Κινηματογραφικό ντεμπούτο της Μπάρμπρα Στρέιζαντ με ένα μιούζικαλ βασισμένο στη ζωή της Φάνι Μπράις, αρτίστας του μουσικού θεάτρου η οποία πίσω από τους αστεϊσμούς και τις κωμικές της εμφανίσεις έκρυβε μια δυστυχισμένη προσωπική ζωή, και σκηνοθετημένο από τον πολυβραβευμένο Γουάιλερ του «Μπεν Χουρ» και άλλων μεγάλων επιτυχιών. Σε επίπεδο βιογραφίας η ταινία δεν λέει πολλά: […]
Κινηματογραφικό ντεμπούτο της Μπάρμπρα Στρέιζαντ με ένα μιούζικαλ βασισμένο στη ζωή της Φάνι Μπράις, αρτίστας του μουσικού θεάτρου η οποία πίσω από τους αστεϊσμούς και τις κωμικές της εμφανίσεις έκρυβε μια δυστυχισμένη προσωπική ζωή, και σκηνοθετημένο από τον πολυβραβευμένο Γουάιλερ του «Μπεν Χουρ» και άλλων μεγάλων επιτυχιών. Σε επίπεδο βιογραφίας η ταινία δεν λέει πολλά: εξαντλείται στη σχέση της Μπράις με τον εραστή και μετέπειτα σύζυγό της, έναν επαγγελματία χαρτοπαίκτη που ο εγωισμός τον οδήγησε τελικά στις κομπίνες και στη φυλακή. Όμως, σε ό,τι αφορά τα επιμέρους στοιχεία ενός μιούζικαλ, έχουμε ένα πανέμορφο σύνολο, σαφώς χολιγουντιανό και μελό, που τηρεί ωστόσο όλες τις προδιαγραφές του μεγάλου θεάματος. Τα μουσικοχορευτικά μέρη ξεχειλίζουν από χρώματα και εκθαμβωτικά σκηνικά και κοστούμια, οι καρατερίστες που λαμβάνουν μέρος είναι χάρμα οφθαλμών, η Στρέιζαντ (η οποία είχε ερμηνεύσει το ρόλο και στη σκηνή το 1964) εκτοξεύεται στην κορυφή, κερδίζοντας παράλληλα Όσκαρ και Χρυσή Σφαίρα Α΄ Γυναικείου Ρόλου, ενώ τα τραγούδια της Φάνι Μπράις («Second Hand Rose», «My Man») συνυπάρχουν με συνθέσεις που γράφτηκαν για την παράσταση του Μπρόντγουεϊ, όπως το «People», η μουσική του οποίου αποτελεί το βασικό θέμα του έργου. Τα χορευτικά μέρη είχε αναλάβει ο Χέρμπερτ Ρος που, επτά χρόνια αργότερα, σκηνοθέτησε και τη συνέχεια («Funny Lady», 1975). Η έκδοση DVD περιοχής 2 περιέχει την αποκατεστημένη εκδοχή του φιλμ, με εικόνα πλήρους ανάλυσης και νέο ήχο 5.0 (λείπει το κανάλι χαμηλών συχνοτήτων). Στα εργαστήρια της Sony η εικόνα απέκτησε ξανά την αρχική της ζωντάνια, τα χρώματα έλαμψαν και οι ζημιές στο φιλμ αποκαταστάθηκαν ψηφιακά. Στην μπάντα δεν έχουν γίνει επεμβάσεις, με την έννοια της προσθήκης εφέ. Απλώς ο ήχος έχει καθαριστεί και έχει οδηγηθεί στα πέντε κανάλια κατά τέτοιον τρόπο ώστε οι διάλογοι να ακούγονται κυρίως από το κεντρικό ηχείο, και τα όργανα της ορχήστρας να περιβάλλουν το θεατή.