Πρωτοφανής καταστροφή στον Μεγάλο Κοραλλιογενή Ύφαλο

Οι ασυνήθιστα υψηλές θερμοκρασίες που συνεχίζονται φέτος για δεύτερη χρονιά έχουν προκαλέσει βλάβες στα δύο τρίτα του Μεγάλου Κοραλλιογενούς Υφάλου έξω από την Αυστραλία, και πολλοί επιμέρους ύφαλοι δεν έχουν «καμία ελπίδα» να ανακάμψουν, προειδοποιούν ερευνητές.

Η «πρωτοφανής» καταστροφή ξεκίνησε το 2016 στη διάρκεια του φαινομένου Ελ Νίνιο, το οποίο αυξάνει τη θερμοκρασία του νερού στον ανατολικό Ειρηνικό. Στο βόρειο τμήμα του Υφάλου, μεγάλο μέρος των κοραλλιών αποχρωματίστηκε, καθώς η ζέστη αναγκάζει τους πολύποδες των κοραλλιών να αποβάλουν τα πολύχρωμα φύκη με τα οποία κανονικά συμβιώνουν.

Έπειτα από το μεγάλο πλήγμα στο βόρειο τμήμα του Υφάλου, το κεντρικό τμήμα χτυπήθηκε φέτος από θερμά θαλάσσια ρεύματα που προκάλεσαν εκτεταμένο αποχρωματισμό.

Τα αποχρωματισμένα κοράλλια μπορούν να ανακάμψουν αν η θερμοκρασία πέσει σύντομα, όμως οι επιμέρους ύφαλοι που επλήγησαν από τη ζέστη για δύο συνεχόμενες χρονιές είναι απίθανο να ανακάμψουν.

«Τα αποχρωματισμένα κοράλλια δεν είναι απαραίτητα νεκρά, αναμένουμε όμως μεγάλες απώλειες στην κεντρική ζώνη» δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Τζέιμς Κέρι του Πανεπιστημίου «Τζέιμς Κουκ», επικεφαλής των παρατηρήσεων από αέρος.

«Ακόμα και τα ταχύτερα αναπτυσσόμενα κοράλλια χρειάζονται τουλάχιστον μια δεκαετία να ανακάμψουν. Αυτό σημαίνει ότι τα δύο απανωτά επεισόδια αποχρωματισμού δίνουν μηδενική προοπτική ανάκαμψης τους υφάλους που υπέστησαν ζημιά το 2016» προειδοποίησε.

Ο μόνος τρόπος να προστατευτεί μακροπρόθεσμα ο Μεγάλος Κοραλλιογενής Ύφαλος είναι να αντιμετωπιστεί η κλιματική αλλαγή, λέει η ερευνητική ομάδα.

«Καθώς οι θερμοκρασίες συνεχίζουν να ανεβαίνουν τα κοράλλια θα αντιμετωπίζουν όλο και περισσότερα τέτοια επεισόδια. Η άνοδος της θερμοκρασίας κατά έναν βαθμό Κελσίου έχει προκαλέσει τέσσερα επεισόδια τα τελευταία 19 χρόνια» επισήμανε ο Τέρι Χιους, επίσης του Πανεπιστημίου «Τζέιμς Κουκ».

O Μεγάλος Κοραλλιογενής Ύφαλος, με έκταση λίγο μεγαλύτερη από της Ελλάδας, είναι ένα από τα πλουσιότερα θαλάσσια οικοσυστήματα όσον αφορά τη βιοποικιλότητα.

Αποτελείται από 2.900 επιμέρους υφάλους και περίπου 900 νησιά απλωμένα σε μια απόσταση 2.300 χιλιομέτρων.

Βαγγέλης Πρατικάκης

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