Σε επανεξέταση 864 φορολογικών απαλλαγών προσανατολίζεται η κυβέρνηση
Στην επανξέταση εκατοντάδων φοροαπαλλαγών που απολαμβάνουν ειδικές κατηγορίες εργαζομένων και επιχειρήσεων προσανατολίζεται η κυβέρνηση. Tο προσχέδιο του νέου προϋπολογισμού προαναγγέλλει την επανεξέταση από μηδενική βάση 864 φορολογικών απαλλαγών.
Στην επαναξέταση εκατοντάδων φοροαπαλλαγών που απολαμβάνουν σήμερα οι φορολογούμενοι και ειδικές κατηγορίες εργαζομένων και επιχειρήσεων προσανατολίζεται η κυβέρνηση. Tο προσχέδιο του προϋπολογισμού του 2003 προαναγγέλλει την επανεξέταση από μηδενική βάση 864 φορολογικών απαλλαγών.
Συγκεκριμένα, όπως αναφέρει σήμερα η Ημερησία, επισημαίνεται ότι στο πλαίσιο απλοποίησης και βελτίωσης του φορολογικού συστήματος αλλά και της ανάγκης για φορολογική δικαιοσύνη και περιορισμό των κοινωνικών ανισοτήτων είναι αναγκαίο να επανεξεταστεί το σύνολο των φοροαπαλλαγών και να διατηρηθούν εκείνες που πραγματικά εξυπηρετούν τις σύγχρονες ανάγκες και επιδιώξεις της κοινωνίας και της οικονομίας.
Oι φορολογικές δαπάνες ευνοούν κάποιες μορφές εισοδήματος, ομάδες φορολογουμένων ή κατηγορίες οικονομικών δραστηριοτήτων απαλλάσσοντάς τους εντελώς από τη φορολογία ή μειώνοντας τη φορολογική τους υποχρέωση. Όμως, όπως τονίζεται στο προσχέδιο, ορισμένες από τις ειδικές αυτές ρυθμίσεις έχουν σταματήσει πλέον να εξυπηρετούν τους σκοπούς για τους οποίους θεσμοθετήθηκαν και λειτουργούν στην κατεύθυνση εξυπηρέτησης συμφερόντων ορισμένων κοινωνικών ομάδων ή φορέων.
Σε ειδικό τόμο που θα κατατεθεί στη Bουλή μαζί με τον προϋπολογισμό καταγράφηκαν 864 περιπτώσεις και κοστολογήθηκαν εκείνες για τις οποίες υπήρχαν σχετικά στοιχεία. Σύμφωνα με τις πληροφορίες, το εισόδημα που δεν φορολογείται από την ισχύ ορισμένων μόνο φοροαπαλλαγών που θα καταγράφονται στον ειδικό τόμο αγγίζει τα 6,5 δισ. ευρώ που σημαίνει ότι αν υπολογιστεί με ένα μέσο φορολογικό συντελεστή 15% ισοδυναμεί με απώλεια δημοσίων εσόδων πάνω από 980 εκατ. ευρώ.
Bέβαια το συνολικό κόστος είναι πολλαπλάσιο, αλλά, όπως επισημαίνει ανώτερος παράγοντας του υπουργείου Οικονομικών, είναι δύσκολο να αποτιμηθεί επακριβώς και αυτό είναι που δημιουργεί τις στρεβλώσεις στην άσκηση δικαιότερης δημοσιονομικής πολιτικής.
Η ελευθερία (αίσθημα αυτονομίας) ενισχύει την ευτυχία σε όλο τον κόσμο, αλλά μια εκτεταμένη διεθνής μελέτη δείχνει ότι προσφέρει ακόμη μεγαλύτερη χαρά σε πλουσιότερες χώρες,