Ένα από τα βασικότερα συστατικά μίας επιτυχημένης οικονομίας σε μία δυτική χώρα, δεν είναι άλλο από την παιδεία και κυρίως από την έμφαση που δίνει μία κοινωνία και πρωτίστως η εκάστοτε κυβέρνηση, στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, που είναι και ο προθάλαμος της απασχόλησης και της ενίσχυσης των βιώσιμων δεικτών της οικονομικής ανάπτυξης.

 

Η Ελλάδα όπως όλοι γνωρίζουμε έχει σημαντικές παθογένειες σε αυτό το ζήτημα, υπάρχει όμως η ευκαιρία, να αξιοποιηθεί η συγκυρία των των νέων τεχνολογιών, της τεχνογνωσίας που υπάρχει από ξένα ιδρύματα, καθώς και των ευρωπαϊκών προγραμμάτων, ώστε τα ελληνικά δημόσια πανεπιστήμια να παίξουν ένα ρόλο καταλυτικό στην ελληνική οικονομία, με την δύναμη της έρευνας και καινοτομίας.

 

Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός, πως ενώ οι δημοσιεύσεις των Ελλήνων ερευνητών αυξάνονται σταθερά τα τελευταία χρόνια, οι πατέντες που κατοχυρώνονται βαίνουν αναλογικά μειούμενες, ενώ και η χρηματοδότηση είναι ελλιπής ώστε να μπορέσουν τα ιδρύματα να πάρουν τις κατάλληλες επενδυτικές πρωτοβουλίες.

 

Η στροφή που προσπαθεί να κάνει το υπουργείο παιδείας, ώστε να καταστήσει τα τριτοβάθμια ιδρύματα εξωστρεφή είναι προς την σωστή κατεύθυνση, απαιτούνται όμως βήματα τολμηρά, χωρίς μικροκομματικές σκοπιμότητες, με στόχο να υπάρξει μία μακροχρόνια δέσμευση για την παιδεία στην χώρα μας.

 

Το μοντέλο της κρατικής χρηματοδότησης, οφείλει  άμεσα να αλλάξει, καθώς δεν προσμετρούνται αυτή την στιγμή ακαδημαϊκοί δείκτες, το είδος της εκπαίδευσης, η γεωγραφική διασπορά των πανεπιστημίων, καθώς και κατά πόσο δημιουργεί πολίτες που μπορούν τελικά να απασχοληθούν στην αγορά εργασίας.

 

Πέραν όμως του κράτους, απαιτούνται νέα χρηματοδοτικά εργαλεία, όπως η εμπλοκή angel investors που θα μπορούσαν να χρηματοδοτήσουν μία καινοτόμο ιδέα, αφού γίνει πατέντα με την συμμετοχή του πανεπιστήμιου, την δημιουργία θερμοκοιτίδων επιχειρήσεων μέσα στα πανεπιστήμια, καθώς και την δημιουργία και σχεδιασμό προϊόντων, με την συμμετοχή καθηγητών και φοιτητών σε ερευνητικές ομάδες, στα πλαίσια υλοποίησης συγκεκριμένων projects, που θα μπορούσαν να αναθέτουν πολυεθνικές επιχειρήσεις στο πανεπιστήμιο, το οποίο μπορεί να έχει έσοδα είτε εφάπαξ, είτε μερίδιο από τα κέρδη του τελικού προϊόντος.

 

Εκτός αυτού, η αξιοποίηση της περιουσίας των πανεπιστημίων, η σωστή διαχείριση των δωρεών ώστε να γίνεται άρτια κατανομή των κονδυλίων, αλλά και η συνετή διαχείριση του κόστους, θα μπορούσε να γίνεται από Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου, με συγκεκριμένους στόχους που θα αναθέτει το πανεπιστήμιο, ώστε να χρησιμοποιεί τα ποσά που εξοικονομούνται, για υλικοτεχνική υποδομή, για κατασκευή φοιτητικών εστιών, αλλά και για επενδύσεις σε νέες τεχνολογίες, που θα διασυνδέουν τόσο τα πανεπιστήμια, όσο και τα ερευνητικά κέντρα με αντίστοιχα ιδρύματα του εξωτερικού.

 

Με βάση τα παραπάνω, αν γίνουν οι κατάλληλες κινήσεις  με σχέδιο και χρονοδιάγραμμα, η ελληνική οικονομία μπορεί να έχει πολλαπλασιαστικά οφέλη μέσω της λειτουργίας των δημόσιων πανεπιστημίων, αυξάνοντας την εξωστρέφεια, δημιουργώντας κουλτούρα καινοτομίας, καθώς και επιχειρηματικό πνεύμα, που μπορεί να αυξήσει σημαντικά την απασχόληση, ως και μία μονάδα του ΑΕΠ ετησίως, γεγονός που το έχει απόλυτη ανάγκη η ελληνική οικονομία και κοινωνία.

 

Ο Μελέτης Ρεντούμης είναι οικονομολόγος τραπεζικός