Στην κορυφή της Ευρώπης οι μικροί του Γιαννάκη, ακολουθώντας τα βήματα του… μεγάλου
Ένα μήνα πριν την έναρξη του Ευρωμπάσκετ 2005, ο Μιχάλης Κακιούζης δήλωνε ευθαρσώς: «Πάμε για το χρυσό». Και δικαιώθηκε καθώς στις 25 Σεπτεμβρίου σήκωσε στα χέρια του το βαρύτιμο τρόπαιο μέσα στο Βελιγράδι. Όπως είχε κάνει το 1987 ο προπονητής του, Παναγιώτης Γιαννάκης.
«Πριν από το ξεκίνημα της προετοιμασίας έλεγα ότι πάμε για το χρυσό μετάλλιο στο Βελιγράδι και δεν το είπα για πλάκα. Το πίστευα και το πιστεύω! Σιγά-σιγά θα φανεί η αξία αυτής της ομάδας». Μιχάλης Κακιούζης, 22 Αυγούστου 2005.
Κι αν έχετε εξασθενημένη μνήμη, το Ευρωμπάσκετ στη Σερβία – Μαυροβούνιο διεξήχθη από 16 έως 25 Σεπτεμβρίου, οπότε μόνο για «μετά Χριστό προφήτη» δεν μπορεί να μεμφθεί τον αρχηγό της εθνικής μας ομάδας.
Διότι στις 22 Αυγούστου η εθνική Ελλάδας είχε χάσει και στους τρεις φιλικούς αγώνες που είχε δώσει, και την έζωναν πάλι τα φίδια, έχοντας ήδη συμπληρώσει 16 χρόνια δίχως μετάλλιο και επτά χρόνια δίχως να «χωρέσει» στην τετράδα.
Κι η κοσμογονία, η έκρηξη της λάβας που μάζευε τόσα χρόνια στο ηφαίστειό του το ελληνικό μπάσκετ, έγινε στο Βελιγράδι εκεί όπου οι μικροί «δράκοι» του Παναγιώτη Γιαννάκη έστεψαν την Ελλάδα πρωταθλήτρια Ευρώπης 18 χρόνια έπειτα από το έπος του 1987 στην Αθήνα.
Η αρχή έγινε στην αναμέτρηση με τη Γαλλία του Τόνι Πάρκερ όπου η Εθνική μας έκανε επίδειξη ισχύος και επικράτησε με 64-50. Ακολούθησε η πρώτη και μοναδική ήττα από τη Σλοβενία, με 56-68, αλλά η εθνική μας παρουσιάστηκε σοβαρή στον τελευταίο αγώνα της α φάσης επικρατώντας της Βοσνίας – Ερζεγοβίνης με 67-50.
Οι Σλοβένοι πήραν την πρώτη θέση και πέρασαν απ ευθείας την οκτάδα από τον δικό μας όμιλο κι η Ελλάδα πήγε στα μπαράζ παίζοντας με το Ισραήλ για μια θέση στους «8».
Με συνέπεια, κερδίζει πιο εύκολα από όσο δείχνει το τελικό 67-61 και βρίσκεται στους «8». Εκεί συναντά την Ρωσία του Αντρέι Κιριλένκο και του Τζέι Αρ Χόλντεν.
Παρά το κακό ξεκίνημα, η ελληνική ομάδα ισορροπεί τον αγώνα και στο δεύτερο ημίχρονο τσακίζει με την άμυνά της τα επιθετικά όπλα των αντιπάλων. Τελικό σκορ 66-61 και η Ελλάδα περνάει στους «4» για πρώτη φορά έπειτα από το 1997.
Ο ημιτελικός, έμελλε να είναι και ο ουσιαστικός τελικός για την Εθνική μας, που υποπίπτει σε πολλά λάθη, βρίσκεται πίσω στο σκορ με 51-58 αλλά τα 107 δευτερόλεπτα που απομένουν θα αποδειχθούν ονειρικά για την Ελλάδα.
Στην αρχή ήταν ο Θοδωρής Παπαλουκάς που ψαλλίδισε τη διαφορά και με το σκορ στο 64-66 για τους Γάλλους ο Νίκος Ζήσης πάει στην τελευταία επίθεση.
Η πάσα έξω από τα 6.25μ. στον Διαμαντίδη που βάζει το πιο σημαντικό τρίποντο στην ιστορία της εθνικής ομάδας.
Ο τελικός είναι η αποθέωση της ελληνικής ομάδας που κάνει το καλύτερό της παιχνίδι κερδίζοντας 78-62 την Γερμανία του Ντιρκ Νοβίτσκι.
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Σάββατο 24.01.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/01/john-hernandez-i1TgEOhyH48-unsplash-315x220.jpg)
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442