Λίγο πριν την πρεμιέρα του «Καλύτερα Δε Γίνεται» στον Alpha, η Ναταλία Γερμανού αποκάλυψε πολλά σε μια συνέντευξη στη Μαρία Λυσσάνδρου και το περιοδικό «Plan Be».

Μίλησε για το παρελθόν, για τις ερωτήσεις που βαριέται να απαντά αλλά και τις «κακές» αντιγραφές….

Έχεις πει ότι, σε αντίθεση με κάποιους που το παίζουν πολύ χαλαροί, εσένα σε ενδιαφέρει η γνώμη του κόσμου. Θέλω, λοιπόν, να σε ρωτήσω αν υπάρχει κάτι που πραγματικά θα σε επηρέαζε πολύ, αν το έβλεπες να γράφεται για σένα…
Όχι. Να εξηγήσω τι εννοώ: όταν λέω ότι «με ενδιαφέρει η γνώμη του κόσμου», σημαίνει ότι τη λαμβάνω υπ’ όψιν μου· θα το διαβάσω, θα το φιλτράρω, θα το σκεφτώ. Δεν τους αγνοώ και δεν τους γράφω στα παλιά μου τα παπούτσια. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι θα πω «Α, μήπως πρέπει να ζήσω τώρα με βάση αυτά που μου γράφουν;». Πολλοί μου λένε «Να κάνεις οικογένεια, να παντρευτείς»…
Δεν μπορείς να ζήσεις τη ζωή σου σύμφωνα με το πώς σε έχουν οραματιστεί ιδανικά οι άλλοι. Είναι άλλο το ότι με ενδιαφέρει η γνώμη τους, και άλλο το να προσαρμόζω τη ζωή μου σύμφωνα με αυτά που διαβάζω.

 

Οπότε, πες μου: έχεις να δώσεις μια συνέντευξη. Τι είναι αυτό που, πηγαίνοντας, σκέφτεσαι «Αχ, ας μη μου το ρωτήσουν πάλι…». Υπάρχει κάτι στο οποίο έχεις βαρεθεί να απαντάς;
Δεδομένου ότι ανήκω στην κατηγορία των ανθρώπων που δίνουν συνεντεύξεις, αλλά και παίρνουν συνεντεύξεις, πιστεύω ότι όλες οι ερωτήσεις είναι επιτρεπτές. Όλες οι ερωτήσεις είναι στα πλαίσια της δουλειάς που κάνουμε κι εσύ, κι εγώ.
Δεν θα χρησιμοποιήσω το ρήμα «βαριέμαι», γιατί είναι πολύ βαρύ. Θα σου πω γιατί: επειδή κι εγώ, πολλές φορές, πέφτω στη λούμπα τού να κάνω ερωτήσεις που έχουν γίνει 100 χιλιάδες φορές στους συνεντευξιαζόμενους. Αυτό δεν μπορούμε να το αποφύγουμε.

Υπάρχουν κάποιες ερωτήσεις που γίνονται πολύ συχνά – το γιατί δεν έκανα παιδί, γιατί δεν διάλεξα τον δρόμο της οικογένειας… Η ερώτηση αν όλοι μου οι σύντροφοι είχαν διαφορά ηλικίας μαζί μου ή αν υπήρξε έστω και ένας που να ήταν μεγαλύτερος… (γέλια) Είναι ερωτήσεις που αντιμετωπίζω πάντα με συγκατάβαση, με χαμόγελο, με υπομονή. Καταλαβαίνω ότι θα μου γίνουν αυτές οι ερωτήσεις, οπότε it’s ok.

 

 

Και το ανάποδο; Κάτι που ενδεχομένως να ήθελες να πεις, αλλά τόσα χρόνια δεν σε έχει ρωτήσει ποτέ κανένας; Υπάρχει κάτι ή σου τα έχουν ρωτήσει όλα;
Όχι, δεν τα έχουν ρωτήσει όλα. Νομίζω ότι πολλά δεν έχουν ρωτήσει, αλλά δεν θα τους διευκολύνω κιόλας!

 

Υπάρχει κάτι που νοσταλγείς από την εποχή του «Mega Star»; Από τα τότε χρόνια της τηλεόρασης; Είτε από άποψη ήθους, είτε από άποψη τηλεοπτικής νοοτροπίας ή συνεργασιών;
Από τα χρόνια του «Mega Star», αυτό που μπορεί να νοσταλγώ είναι η απόλυτη χαλαρότητα που είχαμε, γιατί δεν ασχολιόταν κανένας με τα νούμερα. Ξέραμε ότι, βρέξει-χιονίσει, το «Mega Star» έκανε 26%, κάθε Σάββατο μεσημέρι, στη 1. Νομίζω ότι τα νούμερα δεν τα κοιτούσε ούτε η εταιρεία παραγωγής πια, από ένα σημείο και μετά!
Μπαίναμε με τον Κώστα Καπετανίδη στο υπογειάκι της «Άνωσης», στο Χαλάνδρι, και γυρνούσαμε μέσα σε δύο ώρες τέσσερα επεισόδια, είχαμε βγάλει τον μήνα! Non-stop. Χωρίς κείμενο, χωρίς τίποτα! Έμπαινα και αυτοσχεδίαζα! Ήταν τα πιο ξεκούραστα τηλεοπτικά μου χρόνια.

 

Το «Mega Star» ήταν από τις πρώτες μουσικές εκπομπές, είχε τεράστια επιτυχία, κι εσύ ως παρουσιάστρια άνοιξες τον δρόμο στον χώρο εκείνο. Έχεις δει καθόλου, στην πορεία, μικρές «Ναταλίες Γερμανού» στην τηλεόραση;
Μικρές «Ναταλίες Γερμανού» στην τηλεόραση; Αν σου πω «όχι»; Δεν νομίζω ότι έχω δει καμία που να μου θυμίζει τον εαυτό μου.

 

 

Κακές αντιγραφές;
Όχι, όχι… Ούτε κακές αντιγραφές, ούτε καλές.
Έχω δει πολλές μικρές «Ελένες», έτσι; Πολλές, πάρα πολλές… Κακές. Γιατί, άμα ήταν καλές, θα είχαν πλησιάσει και την Ελένη…