Τα σκαλοπάτια της Οδησσού είναι μια σειρά ποιημάτων που περιστρέφονται γύρω από τα άλυτα ζητήματα της Ιστορίας, του χρόνου και της απώλειας. Τα σκαλοπάτια της Οδησσού είναι μια σειρά ποιημάτων που περιστρέφονται γύρω από τα άλυτα ζητήματα της Ιστορίας, του χρόνου και της απώλειας. Νοσταλγία ενός χαμένου παραδείσου που δεν υπήρξε ακόμα, χιονισμένα τοπία που […]
Τα σκαλοπάτια της Οδησσού είναι μια σειρά ποιημάτων που περιστρέφονται γύρω από τα άλυτα ζητήματα της Ιστορίας, του χρόνου και της απώλειας.
Τα σκαλοπάτια της Οδησσού είναι μια σειρά ποιημάτων που περιστρέφονται γύρω από τα άλυτα ζητήματα της Ιστορίας, του χρόνου και της απώλειας. Νοσταλγία ενός χαμένου παραδείσου που δεν υπήρξε ακόμα, χιονισμένα τοπία που περνούν αστραπιαία καθώς τα κοιτάζουμε μέσα από το παράθυρο ενός τραίνου. Ο κόσμος σαν μια μαγική άπιαστη εικόνα που διαρκώς μετατοπίζεται. Μοίρα του ποιήματος είναι να παραμείνει πάντοτε ανολοκλήρωτο.
Το τέλος της Ιστορίας είναι ταυτόχρονα η αρχή της.
ΠΟΙΗΣΗ 2048
Τόσο πολύ εχρεωκοπήσαμε σύντροφοι που ως και τα ξενοδοχεία τα χτισμένα από τα κόκαλα των νεκρών, τα ωραία παραθαλάσσια ξενοδοχεία που φτιάξαμε με τα αργύρια της προδοσίας του Πλουμπίδη, ως και αυτά ακόμα, εγκαταλείφθηκαν και σαπίζουν κάτω από τη λάσπη και τη βροχή. Ούτε αυτή η εποχή είναι εποχή για ποίηση: πληρώνουμε ακόμα με νόμισμα εμφυλίου.
Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΦΟΝΙΣΣΑΣ
Εγώ η γριά Χαδούλα, η επονομαζόμενη Φραγκογιαννού, έχυσα πικρά δάκρυα πάνω από την κλίνη μικρών κοριτσιών, ονειρεύτηκα ότι με καταδίωκαν χωροφύλακες με μεγάλα μαύρα σκυλιά και έχασα για πάντα το δρόμο μου μέσα σε άγρια βουνά και στοιχειωμένες χαράδρες. Ίσως τίποτα απ` όλα αυτά να μη συνέβη ποτέ, ίσως απλώς αποκοιμήθηκα για λίγο στο προσκεφάλι ενός άρρωστου παιδιού και αύριο το πρωί θα ξυπνήσω από βαρύ ύπνο αιώνων. Τελειωμό δεν έχουν οι καημοί του κόσμου, όλα είναι ένα όνειρο που θα διαλυθεί όπως οι καπνοί των πλοίων που χάνονται στον ορίζοντα.
Ο Σταμάτης Λ. Πολενάκης (εγγονός του γνωστού Σιφνιού γελοιογράφου Σταμάτη Πολενάκη και γιος του Λέανδρου Πολενάκη), γεννήθηκε στην Αθήνα το 1970. Σπούδασε στο τμήμα Ισπανικής Λογοτεχνίας του Πανεπιστημίου Complutense της Μαδρίτης. Είναι ποιητής και θεατρικός συγγραφέας.
Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές Το χέρι του χρόνου, Όμβρος, 2002, Τα γαλάζια άλογα του Φραντς Μαρκ, Οδός Πανός, 2006, και Νοτρ Νταμ, Οδός Πανός, 2008.
Ο θεατρικός του μονόλογος Το τελευταίο όνειρο της Έμιλυ Ντίκινσον παρουσιάστηκε την άνοιξη του 2008 με την Καρυοφυλλιά Καραμπέτη στον ομώνυμο ρόλο, μεταφράστηκε στα αγγλικά από τον Richard Pierce και πρόκειται να παρουσιαστεί τον Μάιο του 2012 στο θέατρο της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης. Το μονόπρακτο με τίτλο Ψαρόσουπα παρουσιάστηκε στο θεατρικό αναλόγιο του Εθνικού Θεάτρου την άνοιξη του 2009. Το επόμενο θεατρικό του έργο, Βερολίνο, σε σκηνοθεσία Αθηνάς Στούρνα, παίχτηκε το φθινόπωρο του 2010 στο θέατρο Φούρνος, από τον θίασο «Ωκύπους». Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων.
Αφετηρία της παράστασης «Δύο ή τρία πράγματα που ξέρω γι’ αυτόν» είναι η προσέγγιση του ρόλου του πατέρα και του αποτυπώματος που αφήνει στις επόμενες γενιές.
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Πέμπτη 01.01.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2025/12/benjamin-davies-Xhj88MexoG4-unsplash-315x220.jpg)
![Αγορές: Τα μεγάλα trades της χρονιάς που τελειώνει [γραφήματα]](https://www.ot.gr/wp-content/uploads/2025/11/ot_markets_down_25_1-300x300.jpg)
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442