Ο Ολυμπιακός στην περσινή σεζόν είχε μπροστά του τα πολύ δύσκολα. Να φτιάξει μια καινούργια ομάδα σχεδόν από το μηδέν, να επενδύσει σ’ έναν νέο και φιλόδοξο προπονητή που δούλευε για πρώτη φορά μακριά από την πατρίδα. Και πέρα από το να βάλει το νερό στ’ αυλάκι, να κάνει (ως οφείλει πάντα) και πρωταθλητισμό. Και τα κατάφερε. Η βαθμολογία του έφτασε το «λίαν καλώς». Δεν μπόρεσε το ιδανικό. Το «άριστα». Το πρωτάθλημα, αν δούμε την τελική κατάταξη και το -5 από τον ΠΑΟΚ, χάθηκε στο μεταξύ τους εξάποντο παιχνίδι στο Φάληρο. Συμβαίνει. Μπάλα είναι. Να έχεις εσύ 20+ τελικές, ο αντίπαλος ουσιαστικά ούτε μία και να χάσεις από αυτογκόλ όπου εμπλέκονται δύο δικοί σου ποδοσφαιριστές. Σε τυφλή σέντρα, που δεν έχει συμμετοχή στη φάση αντίπαλος. Κάπως έτσι έμειναν οι Ερυθρόλευκοι χωρίς τίτλο. Καθώς δεν ευστόχησε ο Φορτούνης στο πέναλτι με τη Λαμία κι έμειναν έξω από το Κύπελλο.

Μύθος
Με βάση την περσινή προίκα και με τον ίδιο προπονητή στον πάγκο, ενόψει της σεζόν που έρχεται, το μόνο που είχε να κάνει ο Ολυμπιακός ήταν κάποιες συγκεκριμένες και στοχευμένες κινήσεις. Σέντερ μπακ, σέντερ φορ, εξτρέμ. Στις άλλες θέσεις τι καλύτερο να ψάξει να βρει απ’ αυτό που έχει; Σα, Ομάρ, Κούτρης, Καμαρά, Γκιγέρμε, Φορτούνης, Ποντένσε. Τελικά οι μεταγραφές έφτασαν τις έντεκα. Με δύο αγορές ποδοσφαιριστών που δεν είναι κάτι το σύνηθες για τα ελληνικά ποδοσφαιρικά δεδομένα. Με τη συντριπτική πλειονότητα των επιλογών να είναι ελεύθεροι και δανεικοί. Οι Ερυθρόλευκοι πλήρωσαν 4,5 εκατ. για να αγοράσουν τον Σεμέδο και 2,5 εκατ. για να κάνουν δικό τους τον Ζοσέ Σα. Για να καταρρεύσει για μία ακόμα φορά ο μύθος ότι η υπεροπλία των Ερυθρολεύκων οφειλόταν στα εγγυημένα έσοδα του Τσάμπιονς Λιγκ. Οι άλλοι που πήραν τα 25 εκατ. πέρυσι την έβγαλαν με δανεικούς.

Εμπειρία
Θα μπορούσε λοιπόν ο Ολυμπιακός να κλείσει τις μεταγραφές του με τους Ελ Αραμπί και Βαλμπουενά. Τον σέντερ φορ και τον εξτρέμ που λέγαμε και τέλος. Δεν αρκέστηκαν όμως στα απαραίτητα. Και σε επιλογές μάλιστα, για τα ελληνικά δεδομένα, από το πάνω ράφι. Να μην ξεχάσουμε και την (έγκαιρη) επέκταση του συμβολαίου του Κώστα Φορτούνη, προφέροντάς του το υψηλότερο συμβόλαιο που είχε ποτέ έλληνας ποδοσφαιριστής. Η διοίκηση θέλησε να θωρακίσει τον Πέδρο Μαρτίνς στον απόλυτο βαθμό. Στην επίθεση (πέραν του Σολδάνο) προστέθηκαν οι Μπρούνο, Σουντανί, Ραντζέλοβιτς, Ντουρμισάι, Κάιπερς. Ο τελευταίος όπως κι ο Σολδάνο μάλλον θα δοθούν δανεικοί, δεδομένου ότι αναμένεται η επιστροφή του Λάζαρου. Ταυτόχρονα, προστέθηκαν στην άμυνα ο 21χρονος Μάρκοβιτς από την Παρτίζαν και ο 23χρονος Μπα της Αζαξιό. Συνδυάζοντας νιάτα και εμπειρία.

Προσωπικότητα
Το παζλ δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμα. Ενδεχομένως να υπάρξουν μία – δύο πωλήσεις. Προκειμένου να ελαφρύνει το ρόστερ, κάποιοι θα δοθούν δανεικοί.
Ενώ είναι πολύ πιθανό να προκύψουν κάποιες προσθήκες της τελευταίας στιγμής. Κακά τα ψέματα. Το στοίχημα θα παιχτεί σε Σεμέδο και Ελ Αραμπί. Στις δύο νευραλγικές θέσεις σε άμυνα και επίθεση. Η εικόνα του Μαροκινού, στη Γρανάδα, ήταν λίρα εκατό. Δυνατός, γρήγορος, εύστοχος. Τα τρία στοιχεία ενός υψηλού επιπέδου φορ. Τα αθλητικά προσόντα του Σεμέδο είναι για στόπερ υψηλών προδιαγραφών που ξεπερνάει τα δεδομένα της Σούπερ Λίγκας. Κι έχει μπροστά του τη μεγάλη ευκαιρία για να κάνει restart στην καριέρα του. Τον Βαλμπουενά δεν τον φοβάσαι. Ποδοσφαιρική προσωπικότητα, εγωιστής, τρώει το γήπεδο. Εμπειρος, τον υπολογίζεις στα ντέρμπι. Τα υπόλοιπα, στο χορτάρι.

Γράψτε το σχόλιο σας