Πολύς λόγος έχει γίνει για τα «ινδοπρεπή» ελληνικά τραγούδια. Πρόκειται για μελωδίες που έχουν αγαπηθεί, τραγουδιούνται έως σήμερα και προέρχονται από ταινίες του ινδικού κινηματογράφου, που είχε τόσο ραγδαία εξάπλωση (και) στη χώρα μας στα χρόνια του ’50 και του ’60. Η θεματολογία των ταινιών αυτών ήταν λίγο έως πολύ κοινότοπη: μια γερή δόση από […]
Πολύς λόγος έχει γίνει για τα «ινδοπρεπή» ελληνικά τραγούδια. Πρόκειται για μελωδίες που έχουν αγαπηθεί, τραγουδιούνται έως σήμερα και προέρχονται από ταινίες του ινδικού κινηματογράφου, που είχε τόσο ραγδαία εξάπλωση (και) στη χώρα μας στα χρόνια του ’50 και του ’60. Η θεματολογία των ταινιών αυτών ήταν λίγο έως πολύ κοινότοπη: μια γερή δόση από μελό, επενδυμένη με πάρα πολλά τραγούδια, τα οποία έδωσαν στις ταινίες του «Bollywood» (το… Χόλιγουντ της Βομβάης) την αίσθηση λαϊκών μιούζικαλ. Τι ήταν όμως αυτό που έκανε τις ταινίες αυτές τόσο αγαπητές στον κόσμο, με τις πωλήσεις των εισιτηρίων να συναγωνίζονται αυτές του κλασικού ελληνικού κινηματογράφου; Η απάντηση βρίσκεται στη μουσική. Τα ακούσματα αυτά προέρχονταν από την ίδια δεξαμενή της ανατολικής μουσικής περιοχής (εκτείνεται περίπου από τα Βαλκάνια έως την Ινδοκίνα) από την οποία πηγάζουν και τα ακούσματα των Ελλήνων. Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι στη δεκαετία του ’50 και του ’60 κορυφώθηκε η εσωτερική μετανάστευση, ενώ η ελληνική μουσική, έντεχνη και λαϊκή, είχε λάβει λιγότερο ή περισσότερο δυτικότροπη κατεύθυνση. Έτσι, τα τραγούδια αυτά, με την «τροπική» μουσική τους αίσθηση, ακούγονταν ως βάλσαμο στα αφτιά των πρόσφατα αστικοποιημένων λαϊκών στρωμάτων. Θύμιζαν ήχους οικείους, που όμως δεν ακούγονταν πλέον τόσο πολύ από το επίσημο «βήμα» του ραδιοφώνου ή του κινηματογράφου. Δεν είναι δύσκολο να καταλάβουμε γιατί τα τραγούδια αυτά αγαπήθηκαν όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στην Τουρκία και τη Ρωσία, όπου πολλοί έφταναν να δίνουν στα παιδιά τους τα ονόματα θρυλικών ηρώων του ινδικού σινεμά, όπως της Ναργκίς. Η «ελληνοποίηση» των τραγουδιών αυτών φαίνεται ως φυσικό επακόλουθο. Πολλοί είναι οι συνθέτες που διασκεύασαν τις μελωδίες αυτές, τους προσάρμοσαν ελληνικούς στίχους και (συν)δημιούργησαν επιτυχίες που τραγουδιούνται έως τις μέρες μας, «Όσο αξίζεις εσύ», «Αυτή η νύχτα μένει», «Καρδιά μου καμένη», «Λίγο λίγο θα με συνηθίσεις» (για να αναφέρουμε τις πιο τρανταχτές από αυτές), ερμηνευμένες από φωνές όπως του Στέλιου Καζαντζίδη, του Μανόλη Αγγελόπουλου και της Βούλας Πάλλα, που πολλοί τη χαρακτήριζαν ως την Ελληνίδα Ναργκίς! Τραγούδια που έγιναν σύμβολα μιας εποχής και ενός ολόκληρου κοινωνικού ρεύματος. Στα δύο CD που κυκλοφορούν (το άλλο έχει τίτλο «Το Τραγούδι Της Ναργκίς») περιλαμβάνονται στις πρώτες τους εκτελέσεις τριάντα συνολικά από τα τραγούδια που έχουν «μεταφερθεί» στα ελληνικά. Σε αυτά μπορούμε να ακούσουμε τις πολύ ευρηματικές αυτές μελωδίες σε «πομπώδεις» ενορχηστρώσεις και οι -δυτικού τύπου- ορχήστρες πλέκονται με τα παραδοσιακά όργανα της Ινδίας. Στα ένθετα φυλλάδια περιέχονται σύντομα σημειώματα του Μανουήλ Τασούλα, που έχει επιμεληθεί τις εκδόσεις, καθώς και στοιχεία για τον τίτλο του τραγουδιού στα ελληνικά, το συνθέτη που το υπογράφει, τον τραγουδιστή και τη χρονολογία έκδοσης του κομματιού. Δύο ιδιαίτερα ενδιαφέροντες και γοητευτικοί δίσκοι, που σίγουρα δεν αφαιρούν τίποτα από τη γοητεία των «ελληνοποιημένων» αυτών τραγουδιών. Αντίθετα, μας προκαλούν να σκύψουμε και να ανακαλύψουμε τι είναι αυτό που μας κάνει να τα νιώθουμε ως πραγματικά δικά μας!
Υποψήφιο για 8 Όσκαρ είναι το ρομαντικό δράμα της Κλόι Ζάο, με τίτλο Άμνετ που κλέβει τις εντυπώσεις στις σκοτεινές αίθουσες. Αυτές είναι οι νέες ταινίες της εβδομάδας.
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Σάββατο 24.01.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/01/john-hernandez-i1TgEOhyH48-unsplash-315x220.jpg)
![Χρυσή βίζα: Γιατί επενδύουν στην Αθήνα Ιρανοί και Τούρκοι [πίνακας]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/01/ot_golden_world-1-315x220.jpg)
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442