Κίνδυνος καρκίνου λόγω γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης
Χιλιάδες άτομα, παγκοσμίως, υποφέρουν από χρόνια γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση και σύμφωνα με αμερικανική μελέτη η εν λόγω πάθηση αυξάνει τον κίνδυνο εκδήλωσης καρκίνου της κεφαλής και του τραχήλου, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύονται στο επιστημονικό έντυπο JAMA Otolaryngology Head & Neck Surgery.
Χιλιάδες άτομα, παγκοσμίως, υποφέρουν από χρόνια γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση και σύμφωνα με αμερικανική μελέτη η εν λόγω πάθηση αυξάνει τον κίνδυνο εκδήλωσης καρκίνου της κεφαλής και του τραχήλου (αυχένα), σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύονται στο επιστημονικό έντυπο JAMA Otolaryngology Head & Neck Surgery.
Ερευνητές του Κλινικού Ιδρύματος Ochsner στη Νέα Ορλεάνη, με επικεφαλής τον Δρ Εντουαρντ Μακ Κουλ, εξέτασαν στοιχεία για σχεδόν 13.805 ηλικιωμένους που είχαν εκδηλώσει καρίνους στο αναπνευστικό και πεπτικό σύστημα, το διάστημα 2003-2011. Τα ιατρικά αρχεία τους συγκρίθηκαν με αυτά συνομηλίκων τους που δεν είχαν εκδηλώσει καρκίνο.
Το ιστορικό γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης σχετίστηκε σχεδόν με τριπλάσιες πιθανότητες εκδήλωσης καρκίνου του λάρυγγα, υπερδιπλάσιες πιθανότητες καρκίνου στον φάρυγγα, διπλάσιο κίνδυνο καρκίνου στις αμυγδαλές και 40% περισσότερες πιθανότητες καρκίνων στις ρινικές κοιλότητες.
Να σημειωθεί ότι, οι καρκίνοι της κεφαλής και του τραχήλου του ανώτερου αναπνευστικού και πεπτικού συστήματος προκαλούν περισσότερους από 360.000 θανάτους, παγκοσμίως.
Οι ερευνητές σπεύδουν να σημειώσουν ότι παρά την ύπαρξη σχέσης μεταξύ γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης και των συγκεκριμένων μορφών καρκίνου, δεν εξέτασαν στοιχεία που μπορεί να επηρέαζαν το αποτέλεσμα, όπως το κάπνισμα και την κατανάλωση αλκοόλ. Και οι δύο αυτές συνήθειες είναι γνωστό ότι συμβάλλουν στην εκδήλωση των καρκίνων της κεφαλής και του τραχήλου.
Αν ανταποκρινόμαστε στα λάθη που όλοι μας κάνουμε με ηρεμία, αν τα αναλύουμε, μαθαίνουμε από αυτά και προσαρμοζόμαστε αναλόγως, μπορούμε να μετατρέψουμε τις αποτυχίες σε νίκες
Το χαμένο δραματικό ειδύλλιο «Ο μαγεμένος βοσκός», που ο Σπυρίδων Περεσιάδης έγραψε το 1909 παρουσιάζεται μέσα από τη σύγχρονη, λυρική ανάγνωση του Γιάννη Σκουρλέτη.