«Βαθιά αντιαναπτυξιακό το νέο φορολογικό νομοσχέδιο»

1- Χρήστος Κ. Σταϊκούρας, βουλευτής Φθιώτιδας ΝΔ, αναπληρωτής Υπεύθυνος Τομέα Πολιτικής Ευθύνης της Οικονομίας, Επικ. Καθηγητής Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών

Επαληθεύει το νέο φορολογικό νομοσχέδιο τον τίτλο του: «Αποκατάσταση της φορολογικής δικαιοσύνης και αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής»;

Η αξιολόγηση του Νομοσχεδίου θα πρέπει να γίνει σε συνδυασμό με τα πρόσφατα μέτρα αύξησης της έμμεσης φορολογίας και των φόρων κατανάλωσης (στα ποτά, στα τσιγάρα, στα καύσιμα και στον Φ.Π.Α.). Μέτρα κοινωνικά άδικα και οικονομικά αναποτελεσματικά τα οποία οδηγούν σε βαθιά και παρατεταμένη ύφεση.

Έτσι, η όποια μείωση απορρέει από τις νέες φορολογικές κλίμακες για κατηγορίες εισοδημάτων δεν αντισταθμίζει τη φορολογική «αφαίμαξη» και εισοδηματική «συρρίκνωση» που προκύπτουν από τα επώδυνα «πακέτα» μέτρων της Κυβέρνησης.

Και ας μην ξεχνάμε ότι οι πραγματικά οικονομικά ανίσχυροι, αυτοί που το εισόδημά τους είναι τόσο μικρό ώστε δεν φορολογείται καν, δεν έχουν να κερδίσουν απολύτως τίποτα, έναντι των πολλών που ήδη χάνουν (π.χ. μόνο από την αύξηση της τιμής της αμόλυβδης βενζίνης η Ελλάδα έγινε η 3^η ακριβότερη χώρα στην Ευρώπη).

Συνεπώς σίγουρα δεν μπορούμε να μιλάμε για «αποκατάσταση της κοινωνικής δικαιοσύνης».

Σε ότι αφορά τα μέτρα για την «αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής», πολλά από τα οποία θα στηρίξουμε ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, αυτά θα κριθούν στην εφαρμογή τους. Διότι η φοροδιαφυγή είναι διαχρονικό και διατοπικό πρόβλημα. Θεωρώ όμως ότι κάποιες ρυθμίσεις προς αυτή την κατεύθυνση είναι αναποτελεσματικές, αφού είναι γραφειοκρατικές και ανεφάρμοστες και κάποιες είναι ημιτελείς και ασαφείς, χρειάζονται περαιτέρω μελέτη και επεξεργασία (αναδιοργάνωση των φορολογικών υπηρεσιών, αποκάλυψη της διαφθοράς, επιτάχυνση της επιβολής προστίμων).

Συμπερασματικά, το Φορολογικό Νομοσχέδιο δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες και στις απαιτήσεις της τρέχουσας περιόδου. Όπως ανέφερε και ο Πρόεδρος του ΣΕΒ «δεν πρόκειται για μια φορολογική επανάσταση, αλλά για μια φορολογική παραλλαγή». Πρόκειται για ένα φορολογικό Νομοσχέδιο αντιαναπτυξιακό, άτολμο και άνευρο με ανεπαρκείς, διαχειριστικές και απλές αλλαγές που δεν μπορούν να του χαρίσουν τον τίτλο της φορολογικής μεταρρύθμισης, όπως προσπαθούν να μας πείσουν οι συντάκτες του.

Ποια είναι τα «μελανά» σημεία του; Κυρίως ποιούς κινδύνους και αδικίες περικλείει για τα μεσαία και χαμηλά εισοδηματικά στρώματα;

Κάποιες ρυθμίσεις του Νομοσχεδίου εισάγουν επιπλέον, κρυφές, φορολογικές επιβαρύνσεις σε βάρος μικρών και μεσαίων εισοδημάτων λόγω του ύψους και του είδους των αποδείξεων που απαιτούνται.

