Τελικά θα είμαστε «καθαροί» τον Αύγουστο; Και πόσο η έξοδος αυτή που οραματίζεται και σχεδιάζει η κυβέρνηση αφορά τους πολίτες;
Σύμφωνα με τα μέχρι στιγμής δεδομένα, η έξοδος στις αγορές συνεπάγεται την ανάγκη δανεισμού με ένα επιτόκιο της τάξης του 3,5% με 4,5%, πάνω από τρεις φορές μεγαλύτερο από αυτό που πληρώνει η Ελλάδα εντός μνημονίου.
Επομένως, το δίλημμα είναι καθαρά οικονομικό, κι όχι επικοινωνιακό ή πολιτικό: Θέλουμε έξοδο στις αγορές με ακριβό επιτόκιο αλλά χωρίς μνημόνιο; Ή πρέπει να πάμε σε προληπτική γραμμή στήριξης ώστε να είναι ομαλότερη η αναζήτηση φθηνού χρήματος;
Σε μια κανονική χώρα η απάντηση θα ήταν ξεκάθαρη και αδιαπραγμάτευτη. Θέλουμε να τελειώνουμε με τα μνημόνια, τους δανειστές, τις τρόικες και τους ελέγχους.
Πόσο κανονική είναι, όμως, η Ελλάδα όταν έχει αποδεχθεί για πολλά χρόνια υψηλά πλεονάσματα, επομένως έχει συνομολογήσει σε διαρκή λιτότητα προκειμένου να είναι πάντα γεμάτα τα ταμεία;
Και πόσο κανονική είναι μια χώρα που έχει υπογράψει ότι η περιουσία του περνά στο Υπερταμείο για 99 χρόνια ή ότι προκειμένου να αρθεί η ξένη εποπτεία είναι υποχρεωμένη η χώρα να αποπληρώσει το 75% των δανείων της;
Ο φόβος των δανειστών, αλλά και όσων έχουν μια στοιχειώδη σχέση με την ελληνική πραγματικότητα είναι ότι οι πολιτικοί ξεφεύγουν με την πρώτη ευκαιρία. Δεν προλάβαμε να φτιάξουμε ένα αξιόλογο πλεόνασμα ή να κλείσουμε την αξιολόγηση σε χρόνο – ρεκόρ και ξεκίνησαν οι παροχές.
Χιλιάδες προσλήψεις συμβασιούχων, υποσχέσεις για διορισμούς, φοροαπαλλαγές ή αυξήσεις στις συντάξεις και τους μισθούς. Πριν καν βγούμε από το μνημόνιο, φανταστείτε τι έχει να συμβεί μετά τον Αύγουστο όταν θα μας χτυπά την πόρτα και η κάλπη.
Η Ελλάδα δεν έχει μάθει από τα λάθη της. Από την οικονομική καταστροφή η οποία εν πολλοίς οφείλεται στη διαχείριση του ταμείου της χώρας διαχρονικά. Κι επειδή δεν μαθαίνει… συνεχώς παθαίνει.
Γι’ αυτό είναι απαραίτητο να αντιληφθούν οι κυβερνώντες ότι μόνο η χρηστή διαχείριση, η εγκατάλειψη της μαυρογιαλούρειας τακτικής και η συνετή έξοδος στις αγορές μπορεί να δημιουργήσει τις συνθήκες μιας σταθερής οικονομίας. Όλα τα άλλα είναι παραμύθια της Χαλιμάς που στόχο έχουν την πρόσκαιρη νίκη στην κάλπη, έστω κι αν η ζημιά είναι τεράστια.
Το «Τάμα» μια θεατρική εμπειρία που υπόσχεται να συγκινήσει και να κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον των θεατών. Το κοινό θα έχει την ευκαιρία να την απολαύσει για λίγες παραστάσεις στο Σύγχρονο Θέατρο.