. Λειτουργεί σαν τον πρώην φίλο του κ. Σαββίδη που παραδέχθηκε ότι συμμετείχε το 2016 στον πλειστηριασμό για τις τηλεοπτικές άδειες για να αυξήσει – υπέρ της κυβέρνησης και του λαού- το  τίμημα των αδειών. Υπέρ τίνος πλειοδοτεί τώρα ο κ. Τσίπρας;

Σύμφωνα με τον πρωτοσέλιδο χάρτη των Νέων και με στοιχεία που αναφέρει η Καθημερινή, η περιοχή που δέσμευσε για έρευνες η Τουρκία βρίσκεται τουλάχιστον 100 μίλια νοτίως του Καστελόριζου, 200 μίλια ανατολικά της Κρήτης και περιλαμβάνει τμήματα από όλες τις πραγματικές ή εικαζόμενες υφαλοκρηπίδες και ΑΟΖ της περιοχής: ελληνική, τουρκική, κυπριακή, αιγυπτιακή, λιβυκή. Για τούτο άλλωστε και το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών -αδιαφορώντας για όσα δηλώνει προς τέρψιν του εθνικιστικού ελληνικού κοινού ο κ. Πάιατ-  αποκάλεσε «αμφισβητούμενα ύδατα» την περιοχή.

Μου φαίνεται πως μόνο με τη μαξιμαλιστική προσέγγιση «τα νησιά έχουν υφαλοκρηπίδα όπως ακριβώς και το ηπειρωτικό έδαφος» -που ίσχυσε στη σοφή διαπραγμάτευση Καραμανλή-Μπακογιάννη με τη Λιβύη το 2009 και είχε σαν αποτέλεσμα χάριν της υποτιθέμενης υφαλοκρηπίδας των 200 μιλίων της Γαύδου να γίνεται τώρα προσπάθεια να αναγνωρίσει η Αίγυπτος «κάτι τις» σαν υφαλοκρηπίδα στην Κρήτη- μπορεί να θεωρηθεί αυτή η περιοχή «ελληνικών δικαιωμάτων».

Φυσικά, εν όψει διαπραγμάτευσης, δεν παραιτείσαι αυτοβούλως από δικαίωμα που ίσως έχεις. Καλώς λοιπόν η κυβέρνηση Τσίπρα και η κυβέρνηση Μητσοτάκη δηλώνουν ότι η περιοχή είναι ελληνικών δικαιωμάτων. Αλλά ως πού φθάνει η διεκδίκηση υπαρκτών γαρίδων στην ΑΟΖ ή υποτιθέμενου αερίου στην υφαλοκρηπίδα; Στην αποστολή φρεγάτας; Ή ως την πολεμική σύγκρουση; Καλό θα ήταν να το διευκρινίσει ο κ. Τσίπρας.

Γράψτε το σχόλιό σας