Στην πράξη, καταργείται το αφορολόγητο των 12.000 ευρώ, δεδομένου ότι συνδέεται με αποδείξεις για το «χτίσιμο» του ορίου του, ακόμα και για πολύ μικρά, κάτω του ορίου αυτού, εισοδήματα. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι, για ετήσιο εισόδημα 22.000 ευρώ (όπου προκύπτει και η μέγιστη ωφέλεια φόρου – 340 ευρώ), το ποσοστό δαπανών για τις αποδείξεις (από τις οποίες εξαιρούνται μεγάλου ύψους δαπάνες) επί του εισοδήματος διαμορφώνεται στο 19% (ή 4.200 ευρώ). Σύμφωνα μάλιστα με τον Πρόεδρο της ΓΣΕΕ, η συλλογή των αποδείξεων από «κίνητρο μετατρέπεται σε ποινή».

Επίσης, τα νέα τεκμήρια διαβίωσης είναι τελικά τεκμήρια ασφυξίας για τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα.

Τέλος, κάποιες άλλες ρυθμίσεις επιφέρουν φορολογική επιδρομή στη μεσαία και τη μικρομεσαία ιδιοκτησία, οι οποίες μαζί με τη φορολόγηση της πρώτης κατοικίας και με την πρόσφατη επιβάρυνση στις μεταβιβάσεις ακινήτων, και χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η αύξηση των αντικειμενικών αξιών, οδηγούν σε μείωση των συναλλαγών, αποθάρρυνση της επένδυσης στα ακίνητα, μείωση της κατασκευαστικής δραστηριότητας. Δραστηριότητας που έχει, ήδη, συρρικνωθεί σημαντικά (-22,6% το Δεκέμβριο του 2009) και η οποία παράγει θέσεις απασχόλησης, εισοδήματα, τζίρους και φορολογικά έσοδα.

Τελικά «στριμώχνει» και αυστηροποιεί το πλαίσιο για τους έχοντες και κατέχοντες, όπως είχε δεσμευτεί η κυβέρνηση ότι θα κάνει;

Όπως ανέφερα και στην προηγούμενη ερώτησή σας, τα νέα τεκμήρια διαβίωσης είναι τεκμήρια ασφυξίας για τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα, ενώ οδηγούν σε μείωση του εισοδήματος που οφείλουν να δηλώσουν και του φόρου που πρέπει να πληρώσουν όσοι έχουν πολυτελή και πανάκριβα στοιχεία διαβίωσης.

Σύμφωνα με τον Πρόεδρο του Οικονομικού Επιμελητηρίου «τα νέα τεκμήρια είναι ‘άσφαιρα πυρά’ κατά της φοροδιαφυγής» ενώ σύμφωνα και με το Πρόεδρο του ΣΕΒ «όσοι κατά σύστημα φοροδιαφεύγουν, πρακτικά και ουσιαστικά μένουν στο απυρόβλητο».

Τα τεκμήρια διαβίωσης δεν τους αγγίζουν και το Νομοσχέδιο τιμωρεί όσους δεν μπορούν να φοροδιαφύγουν και εκείνους που δηλώνουν αυτό που κερδίζουν.

Κατηγορία που δέχθηκε η κυβέρνηση είναι ότι το νομοσχέδιο «στραγγαλίζει την οικονομία» παγώνοντας την αγορά και δεν δημιουργεί καμία προοπτική ανάπτυξης. Από την πλευρά της η κυβέρνηση λέει ότι η μείωση της φορολόγησης των μη διανεμόμενων κερδών γίνεται ακριβώς για να δημιουργηθούν επενδύσεις και επομένως νέες θέσεις εργασίας. Ποια είναι η άποψη σας;

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι το Φορολογικό Νομοσχέδιο είναι αντιαναπτυξιακό. Σε αυτό συμφώνησαν όλοι οι φορείς που προσήλθαν στη Συνεδρίαση της αρμόδιας Επιτροπής της Βουλής. Αρκεί να αναφέρω ότι αφιερώνονται μόνο 4 από τις 167 σελίδες του υπό διαμόρφωση Σχεδίου Νόμου σε μέτρα που θα μπορούσαν να δώσουν αναπτυξιακή ώθηση στην ελληνική οικονομία.

