Δεν είναι απλώς ευχάριστο να συναντάς ξανά ένα φίλο χαμένο για πολλά πολλά χρόνια· είναι συγκινητικό και είναι αυτό ακριβώς που συμβαίνει με τον Mark Knopfler στο «Sailing To Philadelphia». Πάνε σχεδόν δύο δεκαετίες από τότε που χάσαμε την επαφή μαζί του, αμέσως μετά την κυκλοφορία του «Making Movies», του τρίτου άλμπουμ των Dire Straits, […]
Δεν είναι απλώς ευχάριστο να συναντάς ξανά ένα φίλο χαμένο για πολλά πολλά χρόνια· είναι συγκινητικό και είναι αυτό ακριβώς που συμβαίνει με τον Mark Knopfler στο «Sailing To Philadelphia». Πάνε σχεδόν δύο δεκαετίες από τότε που χάσαμε την επαφή μαζί του, αμέσως μετά την κυκλοφορία του «Making Movies», του τρίτου άλμπουμ των Dire Straits, ενός έργου-ορόσημου για τη μουσική της δεκαετίας του ’80. Τον χάσαμε μέσα στην κοσμοπλημμύρα των συναυλιών σε στάδια και στις πολυπλατινένιες πωλήσεις άχρωμων και άγευστων δίσκων· και ούτε φανταζόμαστε πως κάποτε θα τον ξαναβρούμε. Τελικά όμως, αποδεικνύεται ότι δεν του πήγαινε ποτέ το σταριλίκι του Knopfler. Βαθιά μέσα του παρέμενε ο σεμνός τροβαδούρος των pub με την αδυναμία, παρ’ ότι Βρετανός, στις μουσικές του αμερικανικού Νότου: dixieland, honky-tonk, blues -ένας ακόμη κρίκος στην αλυσίδα του Jagger, του Burdon, του Clapton, θαυμαστής, αρχικά, και πλέον ομότιμος του J.J.Cale, του Springsteen, του Dylan, του Randy Newman. Το 1996, ύστερα από έξι συνολικά άλμπουμ, εγκατέλειψε οριστικά το όνομα Dire Straits και, από ό,τι φαίνεται, μαζί του και τη ζωή που είχε πάρει λάθος, και κυκλοφόρησε το «Golden Heart» ως προσωπικό ντεμπούτο, επιχειρώντας ένα νέο ξεκίνημα. Το «Sailing To Philadelphia» είναι η δεύτερη προσωπική δουλειά του. Στο όλο εγχείρημα παρέχουν τη συνδρομή τους καλεσμένοι όπως ο Van Morrison (φωνητικό ντουέτο στο «The Last Laugh»), οι Glenn Tilbrook και Chris Difford των Squeeze (τραγουδούν στο «Speedway At Nazareth»), ο James Taylor (φωνητικά στο ομότιτλο με το άλμπουμ τραγούδι). Ωστόσο, από την πρώτη κιόλας ακρόαση, αντιλαμβάνεται κανείς ότι στην πραγματικότητα έχουμε να κάνουμε με το σπουδαίο τέταρτο δίσκο των Dire Straits, αυτόν που διακαώς προσδοκούσαμε να διαδεχτεί το «Making Movies» και που, από ένα σημείο και έπειτα, πιστέψαμε ότι δεν θα ερχόταν ποτέ. Σε πείσμα όμως της λογικής και των πιθανοτήτων, το άλμπουμ αυτό είναι εδώ 19 χρόνια μετά και μαζί του είναι παρόντα όλα εκείνα τα στοιχεία που ανέκαθεν εκτιμούσαμε στον Knopfler: η ξεχωριστή κιθαριστική τεχνοτροπία του, ο ποιητικός ρεαλισμός των στίχων του, τα ενθουσιώδη ρυθμικά ξεσπάσματα, η ενδοσκοπική, κατασταλαγμένη τραγουδοποιία, η αυτοπεποίθηση του δημιουργού που επιλέγει αφού πρώτα έχει δοκιμάσει. Μια επιστροφή που αξίζει να γιορταστεί.
Υποψήφιο για 8 Όσκαρ είναι το ρομαντικό δράμα της Κλόι Ζάο, με τίτλο Άμνετ που κλέβει τις εντυπώσεις στις σκοτεινές αίθουσες. Αυτές είναι οι νέες ταινίες της εβδομάδας.
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Σάββατο 24.01.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/01/john-hernandez-i1TgEOhyH48-unsplash-315x220.jpg)
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442