The Rippingtons Live Across America – Κριτική

Αν και σχετικά άγνωστοι στην Ελλάδα, οι Rippingtons είναι ένα από τα πιο δημοφιλή σχήματα της Αμερικής στο χώρο της σύγχρονης jazz. Αποτελούν το εκφραστικό όχημα του κιθαρίστα και πιανίστα Russ Freeman (γεννημένου στις 11/2/1960), ο οποίος έκανε το δισκογραφικό του ντεμπούτο το 1985 με μια αποκλειστικά προσωπική του παραγωγή, το «Nocturnal Playground». Ο δίσκος κέντρισε το ενδιαφέρον της ιαπωνικής δισκογραφικής εταιρείας Alfa, η οποία του ζήτησε να ενταχθεί στο δυναμικό της. Έτσι, ο Freeman συγκέντρωσε την επόμενη χρονιά μια πλειάδα κορυφαίων μουσικών, για να τον πλαισιώσουν στις ηχογραφήσεις του δίσκου «Moonlighting» και τις συναυλίες που θα ακολουθούσαν για την προώθησή του. Το μουσικό σχήμα βαφτίστηκε «The Rippingtons» και από τις τάξεις του πέρασαν κατά καιρούς πολλοί εξαίσιοι βιρτουόζοι τζαζίστες, όπως, μεταξύ άλλων, ο πιανίστας David Benoit, οι σαξοφωνίστες Kenny G, Jeff Kashiwa και Brandon Fields, ο ντράμερ Tony Morales, o περκασιονίστας Steve Reid και ο μπασίστας Kim Stone.
Έπειτα από δεκαπέντε χρόνια συνεχώς αυξανόμενης δημοτικότητας, που κερδήθηκε μέρα με τη μέρα μέσω των γεμάτων ενεργητικότητα, αμεσότητα και περφεξιονισμό συναυλιών του Freeman και των Rippingtons, το «Live Across America» έρχεται να εκπληρώσει τη σχετική επιθυμία των οπαδών τους, οι οποίοι κατέκλυζαν το δικτυακό τόπο του συγκροτήματος με το αίτημα να κυκλοφορήσουν ένα ακόμη λάιβ άλμπουμ (μετά το εξαιρετικά επιτυχημένο «Live in L.A.» του 1992) -παράκληση μάλιστα που συνοδευόταν από τις προτάσεις τους σχετικά με τα τραγούδια που επιθυμούσαν να περιλαμβάνει. Έτσι, γεννήθηκε το «Live Across America»: ένα σουβενίρ από την αμερικανική περιοδεία του 1999 -η οποία πραγματοποιήθηκε με αφορμή την έκδοση του δίσκου «Topaz»- και ταυτόχρονα ένα δώρο στους πιστούς οπαδούς τους, αλλά και ένα ζωντανά ηχογραφημένο «best of», αφού αποτελείται από ζωντανές εκτελέσεις τόσο των ραδιοφωνικών επιτυχιών τους όσο και των συνθέσεων που είχαν τη μεγαλύτερη απήχηση κατά τη διάρκεια των συναυλιών τους.
Για τους μυημένους στον ήχο των Rippingtons, η μουσική που ξεχύνεται από τα αυλάκια του «Live Across America» είναι αναμενόμενη. Μπορεί το τελικό αποτέλεσμα να μη φτάνει στα επίπεδα του «Live in L.A.», είναι βέβαιο όμως ότι θα ικανοποιήσει και με το παραπάνω όλους τους οπαδούς του Freeman, φανατικούς και μη. Η παραγωγή είναι υποδειγματική, ο ήχος κρυστάλλινος και η καλοκουρδισμένη μπάντα προσφέρει αψεγάδιαστες εκτελέσεις και ενδιαφέρουσες διασκευές των επιτυχιών της, διανθισμένες με εκτεταμένους αυτοσχεδιασμούς και μερικά πολύ ωραία σόλο, όπως αυτά του σαξοφωνίστα Paul Taylor στο «Summer Lovers» και του μπασίστα Kim Stone στο «Jewel Thieves». Η μεγάλη έκπληξη όμως έρχεται στο τέλος του δίσκου, όπου ο Freeman αποτίει φόρο τιμής στο μεγάλο Jimi Hendrix με ένα μικρό αφιέρωμα αποτελούμενο από τα «Purple Haze», «Fire» και «Star Spangled Banner». Οι υπόλοιπες συνθέσεις είναι του Freeman και προέρχονται από τους προηγούμενους δίσκους των Rippingtons, με εξαίρεση το «Are We There Yet», το τελευταίο κομμάτι του άλμπουμ, το οποίο γράφτηκε σε συνεργασία με τον Stone κατά τη διάρκεια της τελευταίας περιοδείας τους.
Το «Live Across America» αποτελεί παράλληλα και μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για να έλθει κανείς σε επαφή με τον Freeman και τους Rippingtons, ένα ευέλικτο σχήμα που έχει ως αφετηρία τη σύγχρονη ηλεκτρική jazz και ειδικότερα τον ήχο του Pat Metheny. Σε γενικές γραμμές, πάντως, και παρά τα σποραδικά περάσματα από πιο έντεχνους και παραδοσιακούς δρόμους, οι Rippingtons ακολουθούν πολύ πιο εμπορικές κατευθύνσεις και στερούνται της έμπνευσης, του νεύρου και της πρωτοτυπίας του Metheny. Ο ήχος τους είναι μπολιασμένος με πολλά στοιχεία pop, rock και fusion, ενώ δεν λείπουν και οι συχνές πινελιές από τους ρυθμούς latin, όπως στο «South Beach Mambo», που θυμίζει υπερβολικά το «Smooth» του Santana. Έτσι και σε συνδυασμό με το επαγγελματικότατο παίξιμο όλων των μουσικών, έχουμε ένα αποτέλεσμα καθ΄ όλα ευχάριστο.
Αδύνατες στιγμές δεν υπάρχουν και τα 66 λεπτά του δίσκου κυλάνε ευχάριστα, προσφέροντάς μας έναν αξιοσημείωτο πλούτο μελωδιών, ηχοχρωμάτων και ρυθμών. Το πέρας τους όμως είναι πολύ πιθανό να μας αφήσει με την αίσθηση του απρόσωπου και της έλλειψης ιδιαίτερης ταυτότητας. Παρ΄ όλα αυτά, το «Live Across America» έχει όλα τα αναγκαία συστατικά για να αγαπηθεί από τους λάτρεις της smooth jazz, αλλά και από όσους ψάχνουν ένα δίσκο που να ακούγεται από όλους και κάθε στιγμή.