Πέθανε η Μπέβερλι Μάρτιν, η «ξεχασμένη» φωνή της βρετανικής φολκ

Ο θάνατος μιας σημαντικής –αν και συχνά υποτιμημένης– φωνής της βρετανικής φολκ σκηνής φέρνει ξανά στο προσκήνιο μια πορεία γεμάτη ταλέντο, συνεργασίες και προσωπικές ανατροπές. Η Μπέβερλι Μάρτιν έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 79 ετών, αφήνοντας πίσω της ένα ιδιαίτερο μουσικό αποτύπωμα.

Σύμφωνα με ανακοίνωση της οικογένειας του Τζον Μάρτιν, η τραγουδίστρια πέθανε ήρεμα στο σπίτι της τη Δευτέρα. «Ήταν μια γυναίκα με σπάνια εσωτερική δύναμη – όμορφη, ευφυής, ζεστή και καλοσυνάτη», αναφέρεται χαρακτηριστικά.

Από το Λονδίνο της δεκαετίας του ’60 στη φολκ σκηνή

Γεννημένη ως Μπέβερλι Κάτνερ κοντά στο Κόβεντρι το 1947, μετακόμισε έφηβη στο Λονδίνο για να σπουδάσει υποκριτική. Εκεί βρέθηκε γρήγορα μέσα στον πυρήνα της ανερχόμενης φολκ σκηνής των αρχών του ’60, μαθαίνοντας κιθάρα από τον Μπερτ Γιανς, με τον οποίο διατηρούσε και σχέση.

Με το συγκρότημά της κυκλοφόρησε το δυναμικό «Babe I’m Leaving You», ενώ ως σόλο καλλιτέχνις ηχογράφησε κομμάτια όπως το «Happy New Year», γραμμένο από τον Ράντι Νιούμαν. Στην ηχογράφηση συμμετείχαν μουσικοί που αργότερα θα έγραφαν ιστορία με τους Led Zeppelin, όπως ο Τζίμι Πέιτζ και ο Τζον Πολ Τζόουνς. Ο Πέιτζ είχε πει τότε ότι διέκρινε ήδη «ένα λαμπρό ταλέντο». Άλλο τραγούδι της Μπέβερλι Μάρτιν, το «Museum», έφερε την υπογραφή του Ντόνοβαν.

Σχέσεις, συνεργασίες και το Monterey

Στα χρόνια που πέρασε η Μπέβερλι Μάρτιν στο Λονδίνο συνδέθηκε ερωτικά με τον Πολ Σάιμον, περιγράφοντάς τον αργότερα ως «πολύ έξυπνο, μελαγχολικό αλλά και πνευματώδη». Μαζί βρέθηκαν στο Monterey Pop Festival το 1967, το ιστορικό φεστιβάλ όπου ο Τζίμι Χέντριξ σόκαρε το κοινό καίγοντας την κιθάρα του. Εκείνη την περίοδο εμφανίστηκε και στο άλμπουμ Bookends των Simon & Garfunkel, που κατέκτησε την κορυφή των charts.

Ο γάμος και η κοινή πορεία

Αφού η Μπέβερλι Μάρτιν έγινε μητέρα ενός παιδιού, γνώρισε το 1969 τον Τζον Μάρτιν και σύντομα παντρεύτηκαν. Ζώντας μέσα στο κλίμα της φολκ-ροκ σκηνής της Αμερικής, ηχογράφησαν μαζί το «Stormbringer!» στο Woodstock, με τον Λέβον Χελμ στα ντραμς και παραγωγό τον Τζο Μπόιντ. Το 1970 ακολούθησε το «The Road to Ruin», με το κομμάτι «Primrose Hill» να αποκτά αργότερα δεύτερη ζωή μέσα από sample του Φάτμποϊ Σλιμ.

Την ίδια περίοδο, διατηρούσε φιλική σχέση με τον Νικ Ντρέικ, ο οποίος μάλιστα φρόντιζε τα παιδιά της. Μαζί έγραψαν το «Reckless Jane», που εκείνη ολοκλήρωσε πολλά χρόνια αργότερα.

Καριέρα σε παύση και μια δύσκολη σχέση

Παρά τη δημιουργική της πορεία, η ίδια είχε παραδεχτεί ότι η καριέρα της μπήκε σε δεύτερη μοίρα όταν ο σύζυγός της ακολούθησε σόλο διαδρομή. «Είχα τα χέρια μου γεμάτα και δεν έβλεπα μέλλον για μένα στη μουσική», είχε πει.

Η σχέση τους επιδεινώθηκε, καθώς ο Τζον Μάρτιν αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα με ουσίες. «Η αγάπη υπήρχε, αλλά το ποτό και τα βαριά ναρκωτικά άλλαξαν τα πάντα», είχε δηλώσει, εξηγώντας γιατί τελικά απομακρύνθηκε από εκείνον.

Η επιστροφή και το τελευταίο κεφάλαιο

Μετά τον χωρισμό της εγκαταστάθηκε στο Μπράιτον και συνέχισε να εμφανίζεται περιστασιακά, συνεργαζόμενη μεταξύ άλλων με τον Λάουντον Γουέινραϊτ Τρίτος και τον Γουίλκο Τζόνσον.

Η μεγάλη της επιστροφή ήρθε το 2014 με το άλμπουμ «The Phoenix and the Turtle», ένα έργο που –όπως είχε πει– της έδωσε την ευκαιρία να δημιουργήσει «με τους δικούς της όρους». Λίγα χρόνια αργότερα, το 2018, κυκλοφόρησε τη συλλογή «Where the Good Times Are» με τραγούδια από τα πρώτα της βήματα.

Μια διαδρομή που μπορεί να πέρασε σε δεύτερο πλάνο για χρόνια, αλλά άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στη βρετανική φολκ μουσική.

* Με πληροφορίες από: The Guardian, Κεντρική Φωτογραφία: johnmartyn.com