Στην ερώτηση «ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο;», η απάντηση είναι πλέον σχεδόν προφανής: Ο Πάνος Καμμένος.

Ο Πάνος Καμμένος είχε «φάει» τον Νίκο Φίλη από το υπουργείο Παιδείας όταν είχε προκύψει η σύγκρουση του με τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο, με αφορμή τα βιβλία των Θρησκευτικών.

Ο Πάνος Καμμένος πήγε στις ΗΠΑ και είπε διάφορα δικά του για την εξωτερική πολιτική της χώρας.

Ο Πάνος Καμμένος διαπληκτίστηκε και στην συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου με τον Νίκο Κοτζιά, όταν ο υπουργός Εξωτερικών έθεσε ζήτημα για τα όσα είχε πει ο υπουργός Αμυνας στις ΗΠΑ.

Ο Αλέξης Τσίπρας όχι απλώς παρακολουθούσε, αλλά τήρησε και ίσες αποστάσεις, μην αναγνωρίζοντας τον ρόλο του ΥΠΕΞ στην υπογραφή της συμφωνίας των Πρεσπών.

Στην πραγματικότητα δεν τήρησε ίσες αποστάσεις: μία ημέρα αργότερα, ο Κοτζιάς είναι αυτό που παραιτείται και όχι ο Καμμένος.

Συνδυάζοντας τις εξελίξεις αυτές, με την ικεσία του Πρωθυπουργού προς υπουργούς να μην ανατρέψουν την κυβέρνηση, καταλήγει κανείς σε ένα συμπέρασμα: στην κυβέρνηση αυτή δεν συμμετέχουν πλέον όσοι ο κ. Τσίπρας επιθυμεί και επιλέγει, παρά όσοι του κάνουν την χάρη και δέχονται τις παρακλήσεις του. Και όσοι επιθυμεί ο Καμμένος.

Το άλλο συμπέρασμα είναι ότι ο υπουργός Αμυνας ισχυροποιείται όσο ποτέ και πιθανώς αυτό να συνδυάζεται και με άλλες εξελίξεις.

Η κυβέρνηση πλέον βρίσκεται σε κρίση και είναι άγνωστο αν, πώς και πότε θα βγει από αυτήν, απαλλάσσοντας τους πολίτες και την χώρα από την παρουσία της.

Κομβική παράμετρος για τις εξελίξεις παραμένει το θέμα των Σκοπίων. Αυτό θα καθορίσει τον χρόνο και τον τρόπο με τον οποίο ο Αλέξης Τσίπρας θα αποφασίσει να προσφύγει στις κάλπες, έχοντας όμως έναν νέο μεγάλο πονοκέφαλο να αντιμετωπίσει: τον Νίκο Κοτζιά, ο οποίος είναι γνωστό ότι δεν χαρίζεται, όποτε αποφασίσει να μιλήσει.

Παρά ταύτα, ο κ. Τσίπρας δεν φαίνεται να απασχολείται και πολύ από αυτά. Κουμάντο πλέον κάνει ο Πάνος Καμμένος και αυτός θα λάβει τις αποφάσεις για την τύχη του – τύποις –  προϊσταμένου του…