Εκτός όμως αυτού, το Σχέδιο Νόμου περιέχει και μέτρα που όχι μόνο πλήττουν την επιχειρηματικότητα και διώχνουν τις επενδύσεις, αλλά δημιουργούν και τον κίνδυνο φυγής επιχειρήσεων από τον τόπο μας.

Η διάταξη για τη φορολογία των διανεμόμενων κερδών (μερισμάτων), που συνιστά το μεγαλύτερο φορολογικό συντελεστή στην Ευρωπαϊκή Ένωση, που θα αθροίζονται με τα άλλα εισοδήματα και υπολογίζεται με βάση τη φορολογική κλίμακα οδηγεί σε υπερφορολόγηση των κερδών από επενδύσεις κεφαλαίων, επηρεάζει την ίδια τη λειτουργία των επιχειρήσεων π.χ. τις σχέσεις μητρικών και θυγατρικών, και τιμωρεί την επιχειρηματικότητα.

Ευτυχώς, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, μετά από την πίεση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και των φορέων, κατάλαβε το λάθος της, έστω και καθυστερημένα, και απέσυρε την παρακράτηση του 8% επί των συναλλαγών των υπηρεσιών, καθώς η εν λόγω παρακράτηση θα αύξανε τη γραφειοκρατία και το διοικητικό κόστος συμμόρφωσης, ενώ θα δημιουργούσε, μεσούσης της κρίσης, ταμειακές δυσχέρειες στις επιχειρήσεις. Σύμφωνα και με τον Πρόεδρο της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου αυτό θα «σημαίνε μείωση της ρευστότητας τουλάχιστον κατά 5 δισ. ευρώ».

Επίσης, διατάξεις του Σχεδίου Νόμου θα δώσουν καίριο κτύπημα στην κτηματαγορά, με την επιβολή τεκμαρτού φόρου ιδιοκατοίκησης, την κατάργηση της απαλλαγής από το «πόθεν έσχες» για την πρώτη κατοικία, και την ήδη νομοθετημένη επαναφορά καταργημένων φόρων, όπως των φόρων δωρεών, γονικών παροχών, κληρονομιών. Με την αναμενόμενη αύξηση των αντικειμενικών αξιών των ακινήτων θα έχουμε φορολογική επιδρομή σε βάρος των μικρομεσαίων ιδιοκτητών ακινήτων. Σύμφωνα και με τον Πρόεδρο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ιδιοκτητών Ακινήτων «ξεκινώντας για την πάταξη της φοροδιαφυγής, καταλήγουμε στην πάταξη της ακίνητης περιουσίας» ή σε «εν μέρει δήμευση της ακίνητης περιουσίας».

Ποιες ρυθμίσεις θα έπρεπε κατά την γνώμη σας να περιλαμβάνει ένα φορολογικό νομοσχέδιο, ώστε να προωθεί την ανάπτυξη;

Η γενική πολιτική στόχευση θα πρέπει να είναι η μείωση των φορολογικών συντελεστών, όταν οι δημοσιονομικές συνθήκες φυσικά το επιτρέπουν, ώστε να ενισχυθούν οι επενδύσεις και να μειωθεί η φοροδιαφυγή.

Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να υπάρχει περαιτέρω φορολογική επιβάρυνση νοικοκυριών και επιχειρήσεων και για λόγους φορολογικού ανταγωνισμού με άλλες, κυρίως γειτονικές, χώρες.

Δριμεία κριτική δέχθηκε η κυβέρνηση και για καθυστέρηση στην κατάθεσή του, αλλά και σειρά αλλαγών που προκαλούν -αν μη τι άλλο- σύγχυση στους πολίτες και στην αγορά. Από την πλευρά της η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι μια σοβαρή μεταρρύθμιση του φορολογικού σαφώς απαιτεί χρόνο, και εμφανίζει την υιοθέτηση αλλαγών ως απόδειξη ότι ακούει την κοινωνία και τις επαγγελματικές ομάδες. Τι απαντάτε σε αυτό;

Θα μπορούσα να αντιληφθώ την επιχειρηματολογία της Κυβέρνησης εάν είχε προηγηθεί, όπως είπε και ο κ. Υπουργός Οικονομικών στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής μια «πρωτόγνωρη διαδικασία διαβούλευσης».

Όμως αυτό δεν έγινε. Από την ακράση των φορέων προέκυψε ακριβώς το αντίθετο. «Διάλογος δεν έγινε» (Πρόεδρος ΓΣΕΒΕΕ), «ήταν απολύτως εικονικός» (Πρόεδρος ΤΕΕ), και «χωρίς συγκεκριμένες προτάσεις από την Κυβέρνηση» (Πρόεδρος Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδος) ήταν μερικές από τις φράσεις που ακούστηκαν.

Θα επικαλεστώ μάλιστα τον κ. Κοτζιά, μέχρι πρόσφατα μέλος του Δ.Σ. του ΙΣΤΑΜΕ, ο οποίος σε άρθρο του ανέφερε ότι, ανάμεσα στα πολλά σφάλματα της κυβέρνησης, είναι η έλλειψη διάθεσης και η απέχθεια από το οικονομικό επιτελείο της να βρίσκεται σε συνεχή διάλογο με τους εκπροσώπους της μισθωτής εργασίας.

Σε ότι αφορά την καθυστέρηση, πράγματι υπήρξε αδικαιολόγητη καθυστέρηση στη κατάθεσή του.

Κύριε Υπουργέ, «περιμένουμε ένα φορολογικό νομοσχέδιο από το Νοέμβριο και δεν έχει έρθει ακόμη. Επιτέλους πια!», υπογράμμιζε πρόσφατα ο τέως Πρόεδρος της Βουλής κ. Κακλαμάνης.

Να υπενθυμίσω επίσης ότι ο Υπουργός Οικονομικών στη Συνέντευξη Τύπου στις αρχές Φεβρουαρίου είχε πει ότι το Φορολογικό Νομοσχέδιο θα κατατεθεί «στις επόμενες δύο με τρεις εβδομάδες (9.2.2010)». Πέρασαν 6 και πλέον εβδομάδες από τότε.

Όμως στην Οικονομία κάθε μέρα που περνά κοστίζει. Αυτή η καθυστέρηση, σε συνδυασμό με την υστέρηση της κυβέρνησης στη στελέχωση του κρατικού μηχανισμού και στην κινητοποίηση των ελεγκτικών μηχανισμών, αποτυπώνεται στην εξέλιξη των εσόδων του Κρατικού Προϋπολογισμού. Έτσι:

Α. Η υστέρηση των καθαρών εσόδων του Τακτικού Προυπολογισμού το τρίμηνο της διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ το 2009 έφτασε το 13,3%, και είναι υπερτετραπλάσια της αντίστοιχης υστέρησης του εννεαμήνου της διακυβέρνησης της Ν.Δ. Ειδικότερα, τους πρώτους εννέα μήνες η υστέρηση ανήλθε στο 1,1 δισ. ευρώ, ενώ το τρίμηνο του ΠΑ.ΣΟ.Κ. υπερέβη τα 2 δισ. ευρώ, με αποτέλεσμα η Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. να ευθύνεται για τα 2/3 της υστέρησης των εσόδων του 2009.

Β. Τα καθαρά έσοδα το 1^ο δίμηνο του 2010, εάν αφαιρέσουμε την έκτακτη εισφορά των επιχειρήσεων (περίπου 700 εκατ. ευρώ) και την επιστροφή των φόρων (και η οποία έχει παγώσει μέχρι 31.05.2010) παρουσιάζουν μείωση κατά 0,2% σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2009, έναντι πρόβλεψης για αύξηση κατά 9,2%.

Ποιες αλλαγές θα προτείνετε ως αναγκαίες στην συζήτηση του φορολογικού;

Είναι πολλές οι αλλαγές που προτείνουμε εμείς ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, συνάδελφοι της Συμπολίτευσης, αλλά και τα άλλα Κόμματα της Αντιπολίτευσης.

Θα μου επιτρέψετε να περιορισθώ (πέραν από την αλλαγή με επιβάρυνση των τεκμηρίων στα υψηλά εισοδήματα) σε μία γενικότερη πρόταση.

Η γενική επιβολή λογιστικού προσδιορισμού του εισοδήματος ακόμη και σε μικρές επιχειρήσεις, στην παρούσα δύσκολη οικονομική συγκυρία, οδηγεί σε αυξημένη επιβάρυνση του λειτουργικού τους κόστους και της γραφειοκρατίας, χωρίς να έχει το αναμενόμενο αποτέλεσμα για τα φορολογικά έσοδα.

Γι’ αυτό προτείνουμε να εξετάσει το Υπουργείο Οικονομικών τη δυνατότητα επιλογής, ειδικά για τις μικρές επιχειρήσεις εμπορίας ή παροχής υπηρεσιών, κάτω από ένα συγκεκριμένο όριο εσόδων, μεταξύ αφενός του λογιστικού προσδιορισμού και αφετέρου ενός ορθολογικού τεκμαρτού καθεστώτος.

Φυσικά αυτό δεν σημαίνει ότι οι επιλέγοντες το τεκμαρτό καθεστώς φορολόγησης απαλλάσσονται της τήρησης βιβλίων και στοιχείων ή της δυνατότητας του φορολογικού μηχανισμού ελέγχου της περιουσιακής τους κατάστασης.

Θα είναι όμως ένα σύστημα απλό, άμεσης και σίγουρης φορολογικής απόδοσης από μικρές επιχειρήσεις, που σε διαφορετική περίπτωση πρακτικά δεν πρόκειται ποτέ να ελεγχθούν.

—————————————–

2- Θεόδωρος Καράογλου, βουλευτής ΝΔ Β’ Θεσσαλονίκης, αναπληρωτής Τομέα Πολιτικής Ευθύνης της Οικονομίας

Επαληθεύει το νέο φορολογικό νομοσχέδιο τον τίτλο του: «Αποκατάσταση της φορολογικής δικαιοσύνης και αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής»;

Προφανώς και δεν επαληθεύει το φορολογικό νομοσχέδιο τον βαρύγδουπο τίτλο του. Δυστυχώς είναι ένα νομοσχέδιο άτολμο, άνευρο, γραφειοκρατικό, αντιαναπτυξιακό που όχι μόνο δεν αποκαθιστά τη φορολογική δικαιοσύνη, αλλά σε πολλές περιπτώσεις είναι ιδιαίτερα κοινωνικά άδικο (πχ τεκμήρια διαβίωσης, τα οποία είναι ιδιαιτέρως ελαφρυντικά για τα μεγάλα εισοδήματα και ιδιαιτέρως επιβαρυντικά για τα μικρομεσαία εισοδήματα), ενώ ακόμη δεν αντιμετωπίζει όπως θα έπρεπε, δραστικά τη φοροδιαφυγή. Και αυτό τη στιγμή που η ΝΔ με υπευθυνότητα είχε ευθαρσώς δηλώσει ότι είναι έτοιμη και διατεθειμένη να στηρίξει τον εθνικό αγώνα για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής.

Ποια είναι τα «μελανά» σημεία του; Κυρίως ποιους κινδύνους και αδικίες περικλείει για τα μεσαία και χαμηλά εισοδηματικά στρώματα;

Αρκετά είναι τα «μελανά» σημεία του. Θα αναφερθώ όμως επιγραμματικά σε μερικά μόνο από αυτά, που ακουμπάνε ιδιαίτερα τα χαμηλά και μεσαία εισοδηματικά στρώματα.

– Ουσιαστική κατάργηση του αφορολογήτου των 12.000 ευρώ. Σίγουρα οι αποδείξεις πρέπει να μετρούν για το κτίσιμο περισσοτέρου αφορολόγητου μεγαλύτερου των 12.000 ευρώ, όμως η σύνδεση του αφορολογήτου με την συλλογή αποδείξεων, ακόμη και για πολύ μικρά εισοδήματα κάτω των 12.000 ετησίως, εξαιρουμένων μάλιστα βασικών αποδείξεων δαπανών (πχ ενοίκια, ύδρευση, αποχέτευση, ηλεκτρικό ρεύμα, τηλέφωνο κλπ) αναμένεται να δημιουργήσει ιδιαίτερα προβλήματα σε μικρά και μεσαία εισοδήματα.

