Δεν τη μέτρησε καλά ο κόσμος την ομάδα του Ντάλιτς. Λίγοι περίμεναν το «δύο στα δύο», λιγότεροι το «μηδέν γκολ παθητικό» και ελάχιστοι τα τρία γκολ στην Αργεντινή, μια ξεφτισμένη πρωταθλήτρια κόσμου που, επί του παρόντος τουλάχιστον, τρεκλίζει στα γήπεδα της Ρωσίας.

Ασφαλώς και ακόμη είναι (πολύ) νωρίς για να θεωρήσουμε ότι η παρέα του Μόντριτς μπορεί να κάνει κάτι αντίστοιχο με την ομαδάρα του ’98, όταν  Σούκερ , Μπόμπαν, Ασάνοβιτς, Γιάρνι, Προσινέτσι και Μπίλιτς, συνέθεσαν ένα τιμ αλέγκρο παικτών που έφτασε έως τα ημιτελικά. Δείγματα, ωστόσο, είχαν δοθεί από την τωρινή πολύ αξιόλογη έκδοση της Κροατίας.

Όχι  μόνον γιατί οι Μόντριτς, Πέρισιτς, Κράμαριτς, Ράκιτιτς και λοιποί άσοι έχουν διεθνείς εμπειρίες αγωνιζόμενοι στο τοπ επίπεδο, αλλά και διότι το απέδειξαν με την πορεία τους στα προκριματικά. Πού ακριβώς; Ελάτε τώρα…

Το 4-1 επί της Ελλάδας στον πρώτο αγώνα των μπαράζ ήταν γερή σφαλιάρα για τους παίκτες του Σκίμπε. Στο ημίωρο το σκορ ήταν 3-1, στις αρχές του δευτέρου ημιχρόνου μπήκε και το τέταρτο γκολ, όλα κρίθηκαν νωρίς.

Η ενδεκάδα με τη φανέλα-σκακιέρα έδειξε τις διαθέσεις της. Λίγες φορές στο πρόσφατο παρελθόν ελληνική Εθνική ομάδα είχε παραδοθεί πλήρως. Δεν θυμόμαστε καν να έχει αιφνιδιαστεί τόσο πολύ σε κάποιο ματς. Με την Κροατία οι πολύπειροι έλληνες διεθνείς βραχυκύκλωσαν.

Πάει να πει ότι απέναντί τους είχαν ομάδα σε καλή κατάσταση που ανεβαίνει διαρκώς. Και όταν η όχι αμελητέα ποιότητα, κυρίως στην αμυντική της λειτουργία, ελληνική Εθνική, χάνει με κάτω τα χέρια, πρέπει να κάνουμε σωστή αξιολόγηση.

Η Κροατία ερχόταν από τότε. Το έστειλε το μήνυμα. Οσοι το αντιλήφθηκαν, δεν εξεπλάγησαν. Στην Αργεντινή έκλεισαν τα μάτια και περιμένουν πλέον ένα θαύμα για να προκριθούν. Οι δε θριαμβευτές της Πέμπτης, κάνουν όνειρα για ακόμη καλύτερη συνέχεια. Ποιος, αλήθεια, μπορεί να τους απαγορεύσει να αιχμαλωτίσουν κι άλλους στη σκακιέρα τους;