Μεγάλες κοινωνικές ανισότητες, παρά την ισχυρή ανάπτυξη, διαπιστώνει η ΓΣΕΕ

27

Παρά την ισχυρή οικονομική ανάπτυξη, οι κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες στη χώρα μας παραμένουν υψηλές, σύμφωνα με την έκθεση του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ για την ελληνική οικονομία, που δόθηκε την Τρίτη στη δημοσιότητα.

Σύμφωνα με την έκθεση, το εισόδημα του 20% των περισσότερο εύπορων Ελλήνων είναι 6,2 φορές υψηλότερο από το εισόδημα των 20% λιγότερο εύπορων. Υψηλότερη ανισότητα στην ΕΕ παρουσιάζουν η Πορτογαλία (6,4) και η Εσθονία (6,3).

Σε αυτή τη βάση ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ Χρήστος Πολυζωγόπουλος ζήτησε πενταετές πρόγραμμα αντιμετώπισης των ανισοτήτων που αφορούν στο 20% του πληθυσμού και τη θεσμοθέτηση αφορολόγητου ορίου 4 εκατ. δραχμών. Απευθυνόμενος προς τους εργοδότες, έκανε λόγο για «κερδοσκοπία σε βάρος του συνόλου και των μισθωτών» και υπογράμμισε ότι δεν δεχόμαστε νουθεσίες και πιέσεις με άξονα την «παροχολογία». Ο αναπτυξιακός νόμος, είπε, δεν μπορεί να αποσυνδέει τα κίνητρα από την αύξηση της απασχόλησης.

Ειδικά για το ασφαλιστικό, ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ χαρακτήρισε τον πρόσφατο νόμο Ρέππα ως κατάκτηση για την εργατική τάξη και τα συνδικάτα, σημειώνοντας ότι η ΓΣΕΕ ζήτησε από όλα τα κόμματα να δεσμευτούν ότι δεν θα τον αλλάξουν και ειδικά στο σημείο χρηματοδότησης των Ταμείων (με 1% του ΑΕΠ). Ο κ. Πολυζωγόπουλος δήλωσε ότι η δέσμευση ισχύει για το ΠΑΣΟΚ αλλά όχι και για τη ΝΔ, θέση που προκάλεσε τη διαμαρτυρία του γενικού γραμματέα της Συνομοσπονδίας Γιάννη Μανώλη (ΝΔ). Ο κ. Μανώλης δήλωσε ότι η συζήτηση για την παροχολογία λειτουργεί αποπροσανατολιστικά και υπογράμμισε ότι το 1% του ΑΕΠ δεν φτάνει για τη χρηματοδότηση των Ταμείων.

Η έκθεση

Η έκθεση του ΙΝΕ διαπιστώνει θετικές επιδόσεις της ελληνικής οικονομίας (μεγέθυνση ΑΕΠ και επενδύσεων, αύξηση παραγωγικότητας της εργασίας), σε αντίθεση με τις παρατηρούμενες εισοδηματικές ανισότητες. Ο δείκτης κερδοφορίας των εταιριών, όπως σημειώνεται, αυξάνει σταθερά από το 1991 και το 2004 προβλέπεται ότι θα ξεπεράσει κατά 10% το μέσο όρο της «χρυσής» περιόδου 1961-1973.

Η έκθεση σημειώνει επίσης τη σύγκλιση της ελληνικής οικονομίας με τον μέσο όρο της ΕΕ ως προς το ΑΕΠ ανά κάτοικο αλλά και την ανεργία, που πλέον προσεγγίζει το μέσο όρο της ΕΕ. Οι αυξήσεις των ακαθάριστων πραγματικών μισθών το 2002 ανήλθαν στο 5,1%, κάτι που αποδίδεται στην αύξηση της παραγωγικότητας κατά 4,1% και που συνδέεται με τη μείωση του κόστους εργασίας κατά 1,1% σε πραγματικούς όρους.

Ο επιστημονικός διευθυντής του ΙΝΕ Σάββας Ρομπόλης δήλωσε ότι η αύξηση του πληθωρισμού -με δεδομένες την αύξηση της παραγωγικότητας και τη μείωση του κόστους εργασίας- μπορεί να ερμηνευτεί μόνο μέσω της αυθαίρετης αύξησης των τιμών από τις επιχειρήσεις, κάνοντας λόγο για «πληθωρισμό κερδών». Ο κατώτατος μισθός στην Ελλάδα ξεπερνά, σημείωσε, το μέσο όρο των υπό ένταξη στην ΕΕ χωρών, αλλά κινείται στο 50% των αντίστοιχων μισθών στις πιο πλούσιες χώρες της ΕΕ.

Η έκθεση αναδεικνύει την υπεροχή της πλήρους απασχόλησης στην Ελλάδα, αλλά σημειώνει ότι το 55% των νέων προσλήψεων πραγματοποιείται με σχέσεις ευέλικτης ή εποχικής απασχόλησης. Σημειώνει επίσης ότι η είσοδος των μεταναστών δεν οδήγησε σε σοβαρές απορρυθμίσεις, ενώ επέτρεψε να αντιμετωπιστεί χωρίς σοβαρές οικονομικές συνέπειες η στασιμότητα στις αναδιαρθρώσεις και τις ιδιωτικές επενδύσεις.

Σε σχέση με το ασφαλιστικό, η έκθεση διαπιστώνει ότι η θέσπιση ενιαίου κεντρικού συστήματος είσπραξης των εισφορών (νόμος Ρέππα) ενισχύει τις προοπτικές βιωσιμότητας του συστήματος μέχρι το 2050.

Αξίζει να σημειωθεί ότι παρά την αύξηση των κοινωνικών δαπανών, στην Ελλάδα παρατηρείται μείωση της κρατικής συμμετοχής στις αντίστοιχες εισροές (από το 32,8% στο 29,1%) που καλύπτεται σχεδόν εξ ολοκλήρου από τις εισφορές των εργαζομένων (κατά 2,3 μονάδες), ενώ η επιβάρυνση των εργοδοτών έμεινε σταθερή (στο 38,2% από 38,1%).

Με βάση αυτά τα στοιχεία ο κ. Πολυζωγόπουλος κατέληξε ότι δεν τίθεται θέμα παροχών αλλά μιας πολιτικής πραγματικής αναδιανομής εισοδήματος με βάση και τις δυνατότητες της ελληνικής οικονομίας.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΑΠΕ