Τρία χρόνια έπειτα από το «Σελοτέιπ» και δύο από το «Στο Νοηματουργείο», για να θυμηθούμε τις πιο πρόσφατες συνεργασίες τους, ο Μανώλης Ρασούλης και ο Πέτρος Βαγιόπουλος συνεχίζουν τα παιχνιδίσματα με το ελληνικό τραγούδι των δεκαετιών ΄60 και ΄70 μέσα από ένα δίσκο που δεν φιλοδοξεί να γράψει ιστορία, αλλά πετυχαίνει απόλυτα το στόχο του: […]
Τρία χρόνια έπειτα από το «Σελοτέιπ» και δύο από το «Στο Νοηματουργείο», για να θυμηθούμε τις πιο πρόσφατες συνεργασίες τους, ο Μανώλης Ρασούλης και ο Πέτρος Βαγιόπουλος συνεχίζουν τα παιχνιδίσματα με το ελληνικό τραγούδι των δεκαετιών ΄60 και ΄70 μέσα από ένα δίσκο που δεν φιλοδοξεί να γράψει ιστορία, αλλά πετυχαίνει απόλυτα το στόχο του: να μας συντροφεύσει ευχάριστα για όσο καιρό αντέξει στο χρόνο. Οπως συνέβαινε και στις παλαιότερες δουλειές τους, ο μεν γράφει στίχους, ο δε τους ντύνει με μουσική. Μόνο που εδώ η «συνταγή» δείχνει να πετυχαίνει περισσότερο από άλλες φορές, με αποτέλεσμα ο «Τσάκι Τσαν» να τοξεύει την καρδιά του ακροατή με δεκαπέντε τραγούδια που έχουν και με το παραπάνω λόγο ύπαρξης στην πρόσφατη δισκογραφία. Οι μουσικές κλείνουν το μάτι σε όσους άφησαν έντονο το αποτύπωμά τους στα ελληνικά μουσικά πράγματα (μεταξύ αυτών οι Θεοδωράκης, Χατζιδάκις, Καζαντζίδης). Οι στίχοι απλώς κλείνουν το μάτι στον… Ρασούλη. Στα είκοσι πέντε περίπου χρόνια παρουσίας, ο Κρητικός δημιουργός δεν δείχνει σημάδια κόπωσης και συνεχίζει να αρθρώνει το δικό του ιδιόρρυθμο κοινωνικοπολιτικό λόγο, ταιριάζοντας το χιούμορ και τη σκωπτική διάθεση με την τρυφερότητα. Τελευταίος κρίκος της αλυσίδας, οι ερμηνείες οι οποίες συμπλέουν με το όλο πνεύμα του δίσκου. Κατ’ αυτό τον τρόπο, τα τραγούδια αποκτούν προσωπικότητα και καθένα τους αποτελεί ένα ξεχωριστό αλλά ταυτόχρονα και αναπόσπαστο κομμάτι του συνόλου. Μολονότι όλοι ανεξαιρέτως οι ερμηνευτές έχουν δώσει τον καλύτερό τους εαυτό, θα μπω στον πειρασμό να ξεχωρίσω τη Γλυκερία στο «Η Ζεϊμπέκισσα», την αέρινη Βενετσάνου στο «Η Μαμά Μου η Αγορά» και ένα στιβαρό Μητσιά στο «Οι Νότες Είναι Εφτά». Τέλος, θα διαφωνήσω με το συνοδευτικό σημείωμα του Μ.Ρασούλη που θέλει το δίσκο να «βαυκαλίζεται ότι μπορεί να είναι ένας καταλύτης, ένα μικρό αντίδοτο, μια ασφαλιστική δικλείδα, έστω ένα νόθο παιδί της χαμένης χρυσής τομής της ελληνικής εθνικής οντότητας». Θεωρώ ότι στις μέρες μας, κάποια μικρά πράγματα που δίνουν χαρά είναι πιο σημαντικά από τις παντός είδους «κληρονομιές», τις οποίες ορισμένοι όντως βαυκαλίζονται ότι φέρουν στους ώμους.
Υποψήφιο για 8 Όσκαρ είναι το ρομαντικό δράμα της Κλόι Ζάο, με τίτλο Άμνετ που κλέβει τις εντυπώσεις στις σκοτεινές αίθουσες. Αυτές είναι οι νέες ταινίες της εβδομάδας.
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Σάββατο 24.01.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/01/john-hernandez-i1TgEOhyH48-unsplash-315x220.jpg)
![Χρυσή βίζα: Γιατί επενδύουν στην Αθήνα Ιρανοί και Τούρκοι [πίνακας]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/01/ot_golden_world-1-315x220.jpg)
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442