H διαβάθμιση της αυστηρότητας του lockdown κατά της πανδημίας στην Ελλάδα, θυμίζει αρκετά αυτή του τυριού.

Βέβαια, όσον αφορά το τυρί ξέρεις με τι έχεις να κάνεις.

Υπάρχουν τρεις βασικές και αρκετά συγκεκριμένες διαβαθμίσεις.

Τυρί μαλακό, όπως το ανθότυρο, τυρί ημίσκληρο, όπως το κασέρι και η σφέλα και τυρί σκληρό όπως η γραβιέρα.

Με τα lockdown όμως, όπως αυτά έχουν εφαρμοστεί από τον προηγούμενο Μάρτιο ως και σήμερα, τα πράγματα είναι πολύ πιο περίπλοκα.

Το original «σκληρό»

Όταν πρωτοήρθε στις ζωές μας, ο όρος «σκληρό lockdown» ήταν αρκετά σαφής.

Κλειστά σχολεία, κλειστά μαγαζιά, κλειστές επιχειρήσεις, απαγόρευση κυκλοφορίας, έξοδος μόνο για τα απολύτως απαραίτητα (supermarket – φαρμακείο), υποχρεωτική τηλεργασία (εκτός πραγματικά ελαχίστων εξαιρέσεων), κλειστά πάρκα και παιδικές χαρές, κοινή σωματική άσκηση μόνο με άτομα της ίδιας κατοικίας, και φυσικά αυστηροί έλεγχοι.

Έκτοτε όμως, έχουμε ζήσει τόσες παραλλαγές σκληρού lockdown που πλέον δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε.

Lockdown στο lockdown

Ο αριθμός των χθεσινών κρουσμάτων κορωνοϊού, που ύστερα από αρκετό καιρό ξεπέρασαν και πάλι τις 2000 προκάλεσε έκτακτες συσκέψεις και σενάρια για νέα μέτρα και σκληρό lockdown 15 ημερών.

Το πρόβλημα όμως είναι ότι εδώ και κάποιες εβδομάδες το μεγαλύτερο μέρος της χώρας, τουλάχιστον κατά δήλωση των αρχών, βρίσκεται ήδη σε καθεστώς σκληρού lockdown.

Κλειστά σχολεία, εστίαση, λιανεμπόριο, τηλεργασία, απαγόρευση κυκλοφορίας μετά τις 21:00 και τα Σαββατοκύριακα μετά τις 18:00.

Στην πράξη

Η αλήθεια βέβαια είναι ότι όποιος κυκλοφορεί στον έξω κόσμο πολύ εύκολα αντιλαμβάνεται ότι στην πράξη, και όχι στα χαρτιά, τις συνεντεύξεις και τις ανακοινώσεις, το lockdown που ζούμε όχι σκληρό, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί, αλλά ούτε καν ημίσκληρο.

Η εικόνα που παρουσιάζουν οι δρόμοι και τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς καθιστά σαφές ότι το σύστημα της τηλεργασίας έχει ουσιαστικά εγκαταλειφθεί.

Το take away έχει μετατραπεί σε take your time. Οι πελάτες αντί να παίρνουν τον καφέ τους και να φεύγουν, «παίρνουν» με άνεση τον χρόνο τους, φτιάχνουν πηγαδάκια και συζητάνε μεταξύ τους έχοντας τις μάσκες τους κατεβασμένες στα πηγούνια, χρησιμοποιώντας τες ως χαρτοπετσέτες.

Αν ερμηνεύσουμε κατά γράμμα τον όγκο χρήσης των κωδικών sms 4 (παροχή βοήθειας σε ηλικιωμένο ή έχοντα ανάγκη) και 6 (σωματική άσκηση), θα πρέπει να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων έχουμε θυσιάσει τις ζωές μας στην φροντίδα της τρίτης ηλικίας και πως, ταυτόχρονα, βρισκόμαστε στο τελευταίο στάδιο προετοιμασίας για συμμετοχή σε κάποια παγκόσμια αθλητική διοργάνωση.

Το παράδοξο μάλιστα είναι ότι όλα αυτά συμβαίνουν ενώ η εστίαση και το λιανεμπόριο, δύο βασικές πυλώνες της ελληνικής οικονομίας παραμένουν όλα κλειστοί.

Έτσι με έναν μαγικό τρόπο και η ελληνική οικονομία βυθίζεται ακόμα περισσότερο αλλά και η πανδημία δεν ανακόπτεται.

Φαίνεται πως ως κράτος και ως κοινωνία, έχουμε αποφασίσει να δώσουμε προτεραιότητα όχι στην εκπαίδευση και την οικονομία, αλλά σε όσους εργοδότες αντιπαθούν την τηλεργασία, σε όσους πολίτες αρνούνται να θυσιάσουν τον καφέ με φίλους και σε όσους από εμάς πιστεύουν ότι γνωρίζουν αυτοί καλύτερα ποιο μέτρο είναι πραγματικά αναγκαίο και ποιο όχι.

Όπως και να χαρακτηριστεί το επόμενο lockdown: Ημίσκληρο, σκληρό, σκληρό τύπου Μαρτίου, αν δεν αποφασίσουμε εμείς να τηρήσουμε τα μέτρα που θα ανακοινωθούν και δεν φροντίσει η πολιτεία να ελέγξει ότι θα γίνουν πράξη, σε λίγες εβδομάδες θα συζητάμε για ακόμα ένα «σκληρό lockdown».

Όταν πάντως τελειώσουν όλα αυτά, ίσως θα έπρεπε το ελληνικό lockdown, τιμής ένεκεν, να κατοχυρωθεί ως «σκληρό lockdown Π.Ο.Π»

Γράψτε το σχόλιό σας

Ακολουθήστε το στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο