Δύο χρόνια μετά την κυκλοφορία του «Jet Lag» και τον καθοριστικό ρόλο που διαδραμάτισε σε εκείνο ο Steve Albini ως παραγωγός, επιστρέφει το ελληνικό συγκρότημα. Προκειμένου να ολοκληρωθεί τούτο το μίνι άλμπουμ, θέση στην κονσόλα του ήχου έλαβε ο παραγωγός Coti K., που εντέλει συνέβαλε αποφασιστικά στην υλοποίηση της προσδοκίας που κρύβεται πίσω από τον […]
Δύο χρόνια μετά την κυκλοφορία του «Jet Lag» και τον καθοριστικό ρόλο που διαδραμάτισε σε εκείνο ο Steve Albini ως παραγωγός, επιστρέφει το ελληνικό συγκρότημα. Προκειμένου να ολοκληρωθεί τούτο το μίνι άλμπουμ, θέση στην κονσόλα του ήχου έλαβε ο παραγωγός Coti K., που εντέλει συνέβαλε αποφασιστικά στην υλοποίηση της προσδοκίας που κρύβεται πίσω από τον τίτλο: οι έξι συνθέσεις που απαρτίζουν το ολοκαίνουριο υλικό «αυτοπυρπολούνται», λες και είναι πιασμένες με βραδύκαυστο φιτίλι. Καίγονται αργά, σταθερά και απολαυστικά, ζωσμένες την προστατευτική ύλη ενός απόμακρου, σχεδόν παγερού ηλεκτρικού λυρισμού, που, φευ, προσδίδει στο σύνολο μια γοητεία που αγγίζει το μάταιο και εθίζει με αξιοσημείωτη ευκολία. Ακόμα και όταν οι δηλητηριώδεις μπαλάντες μεταμορφώνονται βαθμιαία σε καταιγίδες που περίτεχνα παίζουν με την αγωνία σου οδεύοντας προς μια ανίερη κορύφωση, ακόμα και τότε, η αμερικανική ψυχεδέλεια σημαδεύει ανεξίτηλα -και υπόγεια- τα δρώμενα με τρόπο καταλυτικό. Εδώ, η πενταμελής παρέα βρίσκεται, ίσως, στην καλύτερη στιγμή της. Και το «ίσως» ενδεχομένως να απουσίαζε, εάν τα παιδιά δεν είχαν παραβλέψει κάτι: τα 27 λεπτά του «Slowburner» αποδεικνύονται λίγα, προκειμένου να χωρέσουν με άνεση το εκρηκτικό ταπεραμέντο των Bokomolech.