– Τα τεκμήρια διαβίωσης είναι τεκμήρια ασφυξίας που οδηγούν σε φορολογική αφαίμαξη της μεσαίας τάξης, ενώ από την άλλη θέτουν στην ουσία όριο-πλαφόν για τα υψηλά εισοδήματα, που μπορεί να τα οδηγήσει να δηλώνουν μικρότερα εισοδήματα και φυσικά να πληρώνουν λιγότερους φόρους.

– Φορολογική επιδρομή σε βάρος της ιδιοκτησίας και ειδικότερα της μικρομεσαίας. Αν αυτό συνδυασθεί με την επαναφορά των φόρων γονικών παροχών, δωρεών, κληρονομιών, που ως Κυβέρνηση η ΝΔ είχε καταργήσει, με την επιβολή τεκμηρίων ακόμη και στην ιδιοκατοίκηση, με την αναμενόμενη αύξηση των αντικειμενικών αξιών των ακινήτων, πλήττονται ιδιαιτέρως οι μεσαίες ιδιοκτησίες, σε μερικές περιπτώσεις ακόμη και οι μικρές, ενώ σίγουρα πλήττεται ανεπανόρθωτα η οικοδομική δραστηριότητα, ένας από τους βασικούς πυλώνες ανάπτυξης της Ελληνικής Οικονομίας.

– Κατάργηση της απαλλαγής της Α΄ κατοικίας από το «πόθεν έσχες». Η Κυβέρνηση στην ουσία δίνει τη «χαριστική βολή» στον κατασκευαστικό κλάδο, ενώ δημιουργεί έντονο πρόβλημα στα νέα ζευγάρια που επιθυμούν να αποκτήσουν πρώτη κατοικία. Σε συνδυασμό δε, με την ήδη νομοθετημένη από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ φορολόγηση με το 10% των γονικών παροχών-δωρεών σε χρήμα, το πρόβλημα πραγματικά αποκτά πολύ μεγάλες διαστάσεις.

Τελικά «στριμώχνει» και αυστηροποιεί το πλαίσιο για τους έχοντες και κατέχοντες, όπως είχε δεσμευτεί η κυβέρνηση ότι θα κάνει;

Μάλλον το αντίθετο θα έλεγα. Δυστυχώς τα επιβαλλόμενα τεκμήρια διαβίωσης, όπως άλλωστε όλοι οι αρμόδιοι φορείς, αλλά και όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης –ακόμη και βουλευτές του ΠΑΣΟΚ- κατήγγειλαν, μάλλον ευνοϊκότερα γίνονται τα πράγματα για τους πραγματικά έχοντες και κατέχοντες μεγάλες περιουσίες. Ελπίζουμε ότι μετά τη γενική κατακραυγή που εκφράστηκε από όλους -εντός και εκτός Βουλής- η Κυβέρνηση θα προχωρήσει στις αναγκαίες αλλαγές για να «περισώσει» κάπως τα προσχήματα.

Είναι αποτελεσματικό ως προς την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής;

Ούτε στον τομέα της καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και της αποτελεσματικότητάς του μπορεί να υπερηφανεύεται η Κυβέρνηση. Παρά το ότι υπάρχουν αρκετές θετικές διατάξεις στο μέτωπο καταπολέμησης της φοροδιαφυγής, παρ’ όλα αυτά το φορολογικό Νομοσχέδιο, δεν είναι όσο τολμηρό, αποφασιστικό θα έπρεπε να είναι. Άλλωστε, ότι το νομοσχέδιο είναι κατώτερο των περιστάσεων και δεν αναμένεται να δώσει ουσιαστικό χτύπημα στη φοροδιαφυγή, το ομολογεί εμμέσως –πλην σαφώς- και η ίδια η Κυβέρνηση, που έχει θέσει ιδιαίτερα χαμηλά τον πήχη των προσδοκιών της για την αναμενόμενη αύξηση των φορολογικών εσόδων από την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής.

