Το βίντεο «Rattle And Hum» κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1989 (κέρδισε μάλιστα βραβείο Grammy σαν «καλύτερο βίντεο» της χρονιάς), αποτελώντας ένα χρονικό της περιοδείας που πραγματοποίησε το ιρλανδικό γκρουπ το 1987. Η έκδοσή του που παρουσιάζουμε εδώ είναι μεταγενέστερη, και προέκυψε με εφαρμογή τεχνολογικών εξελίξεων που προσφέρουν νέες δυνατότητες βελτίωσης του σήματος, βίντεο και, […]
Το βίντεο «Rattle And Hum» κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1989 (κέρδισε μάλιστα βραβείο Grammy σαν «καλύτερο βίντεο» της χρονιάς), αποτελώντας ένα χρονικό της περιοδείας που πραγματοποίησε το ιρλανδικό γκρουπ το 1987. Η έκδοσή του που παρουσιάζουμε εδώ είναι μεταγενέστερη, και προέκυψε με εφαρμογή τεχνολογικών εξελίξεων που προσφέρουν νέες δυνατότητες βελτίωσης του σήματος, βίντεο και, κυρίως, ηχητικού (Dolby Digital 5.1). Υπό την επίβλεψη του σκηνοθέτη Phil Joanou και με εμπλοκή πολλών επώνυμων μηχανικών ήχου, έγινε νέα επεξεργασία στο σάουντρακ με στόχο την επίτευξη αποτελεσμάτων όσο το δυνατόν πιο ρεαλιστικών και ανάπλαση της αίσθησης που έχει ο ακροατής ενός λάιβ κονσέρτου. Και η σημαντικότερη όμως τεχνολογική εφαρμογή έχει ανάγκη από ένα εξίσου σπουδαίο περιεχόμενο για να το αναδείξει και να αναδειχθεί. Ας περάσουμε λοιπόν στο πρόγραμμα του DVD. Στo πρώτο μέρος της κυκλοφορίας κυριαρχεί το άσπρο / μαύρο. Πρώτο τραγούδι είναι το «Helter Skelter», με ερμηνεία δυναμική και πιστή στα rock ‘n’ roll στερεότυπα, όπως για παράδειγμα το «αντικριστό» παίξιμο κιθάρας και μπάσου από τους Edge/Clayton. Η μαγνητοσκόπηση έχει γίνει από εμφάνιση σε στάδιο. Αντίθετα το φιλμ του «Desire» (το πρώτο βρετανικό τους Νο. 1, με έντονα rhythm & blues στοιχεία) έχει γυριστεί χωρίς κοινό, στο διαρρυθμισμένο χώρο μιας μεγάλης αποθήκης. Εμβόλιμα στα κλιπ εξελίσσεται μια χαλαρού ύφους συνέντευξη με κύριο θέμα το Joshua Tree. Μετά το κινηματογραφημένο στο Κολοράντο «Gloria» (σταθερή επιλογή του λάιβ σετ των U2) ακολουθεί το επηρεασμένο από τα gospel «I Still Haven’t Found What I’m Looking For» με συμμετοχή γυναικείας χορωδίας (New Voices Of Freedom Choir), την ερμηνεία της οποίας, παράλληλα με αυτή του γκρουπ, παρακολουθούμε επί της οθόνης. Πέρα όμως από τα gospel, το Rattle And Hum έχει μείνει γνωστό για την ευρύτερη ευαισθησία του απέναντι στις ρίζες. Έτσι, σαφείς είναι οι αναφορές του ακόλουθου «Freedom For My People» στην αφρικανική παράδοση, ενώ στο «Angel of Harlem» σειρά έχει το rock ‘n’ roll: το φιλμάκι είναι γυρισμένο στα ιστορικά στούντιο της Sun στο Μέμφις του Τενεσί, εκεί όπου την δεκαετία του ’50 έκανε τις πρώτες ηχογραφήσεις της καριέρας του ο Elvis Presley. Το γκρουπ παίζει με φόντο μεγάλες αφίσες του «βασιλιά» ενώ πολύ ενδιαφέρουσα για το ηχητικό αποτέλεσμα είναι η προσθήκη πνευστών. Στο «All Along The Watchtower» επιφυλάσσεται μια ερμηνεία επική, αντάξια των ουρανοξυστών, των απέραντων αυτοκινητόδρομων και των γεφυρών του Σαν Φρανσίσκο που καταγράφουν οι κάμερες. Το blues «When Love Comes To Town» είναι μαγνητοσκοπημένο στο Τέξας και στη σκηνή κάνει την εμφάνισή του ο B.B. King, παίζει ακούραστος κιθάρα και τραγουδά ντουέτο με τον Bono ο οποίος σχολιάζει ότι γι’ αυτόν έχουν γράψει το υπόψη τραγούδι. Η αναφορά στις ρίζες κορυφώνεται με το «προσκύνημα» στη Graceland, το παλάτι-μνημείο του Elvis, που καταγράφεται στο «Heartland». Το δεύτερο μέρος είναι έγχρωμο και περιλαμβάνει αποσπάσματα από ζωντανή εμφάνιση στο Sun Devil Stadium της Αριζόνα. Μας δίνει την ευκαιρία να διαμορφώσουμε μια αρκετά πλήρη εικόνα για τη σκηνική παρουσία των U2 την περίοδο εκείνη, με υλικό επιτυχίες σαν το «Where The Streets Have No Name», το παθιασμένο, αφιερωμένο στον Martin Luther King «Pride (In The Name Of Love)» και το «With Or Without You», ένα τραγούδι για τη «βία της αγάπης» όπως είχε πει κάποτε ο Bono, που επιχειρεί με επιτυχία να μιμηθεί το δραματικό ύφος των Walker Brothers. (Ας σημειωθεί εδώ ότι η έκδοση του «With Or Without You» στο, πάλαι ποτέ, καινοτόμο φορμά CD Video είναι μια από τις πιο σπάνιες κυκλοφορίες των U2, ειδικότερα δε η έκδοση σε περιορισμένα αντίτυπα, γύρω στα 50, που χρησιμοποιήθηκαν για την επίδειξη του νέου CDV συστήματος της Philips το 1988). Επιβλητική, τέλος, είναι η ερμηνεία του Bono στο «Sunday Bloody Sunday» που αποτελεί μια από τις καλύτερες στιγμές του DVD μουσικά και οπτικά, ενώ αρθρώνει παράλληλα και λόγο πολιτικό, με αναφορά στα προβλήματα της Ιρλανδίας.