Ολοι όσοι μεγαλώσαμε χωρίς τα social media και γαλουχούμενοι στην άποψη ότι «δεν πρέπει να πολιτικοποιείται ο αθλητισμός», τρώμε μεγάλη ήττα!

Το εννοώ αυτό διότι όλα όσα συμβαίνουν τις τελευταίες ημέρες, προφανώς αποδεικνύουν ότι ο αθλητισμός δεν πρέπει να πολιτικοποιείται, διότι απλούστατα είναι ήδη πολιτικοποιημένος!

Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι μεσούντων και σοβούντων γεγονότων με πολεμικές συρράξεις, κοινωνικές κρίσεις και διπλωματικά επεισόδια, οι κάθε λογής αγώνες μετατρέπονται σε οχήματα έκφρασης απόψεων με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται…

Τυγχάνει μάλιστα τις τελευταίες ημέρες να συμβαίνουν τέσσερα από δαύτα: η εισβολή των Τούρκων στη Βόρεια Συρία, η φυλάκιση των εννέα αυτονομιστών ηγετών της Καταλωνίας, οι ρατσιστικές επιθέσεις εις βάρος δυο ποδοσφαιριστών της Εθνικής Αγγλίας και η κρίση στις σχέσεις του ΝΒΑ με την Κίνα!

Επεσαν όλα μαζεμένα με τα απόνερά τους να πλημμυρίζουν την επικαιρότητα: οι στρατιωτικοί χαιρετισμοί των τούρκων αθλητών, το διαχεόμενο ρεύμα για την αφαίρεση του τελικού του Champions League από την Κωνσταντινούπολη, οι κραυγές και οι χειρονομίες των Βουλγάρων κατά του Στέρλινγκ και του Μινγκς, η βαριά φόρτιση στο επικείμενο ισπανικό clasico, όλη η σπέκουλα μετά το τιτίβισμα του τζένεραλ μάνατζερ των Ρόκετς για την υπόθεση του Χονγκ Κονγκ και πάει λέγοντας…

Το «Shut up and dribble» που λάνσαρε ο Κόμπε Μπράιαντ το πήρε και το έκανε… βούκινο ο ΛεΜπρον Τζέιμς, η σιωπή του οποίου για το θέμα της Κίνας θεωρήθηκε… ύποπτη! Προχθές ο σουπερστάρ των Λέικερς είπε ότι «ο Μόρεϊ δεν ήταν καλά διαβασμένος, δεν ήξερε τις επιπτώσεις του tweet του και το πόσοι άνθρωποι μπορούν να πληγωθούν οικονομικά, συναισθηματικά και ηθικά, αλλά όλοι όσοι έχουμε την ελευθερία της έκφρασης, πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί στο τι λέμε και τι γράφουμε».

Ο ΛεΜπρον δεν πήρε ξεκάθαρη θέση για την ουσία της υπόθεσης που έχει εξελιχθεί σε casus belli με μεγάλες (οικονομικές) συνέπειες, ενώ την ίδια στιγμή ο Γκρεγκ Πόποβιτς και ο Στιβ Κερ τα… χώνουν στον Ντόναλντ Τραμπ. Just politics, που λένε!

Γράψτε το σχόλιο σας