Στινγκ: «Η απώλεια των χειρωνακτικών εργασιών τροφοδοτεί την τοξική αρρενωπότητα»

Το γεγονός ότι πολλοί άνδρες δεν χρησιμοποιούν πλέον τα χέρια τους και τη σωματική τους δύναμη στην καθημερινότητά τους ενδέχεται να τροφοδοτεί ορισμένα από τα τοξικά χαρακτηριστικά της σύγχρονης αρρενωπότητας, σύμφωνα με τον Στινγκ.

Ο τραγουδιστής, ο οποίος ανακοίνωσε ότι το μιούζικαλ του για τις τελευταίες ημέρες ενός ναυπηγείου θα ανέβει στο West End αυτό το φθινόπωρο, δήλωσε στην εφημερίδα Guardian ότι ένα από τα παράγωγα της αποβιομηχάνισης ήταν η απώλεια της σωματικής παραγωγικότητας των ανδρών.

Χαμένη δύναμη

«Δουλεύω με τα χέρια μου κάθε μέρα ως μουσικός και είμαι τυχερός. Είναι σπάνιο για τους σύγχρονους άνδρες να χρησιμοποιούν πραγματικά τα χέρια τους και τη δύναμή τους για να κάνουν οτιδήποτε. Έχουμε χάσει κάτι σε αυτό το σημείο» είπε ο Στινγκ και πρόσθεσε:

«Δεν έχω απαντήσεις, αλλά ίσως η τοξικότητα που επικρατεί στην κοινωνία αυτή τη στιγμή είναι αποτέλεσμα του γεγονότος ότι έχουμε χάσει αυτή την κατεύθυνση για την ενέργειά μας, αυτή την ανδρική δύναμη. Είναι σπάνιο να χρειάζεται να τη χρησιμοποιήσουμε».

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη ARTE Concert (@arteconcertde)

Αποβιομηχάνιση 1970 και 1980

Το έργο «The Last Ship», το οποίο έκανε πρεμιέρα στο Σικάγο το 2014 πριν ανέβει στο Μπρόντγουεϊ, επικεντρώνεται στην τύχη των ανδρών που εργάζονται σε ένα ναυπηγείο παρόμοιο με το Swan Hunter’s στο Wallsend, όπου μεγάλωσε ο Στινγκ, πριν τα ναυπηγεία κλείσουν κατά τη διάρκεια της αποβιομηχάνισης στις δεκαετίες του 1970 και του 1980.

Ο Στινγκ, ο οποίος έγραψε τη μουσική για το έργο και θα πρωταγωνιστήσει σε μια σειρά παραστάσεων στο Theatre Royal Drury Lane τον Σεπτέμβριο, δήλωσε ότι το κλείσιμο των ναυπηγείων σηματοδότησε την αρχή μιας εποχής κατά την οποία ο βορράς της Αγγλίας εγκαταλείφθηκε από τις διαδοχικές κυβερνήσεις.

Οικονομία υπηρεσιών

«Ο πλούτος της Βρετανίας δημιουργήθηκε στα ανθρακωρυχεία, στις πόλεις του χάλυβα, στις πόλεις των εργοστασίων και στα ναυπηγεία» ξεκαθάρισε ο Στινγκ. «Όλες αυτές οι δεξιότητες πετάχτηκαν στα σκουπίδια… για το όνειρο της Θάτσερ για μια οικονομία υπηρεσιών».

Πολλοί από τους άνδρες χαρακτήρες του μιούζικαλ βρίσκονται σε μια στιγμή κρίσης, καθώς τους στερείται η ταυτότητά τους. Ένας από αυτούς ρωτά: «Τι είμαστε εμείς οι άνδρες χωρίς ένα πλοίο να ολοκληρώσουμε;».

«Δεν έχω απαντήσεις, αλλά ίσως η τοξικότητα που επικρατεί στην κοινωνία αυτή τη στιγμή είναι αποτέλεσμα του γεγονότος ότι έχουμε χάσει αυτή την κατεύθυνση για την ενέργειά μας, αυτή την ανδρική δύναμη. Είναι σπάνιο να χρειάζεται να τη χρησιμοποιήσουμε»

Το αίσθημα της κοινότητας

Ωστόσο, ο Στινγκ λέει ότι η παραγωγή δεν αποτελεί μια προσπάθεια να ρομαντικοποιήσει μια βιομηχανία που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί βίαιη, όπου συνέβαιναν εκατοντάδες ατυχήματα κάθε χρόνο και οι θάνατοι δεν ήταν σπάνιοι.

