Το SPD διατηρεί την υποψηφιότητα Σρέντερ για την καγκελαρία της Γερμανίας

51

Για πρώτη φορά από την πλέον αβέβαιη εκλογική έκβαση στη Γερμανία από το Β Παγκόσμιο Πόλεμο ο Γκ.Σρέντερ άφησε τη Δευτέρα να εννοηθεί ότι δύναται να αποσυρθεί από τη διεκδίκηση της καγκελαρίας, αφήνοντας το πολιτικό του μέλλον στα όργανα του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος προς όφελος του «μεγάλου συνασπισμού». Όμως, τελικά το SPD «ψήφισε» Σρέντερ…

«Στόχος του SPD είναι ο Γκέρχαρντ Σρέντερ να παραμείνει καγκελάριος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας» δήλωσε ο πρόεδρος του κόμματος Φραντς Μίντεφερινγκ στο πλαίσιο συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε μετά το πέρας συνεδρίασης του προεδρείου των Σοσιαλδημοκρατών.

Η δήλωση Σρέντερ ότι δεν επιθυμεί να αποτελέσει εμπόδιο για τον σχηματισμό κυβέρνησης «μεγάλου συνασπισμού» αποδείχθηκε, αντί «άσπρης σημαίας» και προαναγγελία απόσυρσης από την καγκελαρία, λιγότερο «δραματική» και κυρίως μία κίνηση τακτικής που εξυπηρετεί το «στρίμωγμα» της CDU/CSU και της Ανγκελα Μέρκελ.

Ο Φράντς Μίντεφερινγκ διεμήνυσε ότι δεν πρόκειται να ικανοποιηθεί η αξίωση των Χριστιανοδημοκρατών να αποσυρθεί η υποψηφιότητα του Σρέντερ προκειμένου οι διερευνητικές συνομιλίες να προχωρήσουν στο στάδιο των διαπραγματεύσεων.

«Κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να υπάρξει», δήλωσε ο Μίντεφερινγκ στους δημοσιογράφους, επιμένοντας στο ότι το θέμα της σύνθεσης της κυβέρνησης και η απόφαση για το ποιος θα ηγηθεί μιας κυβέρνησης συνεργασίας «είναι αντικείμενο των διαπραγματεύσεων και όχι προϋπόθεση για την διεξαγωγή τους».

Αντικείμενο διαπραγμάτευσης και όχι αξίωση η καγκελαρία

Ανταποκριτής του ΑΠΕ επισημαίνει, πάντως, ότι επί της ουσίας η κατάσταση δεν είναι όπως ήταν γιατί μέσα από την τοποθέτηση του Φραντς Μίντεφερινγκ γίνεται σαφές ότι η θέση του Γκέρχαρντ Σρέντερ ως του επόμενου καγκελαρίου από απόλυτη αξίωση, μετατρέπεται σε αντικείμενο διαπραγμάτευσης.

Αναφορικά με την τακτική, γίνεται όμως σαφές ότι ενόψει και του τρίτου γύρου των διερευνητικών συνομιλιών της ερχόμενης Τετάρτης, το «μπαλάκι» των τελεσιγράφων επιστρέφει στην πλευρά CDU/CSU, που έχει δεσμευτεί ότι χωρίς την παραίτηση του Σρέντερ από την καγκελαρία δεν θα προχωρήσει στο ανώτερο στάδιο των διαπραγματεύσεων.

Νωρίτερα, ο Γερμανός καγκελάριος είχε δηλώσει ότι δεν θα σταθεί εμπόδιο στο σχηματισμό σταθερής κυβέρνησης, εξηγώνοντας ότι μαχόταν να παραμείνει στην καγκελαρία για λογαριασμό του SPD και της κεντροαριστερής πολιτικής του και όχι προς ικανοποίηση προσωπικών του φιλοδοξιών.

Στο περιθώριο των εορταστικών εκδηλώσεων για τη 15η επέτειο της γερμανικής ενοποίησης και λίγη ώρα πριν από τη συνεδρίαση του διευρυμένου προεδρείου του SPD, ο Σρέντερ δήλωνε στο ιδιωτικό τηλεοπτικό κανάλι RTL: «Δεν πρόκειται [η καγκελαρία] για μία αξίωση δική μου, ούτε αφορά στο πρόσωπό μου».

