Καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή, χώρια που – στην εποχή μας – δεν περισσεύουν κιόλας: ακόμη και αυτή του προπονητή στην ομάδα μπάσκετ του Χολαργού!
Με τον κίνδυνο να μου κρεμάσουν κουδούνια και να μου απαγορεύσουν την πρόσβαση στην οδό Σύρου σπεύδω να διευκρινίσω τι εννοώ…

Το περασμένο καλοκαίρι ο Αρης Λυκογιάννης έγινε… Σφαιρόπουλος! Τον Νοέμβριο του 2014, με διαφορά δέκα ημερών, ο ένας ανέλαβε τον Ολυμπιακό, ενώ ο άλλος έπιασε δουλειά στον Κολοσσό Ρόδου και έπειτα από τέσσερα χρόνια αμφότεροι αποχώρησαν από θέσεις τις οποίες – σε πείσμα του αναλώσιμου χαρακτήρα τους – κόντεψαν να καταστήσουν μόνιμες!

Ο φωνακλάς προπονητής από τη Γλυφάδα είδε το όνομά του να κουβεντιάζεται από ‘δω κι από ‘κεί και εν τέλει βρέθηκε στον νεοφώτιστο Χολαργό που είχε χωρίσει τα τσανάκια του με τον Στέργιο Κουφό: εάν δεν συνέβαινε αυτό το ξαφνικό διαζύγιο, μπορεί και να στηνόταν στην ουρά του ΟΑΕΔ για να αιτηθεί το επίδομα ανεργίας!

Δεν παριστάνω τον αυτόκλητο διαφημιστή ή τον ατζέντη του Λυκογιάννη, αλλά θαρρώ πως θα μπορούσε να στέκεται κάπου ψηλότερα: ποτέ δεν είναι αργά βεβαίως ακόμη και για έναν προπονητή, ο οποίος περπατάει στα πενήντα του…

Προχθές ο Χολαργός έριξε στο κανναβάτσο τον ΠΑΟΚ, αλλά πιο μπροστά – βαδίζοντας στα χνάρια της αποφθεγματικής ρήσης του Αριστοτέλη – είχε νικήσει τον ίδιο του τον εαυτό και δη το εγώ του. Ο εκ Σταγείρων ορμώμενος φιλόσοφος είχε πει ότι «είναι γενναιότερος όποιος κυριαρχεί απέναντι στα πάθη του, από εκείνον που κυριαρχεί απέναντι στους εχθρούς του» και αυτό εννοούσε ο Λυκογιάννης λέγοντας ότι «μας βοήθησε η
κριτική μετά την ήττα από το Περιστέρι και σήμερα τα παιδιά έβαλαν το εγώ τους κάτω από το εμείς».

Δεν ξέρω εάν όντως ο «Λύκος» αισθάνθηκε ότι αυτό το «εγώ» τεντώθηκε ξαφνικά και αδικαιολόγητα, αλλά εκ του αποτελέσματος προκύπτει ότι πήρε χασαπομάχαιρο και το έκοψε φέτες!

Γράψτε το σχόλιο σας