«Είμαι αυτός που δεν ήθελε να δουλέψει εκεί, και είχα κάθε λόγο» είπε. «Δούλευαν με αμίαντο, με κάθε είδους τοξικές χημικές ουσίες. Ταυτόχρονα, νοσταλγώ το αίσθημα της κοινότητας μέσα στο οποίο μεγάλωσα.

»Αυτό το περιβάλλον ήταν τόσο πλούσιο σε συμβολισμό. Η πόλη, αν και βρισκόταν σε ύφεση το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου, ήταν εξαιρετικά περήφανη για τα πλοία που ναυπηγούνταν εκεί. Η δουλειά ήταν απαίσια, επικίνδυνη και σκληρή, αλλά εκείνοι οι άνθρωποι μπορούσαν να κοιτάξουν πίσω και να πουν: “Λοιπόν, εγώ το έχτισα αυτό”. Η υπερηφάνεια των πολιτών ήταν τεράστια».

Η πορεία του έργου

Όταν το The Last Ship έκανε πρεμιέρα στο Μπρόντγουεϊ, έλαβε ανάμεικτες κριτικές και δεν κατάφερε να μιμηθεί την επιτυχία άλλων βρετανικών μιούζικαλ που βασίζονταν σε τοπικές ιστορίες, όπως το Billy Elliot και το Kinky Boots.

Από τότε, όμως, έχει περιοδεύσει σε όλο τον κόσμο και έχει αναθεωρηθεί από την πρεμιέρα του, πριν από περισσότερο από μια δεκαετία, με την αφαίρεση ορισμένων χαρακτήρων και ένα νέο σενάριο, γραμμένο από τον Μπάρνι Νόρις.

Όταν ανέβηκε στο Νιούκαστλ-απόν-Τάιν το 2018, ο Μάικλ Μπίλινγκτον της Guardian είπε ότι περιείχε «την πιο συναρπαστική χορωδιακή σύνθεση που έχω ακούσει σε βρετανικό μιούζικαλ από το The Hired Man του Χάουαρντ Γκούνταλ».

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Camp and Furnace (@campandfurnace)

Εύκολες λύσεις

Αναπολώντας την πορεία του έργου στο Μπρόντγουεϊ, ο Στινγκ δήλωσε ότι έβαλε τον εαυτό του σε δύσκολη θέση, γράφοντας ένα εντελώς πρωτότυπο έργο αντί να βασιστεί σε μια υπάρχουσα ιστορία ή να επιλέξει να δημιουργήσει ένα μιούζικαλ με διασκευές των δικών του τραγουδιών.

«Αυτές είναι οι εύκολες λύσεις, αλλά εγώ επέλεξα την πιο δύσκολη και απόλαυσα κάθε στιγμή. Ήταν απίστευτα δύσκολο και απαιτητικό, αλλά και το πιο ικανοποιητικό επίτευγμα της ζωής μου» είπε.

«Νομίζω ότι πρέπει να βρει το κοινό του. Πρέπει να βρει τη φωνή του. Χρειάστηκε τόσος χρόνος, αλλά νομίζω ότι είμαστε πολύ κοντά σε αυτό τώρα».

Κανένα νόημα

Ο τραγουδιστής εμπλέκεται σε μια δικαστική διαμάχη στο Ανώτατο Δικαστήριο σχετικά με φερόμενα μη καταβληθέντα δικαιώματα με τους πρώην συμπαίκτες του στο συγκρότημα The Police.

Ο Στινγκ, του οποίου το πραγματικό όνομα είναι Γκόρντον Σάμνερ, ήταν ο τραγουδιστής, ο μπασίστας και ο κύριος συνθέτης του συγκροτήματος.

Στο Ανώτατο Δικαστήριο του Λονδίνου έχει αναφερθεί ότι ο Στινγκ έχει πληρώσει περισσότερα από 500.000 λίρες στους πρώην συγκροτηματικούς του, Στιούαρτ Κόουπλαντ και Άντι Σάμερς, από τότε που άσκησαν την αγωγή.

«Δεν βγάζει κανένα νόημα» είπε όταν ρωτήθηκε για την υπόθεση. «Αυτό είναι το μόνο που είμαι διατεθειμένος να πω».

*Το The Last Ship θα παίζεται στο Theatre Royal Drury Lane από τις 22 Σεπτεμβρίου έως τις 3 Οκτωβρίου. Τα εισιτήρια θα τεθούν σε πώληση από τις 12:00 της 28ης Μαΐου.

*Με στοιχεία από theguardian.com