Ερωτεύεσαι. Χάνεις τον εαυτό σου. Πριν περάσει πολύς καιρός η αγάπη ναυαγεί. Μένεις μόνος. Ανάβεις ένα τσιγάρο, ανοίγεις ένα μπουκάλι αλκοόλ και πιάνεις την κιθάρα. Γράφεις τραγούδια. Σταδιακά βρίσκεις ξανά ελπίδα, αισιοδοξία, πίστη στη ζωή. Όμως, όσο φως και αν μπαίνει από το ανοιχτό παράθυρο, ποτέ δεν καταφέρνεις να διώξεις εντελώς μια σκιά μελαγχολίας από […]
Ερωτεύεσαι. Χάνεις τον εαυτό σου. Πριν περάσει πολύς καιρός η αγάπη ναυαγεί. Μένεις μόνος. Ανάβεις ένα τσιγάρο, ανοίγεις ένα μπουκάλι αλκοόλ και πιάνεις την κιθάρα. Γράφεις τραγούδια. Σταδιακά βρίσκεις ξανά ελπίδα, αισιοδοξία, πίστη στη ζωή. Όμως, όσο φως και αν μπαίνει από το ανοιχτό παράθυρο, ποτέ δεν καταφέρνεις να διώξεις εντελώς μια σκιά μελαγχολίας από το παρασκήνιο. Τούτη είναι η σπουδαιότερη ιστορία που έχουν να διηγηθούν τα pop τραγούδια. Την έχουμε ακούσει χιλιάδες φορές, σε χιλιάδες παραλλαγές, άλλες με μεγαλύτερο και άλλες με μικρότερο ενδιαφέρον. Και δεν μας πειράζει καθόλου που την ακούμε σε μία ακόμη, αυτή τη φορά με τον τρόπο των The Butterflies Of Love. Επιστρατεύοντας εύθραυστες μελωδίες, φωνητικές αρμονίες, φροντισμένα διαστρωμένες κιθαριστικές φράσεις, ψυχεδελικά παιχνιδίσματα των κίμπορντ, lo-fi ενορχηστρώσεις και επιμελώς ατημέλητη παραγωγή, τα δώδεκα τραγούδια του δεύτερου άλμπουμ του πενταμελούς συνόλου από το New Haven της Πολιτείας Κονέκτικατ ξεδιπλώνονται ακολουθώντας ένα ξεχωριστό, καταδικό τους τέμπο: μικρά, ανεπιτήδευτα κομψοτεχνήματα σε τεμπέλικες βόλτες, στις πιο ονειρικές από τις γειτονιές της pop.