«Πρόκειται για τη διεκδίκηση της πολιτικής ηγεσίας εκ μέρους του κόμματός μου και επ αυτού καλούνται να αποφασίσουν τα όργανα του κόμματος. Θα αποδεχθώ οποιαδήποτε απόφαση γιατί δεν θέλω να αποτελέσω εμπόδιο σε μία εξέλιξη που αποβλέπει στη συνέχιση της μεταρρυθμιστικής διαδικασίας που εγώ ξεκίνησα, και στο σχηματισμό μιας σταθερής κυβέρνησης στη Γερμανία» τόνιζε.

Το Reuters εκτιμά ότι τα λόγια του Γκ.Σρέντερ φαίνεται να ενισχύσουν τη φημολογία ότι το SPD χρησιμοποιούσε την αξίωσή του για την καγκελαρία (και συνακόλουθα την απόσυρση της αξίωσης) ως διαπραγματευτικό «χαρτί» για να αποκτήσει πλεονέκτημα έναντι της CDU/CSU έναντι πολιτικών, υπουργειών και κοινοβουλευτικών θέσεων.

Ένα «παιχνίδι» στο οποίο, σύμφωνα με το βρετανικό ειδησεογραφικό πρακτορείο, ο Σρέντερ αποφάσισε να μετάσχει ευχαρίστως…

Το «βλέμμα» στην Τετάρτη

Η συνεδρίαση του διευρυμένου προεδρείου του SPD είχε συγκληθεί από το τέλος της περασμένης εβδομάδας, προκειμένου να αξιολογηθεί το αποτέλεσμα των συμπληρωματικών εκλογών της Κυριακής στη Δρέσδη και να καθοριστεί η τακτική του κόμματος στις διερευνητικές συνομιλίες με την CDU/CSU, των οποίων ο τρίτος γύρος θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη.

Το αποτέλεσμα της εκλογής στη Δρέσδη θα μπορούσε να συνοψιστεί με το ότι το SPD δεν μπόρεσε να κερδίσει τις εντυπώσεις, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι η CDU, κερδίζοντας την απευθείας έδρα της εκλογικής περιφέρειας πέτυχε επί της ουσίας κάτι περισσότερο από αυτό που ούτως ή άλλως είχε ως δεδομένο.

Οι τοποθετήσεις των δύο «στρατοπέδων» ήταν αναμενόμενες: Για το CDU η πρόσθετη έδρα ήταν «μήνυμα» υπέρ της Ανγκελα Μέρκελ και «σινιάλο» προς τον Γκέρχαρντ Σρέντερ να προσγειωθεί στην πραγματικότητα και να εγκαταλείψει τις «παράλογες» αξιώσεις του για την καγκελαρία.

Αντίθετα, για το SPD «δεν άλλαξε τίποτε», γιατί παρά το ότι δεν κέρδισε την απευθείας έδρα της Δρέσδης, πήρε την πρωτιά σε ψήφους και ποσοστά από την CDU και συνακόλουθα η απαίτησή του να ηγηθεί ο Γκέρχαρντ Σρέντερ ενός «μεγάλου συνασπισμού» παραμένει στο ακέραιο.

Το «αγκάθι» της πρωτοκαθεδρίας, προσωποποιημένο στις αμοιβαίες αξιώσεις του Γκέρχαρντ Σρέντερ και της Ανγκελα Μέρκελ για το αξίωμα του καγκελαρίου, αποτελεί και το μείζον εμπόδιο για το σχηματισμό κυβέρνησης «μεγάλου συνασπισμού».

Η τακτική των δύο πλευρών συνοψιζόταν μέχρι τώρα στο ότι CDU/CSU θεωρούσαν την απόσυρση του Σρέντερ και την αποδοχή της Μέρκελ ως προαπαιτούμενο για να περάσουν οι διερευνητικές συνομιλίες στο στάδιο των διαπραγματεύσεων, ενώ από πλευράς SPD το «ξεκαθάρισμα» αυτής της «εκκρεμότητας» έπρεπε να είναι αντικείμενο των ίδιων των διαπραγματεύσεων.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