Κατηγορία που δέχθηκε η κυβέρνηση είναι ότι το νομοσχέδιο «στραγγαλίζει την οικονομία» παγώνοντας την αγορά και δεν δημιουργεί καμία προοπτική ανάπτυξης. Από την πλευρά της η κυβέρνηση λέει ότι η μείωση της φορολόγησης των μη διανεμόμενων κερδών γίνεται ακριβώς για να δημιουργηθούν επενδύσεις και επομένως νέες θέσεις εργασίας. Ποια είναι η άποψή σας;

Είναι γεγονός αναμφισβήτητο, ότι με την φοροεπιδρομή –ειδικότερα σε βάρος των μεσαίων εισοδημάτων- η Κυβέρνηση στερεί πολύτιμη αγοραστική δύναμη από τον μέσο Έλληνα πολίτη και με τον τρόπο αυτό επιτείνει το πρόβλημα ρευστότητας στην ελληνική οικονομία. Ακόμη, όλοι οι φορείς, οι βουλευτές όλων των κομμάτων, ακόμη και Κυβερνητικοί, συμφωνούν ότι το Νομοσχέδιο αυτό δεν έχει αναπτυξιακό χαρακτήρα. Αυτό είναι αναμφισβήτητο, άλλωστε αποδεικνύεται και από ένα απλό παράδειγμα που θα επικαλεστώ. Σε 167 σελίδες του φορολογικού νομοσχεδίου, μόλις 3 ½ αναφέρονται σε στοιχειώδη ζητήματα ανάπτυξης και αυτά με πολύ περιορισμένο προσδοκώμενο αναπτυξιακό αποτέλεσμα.

Η σταδιακή μείωση της φορολόγησης των μη διανεμόμενων κερδών στο 20%, είναι πολιτική της ΝΔ που η σημερινή Κυβέρνηση απλώς συνεχίζει, αλλά θα πρέπει να επισημάνουμε ότι η φορολόγηση των διανεμόμενων κερδών με τον υψηλότερο συντελεστή 40% σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση, δημιουργεί κίνητρα αντιεπιχειρηματικότητας και έντονα προβλήματα στο επιχειρείν.

Ποιες ρυθμίσεις θα έπρεπε κατά τη γνώμη σας να περιλαμβάνει ένα φορολογικό νομοσχέδιο, ώστε να προωθεί την ανάπτυξη;

Θεωρούμε όπως άλλωστε έλεγε στο βιβλίο του «Η θεωρία των δημοσίων οικονομικών» ο αείμνηστος Αμερικανός οικονομολόγος καθηγητής του Πανεπιστημίου του Harvard Richard Musgrave, ότι «η φορολογία αποτελεί μέσο άσκησης αναπτυξιακής πολιτικής πρωτίστως και δευτερευόντως μέσο άσκησης αναδιανεμητικής πολιτικής, μέσα από το αναπτυξιακό πλεόνασμα που δημιουργεί, σε συνδυασμό και με άλλα μέσα αναπτυξιακής πολιτικής».

Με λίγα λόγια, αν ένα φορολογικό νομοσχέδιο δεν έχει σαφή-προσδιορισμένα φορολογικά κίνητρα για προσέλκυση άμεσων ξένων επενδύσεων, αν το φορολογικό σύστημα δεν απλοποιηθεί και δεν μειωθούν οι προβλεπόμενοι φορολογικοί συντελεστές του, δεν πρόκειται να υπάρξουν άμεσες επενδύσεις, αυτές δηλαδή που δημιουργούν τον παραγωγικό ιστό μιας χώρας.

