Το έργο «Μέδουσα: Η Γυναίκα στον Καθρέπτη» εντάσσεται στο ευρύτερο project της ομάδας θεατρικής έρευνας Mad Dam Theatre Ensemble «Αρχαίοι Καθρέπτες- Σύγχρονες Φωνές», σε κείμενο και σκηνοθεσία R. Nieoczym. Το έργο «Μέδουσα: Η Γυναίκα στον Καθρέπτη» εντάσσεται στο ευρύτερο project της ομάδας θεατρικής έρευνας Mad Dam Theatre Ensemble «Αρχαίοι Καθρέπτες- Σύγχρονες Φωνές», σε κείμενο και […]
Το έργο «Μέδουσα: Η Γυναίκα στον Καθρέπτη» εντάσσεται στο ευρύτερο project της ομάδας θεατρικής έρευνας Mad Dam Theatre Ensemble «Αρχαίοι Καθρέπτες- Σύγχρονες Φωνές», σε κείμενο και σκηνοθεσία R. Nieoczym.
Το έργο «Μέδουσα: Η Γυναίκα στον Καθρέπτη» εντάσσεται στο ευρύτερο project της ομάδας θεατρικής έρευνας Mad Dam Theatre Ensemble «Αρχαίοι Καθρέπτες- Σύγχρονες Φωνές», σε κείμενο και σκηνοθεσία R. Nieoczym.
Ζωή που έχει περάσει μέσα σε ένα νεκρό αποστειρωμένο κήπο από πέτρα, παγωμένες εικόνες, καμία κίνηση ψυχής: ένας πέτρινος κόσμος. Η Μέδουσα κατά το μύθο ήταν μια όμορφη κόρη που αποπλανήθηκε και βιάστηκε από τον Ποσειδώνα σε ένα ναό της θεάς Αθηνάς. Εξοργισμένη η θεά από αυτήν την πράξη, μεταμόρφωσε τη Μέδουσα σε ένα τέρας, τη Γοργόνα, με κεφάλι ζωσμένο με φίδια και βλέμμα που μεταμόρφωνε τους άνδρες σε πέτρα. Για τη Μέδουσα στο σύγχρονο πολιτισμό, η Πόλη είναι ο κήπος από πέτρα όπου κάθε άγνωστος δολοφονείται από βλέμμα αδιαφορίας, από το φόβο του μολυσμένου Άλλου, από την απουσία της αγάπης. Πώς γίνεται να ξεπερασθεί αυτός ο φόβος, και να ανοίξει πάλι η καρδιά στην αγάπη σε έναν κόσμο φτιαγμένο από πέτρα; Πώς γίνεται να τρυπήσει ο βράχος ώστε να κυλήσει ξανά η ζωή;
Το έργο «Μέδουσα: Η Γυναίκα στον Καθρέπτη» εντάσσεται στο ευρύτερο project της ομάδας θεατρικής έρευνας Mad Dam Theatre Ensemble «Αρχαίοι Καθρέπτες- Σύγχρονες Φωνές», σε κείμενο και σκηνοθεσία R. Nieoczym. Οι «Αρχαίοι Καθρέπτες- Σύγχρονες Φωνές» συντίθεται από μονολόγους που εξετάζουν αρχετυπικές γυναικείες εικόνες της αρχαίας Ελληνικής μυθολογίας υπό το πρίσμα της σύγχρονης κουλτούρας. Το project ξεκίνησε ως μία έρευνα στη φύση των τεράτων της αρχαίας Ελληνικής μυθολογίας. «Γιατί τα περισσότερα ήταν γυναίκες; Γιατί ήταν η θηλυκή πλευρά τόσο σημαντική στην ουσία των τεράτων; Σύμφωνα με τον Γιουνγκ, οι αρχαίοι θεοί έχουν σήμερα εσωτερικευθεί και αντιμετωπίζονται μόνο ως ασθένειες της ψυχής. Και εάν οι θεοί έχουν εσωτερικευθεί, τότε τι συμβαίνει με αυτά τα αρχαία τέρατα; Μήπως και αυτά έχουν βυθιστεί μέσα μας;»