Δριμεία κριτική δέχθηκε η κυβέρνηση και για καθυστέρηση στην κατάθεσή του, αλλά και σειρά αλλαγών που προκαλούν –μη τι άλλο- σύγχυση στους πολίτες και στην αγορά. Από την πλευρά της η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι μία σοβαρή μεταρρύθμιση του φορολογικού σαφώς απαιτεί χρόνο, και εμφανίζει την υιοθέτηση αλλαγών ως απόδειξη ότι ακούει την κοινωνία και τις επαγγελματικές ομάδες. Τι απαντάτε σε αυτό;

Μα η κριτική για μεγάλη καθυστέρηση στο φορολογικό, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ξεκίνησε μέσα από τις τάξεις των επιφανών στελεχών του ΠΑΣΟΚ (Απ. Κακλαμάνη, Χρ. Παπουτσή κα), ενώ εννοείται ότι ένα κόμμα όπως το ΠΑΣΟΚ που τουλάχιστον ένα χρόνο πριν τις εκλογές τις εκβίαζε με αφορμή την επικείμενη εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας, αν μη τι άλλο, όφειλε στοιχειωδώς να είναι έτοιμο και να καταθέσει έγκαιρα το φορολογικό νομοσχέδιο. Εξάλλου, η προχειρότητα του νομοσχεδίου, αποδεικνύεται από τις αλλεπάλληλες αλλαγές που ήδη έχει κάνει η Κυβέρνηση, ενώ μπροστά στη γενική κατακραυγή για τα γενικά λάθη της, ετοιμάζει και άλλες. Επομένως δεν είναι το ότι ακούει η Κυβέρνηση την κοινωνία, αλλά φοβάται τη γενική κοινωνική κατακραυγή και αναγκάζεται να προχωρήσει υπό πίεση σε αλλαγές.

Ποιες αλλαγές θα προτείνετε ως αναγκαίες στη συζήτηση του φορολογικού;

Πολλές, πάρα πολλές. Ενδεικτικά να αναφέρω μόνο μερικές από αυτές:

– επαναφορά του αφορολογήτου των 12.000 ευρώ χωρίς αποδείξεις για όλους τους Έλληνες πολίτες

– αλλαγή επί το δικαιότερο για τα τεκμήρια διαβίωσης. Ελάφρυνση των χαμηλών εισοδημάτων, επιβάρυνση των υψηλών, που σκανδαλωδώς με το προτεινόμενο σύστημα τεκμηρίων διαβίωσης ευνοούνται.

– επανεξέταση της απαράδεκτης αύξησης φορολόγησης των Ελλήνων ναυτικών, που προσφέρουν σε ένα τόσο σημαντικό πυλώνα ανάπτυξης της Ελληνικής Οικονομίας, τη Ναυτιλία.

– απόσυρση της διάταξης για την έκδοση Αποδείξεων Παροχής Υπηρεσίας, όχι με την είσπραξη της αμοιβής όπως ισχύει σήμερα, αλλά με την ολοκλήρωση της υπηρεσίας.

– αλλαγή στον τρόπο φορολογικής αντιμετώπισης των δωρεών σε σωματεία-συλλόγους-ιδρύματα για να μην έχουμε πραγματικά «τέλος εποχής» στη φιλανθρωπία και στις χορηγίες.

– επαναφορά της απαλλαγής από το «πόθεν έσχες» για την απόκτηση πρώτης κατοικίας

– απόσυρση των αντιαναπτυξιακών-καταστροφικών για τον οικοδομικό κλάδο διατάξεων των σχετικών με τη βαρύτατη φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας συνολικά

– ακύρωση της λάθος πολιτικής φορολόγησης ιδιαίτερα επικίνδυνων επαγγελμάτων (όπως του πτητικού επιδόματος της Πολεμικής Αεροπορίας, των δυτών, καταδυτών, αλεξιπτωτιστών, ναρκαλιευτών, πυροτεχνουργών και άλλων)

Σε γενικές γραμμές, είναι τόσες πολλές οι αλλαγές που πρέπει να γίνουν στο φορολογικό νομοσχέδιο, που εκτιμώ ότι θα ήταν προτιμότερο για την Κυβέρνηση, να το αποσύρει και να το ξανασυντάξει μέσα από ένα γνήσιο-δημοκρατικό διάλογο, παρά να κάνει «κοπτική-ραπτική» σε ένα λάθος νομοσχέδιο.

Αργυρώ Π. Τσατσούλη

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