«Welcome to the Show»: Η Μουσική Κληρονομιά του Παύλου Σιδηρόπουλου. Η ταινία των Κώστα Πλιακού και Αλέξη Πόνσε σκιαγραφεί το πορτρέτο του πρόωρα χαμένου πρίγκιπα του ελληνικού ροκ, του διανοούμενου και αλήτη, όπως χαρακτήριζε ο ίδιος τον εαυτό του, που σφράγισε την ελληνική μουσική. Εικοσιτρία χρόνια μετά το θάνατό του, παρουσιάζεται μια ταινία για τη […]
«Welcome to the Show»: Η Μουσική Κληρονομιά του Παύλου Σιδηρόπουλου. Η ταινία των Κώστα Πλιακού και Αλέξη Πόνσε σκιαγραφεί το πορτρέτο του πρόωρα χαμένου πρίγκιπα του ελληνικού ροκ, του διανοούμενου και αλήτη, όπως χαρακτήριζε ο ίδιος τον εαυτό του, που σφράγισε την ελληνική μουσική.
Εικοσιτρία χρόνια μετά το θάνατό του, παρουσιάζεται μια ταινία για τη μουσική κληρονομιά που άφησε φεύγοντας ο πρωτοπόρος έλληνας ρόκερ Παύλος Σιδηρόπουλος. Η ταινία επιχειρεί να «αποτυπώσει» την περίεργη, ευαίσθητη αλλά και ανατρεπτική και δυναμική προσωπικότητά του, μέσα από αφηγήσεις συνεργατών του, μουσικοκριτικών αλλά και καλλιτεχνών που σφράγισαν με τη μουσική τους τις δεκαετίες του ’90 και του 2000.
Ο Μάκης Μηλάτος, ο Οδυσσέας Ιωάννου, οι Απροσάρμοστοι, οι Σπυριδούλα, ο Γιάννης Αγγελάκας, ο Παύλος Παυλίδης, ο Δημήτρης Μητσοτάκης, ο Σπύρος Γράμμενος, ο Στάθης Δρογώσης, οι Υπόγεια Ρεύματα, ο Κώστας Φέρρης, ο Κωνσταντίνος Τζούμας είναι κάποιοι μόνο από όσους μιλούν για το έργο του Σιδηρόπουλου και την επιρροή του.
Η ταινία «Welcome to the Show»: Η Μουσική Κληρονομιά του Παύλου Σιδηρόπουλου προβάλλεται από τις 28 Μαρτίου στους κινηματογράφους, σε πρώτη προβολή, από τη New Star.
Είναι η πρώτη ταινία των δημιουργών της, που και οι δύο προέρχονται από το χώρο του κινηματογράφου, ξεκινώντας τις σπουδές τους στη Σχολή Σταυράκου. Ο Κώστας Πλιάκος εργάζεται από το 1998 ως δημοσιογράφος ενώ ο Αλέξης Πόνσε δουλεύει ως κάμεραμαν και σκηνοθέτης.
Ο Παύλος Σιδηρόπουλος, πρωτοπόρος για την εποχή του, έγραψε ροκ μουσική με ελληνικό στίχο κρατώντας στοιχεία της ελληνικής μουσικής παράδοσης και ανοίγοντας το δρόμο στους επόμενους μουσικούς. Την εποχή που στο ελληνικό μουσικό στερέωμα κυριαρχούσε το πολιτικό τραγούδι και η ανάλαφρη ποπ, ο Σιδηρόπουλος φέρνει στη σκηνή τις αγωνίες και το ανικανοποίητο μιας νεολαίας που αποζητά το αδύνατο και εμπνέεται από τα ιδανικά του Μάη του ’68! Ανήσυχο πνεύμα, πολύπλευρο ταλέντο, ο Σιδηρόπουλος πειραματίστηκε όχι μόνο στη μουσική τη σύνθεση και τον στίχο, αλλά και την ηθοποιία, την ποίηση και τη συγγραφή.
Στην ταινία, ντοκουμέντα από ανέκδοτες συνεντεύξεις του Παύλου ντύνονται με τα animation του Νίκου Μπλεμπουτζάκη, με γνωστές και ανέκδοτες φωτογραφίες, βίντεο, ποιήματα και τραγούδια του, ερμηνευμένα από τον ίδιο ή άλλους καλλιτέχνες. H ταινία, προβάλλεται και στο φετινό πρόγραμμα του «Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης – Εικόνες του 21ου Αιώνα (14-27 Μαρτίου) » και έχει ενταχθεί στο επίσημο πρόγραμμα στην κατηγορία μουσική.
Λίγα λόγια για τον Παύλο…που γεννήθηκε το 1948 και έζησε ως το 1990. Γεννήθηκε λοιπόν στις 20 Ιουλίου στην Αθήνα και ήταν γιος του Κωνσταντίνου Σιδηρόπουλου και της Τζένης Σιδηροπούλου. Ήταν δισέγγονος του Ζορμπά, αλλά είχε και σπέρμα από την γενιά των Αλεξίου. Ήταν ανιψιός της συγγραφέα Έλλης Αλεξίου. Έτσι εξηγούσε ο ίδιος την εκρηκτική μίξη που συνέθετε την προσωπικότητά του ως ρόκερ και διανοούμενος ταυτόχρονα!
Η οικογένεια του πατέρα του ήταν Πόντιοι που έφυγαν από τη Ρωσία, μετά την επανάσταση του 1917 και εγκαταστάθηκαν στο Κιλκίς, όπου ασχολήθηκαν με το εμπόριο κανπνού, όπως και στα πάτρια εδάφη.
Ως τα επτά του, έζησε στη Θεσσαλονίκη απ’ όπου και ξεκίνησε τη μουσική του πορεία. Το πρώτο του συγκρότημα ο Παύλος το φτιάχνει στη Θεσσαλονίκη, όπου σπoούδαζε μαθηματικά. Είναι το ντουέτο «Δάμων και Φιντίας» που φτιάχνει μαζί με το κιθαρίστα των Olympians, Παντελή Δελληγιαννίδη. Κυκλοφορούν το «7» «Το ξέσπασμα/Ο κόσμος τους» και συμμετέχουν με δύο κομμάτια στο δίσκο «Ζωντανοί στο Κύτταρο».
Στο Κύτταρο γνωρίζονται και με τα «Μπουρμπούλια» που έπαιζαν με τον Σαββόπουλο. Το ντουέτο ενσωματώνεται με τα «Μπουρμπούλια» και το νέο σχήμα, Σιδηρόπουλος φωνή, Παντελής Δελληγιαννίδης κιθάρα, Νίκος Τσιλογιάννης ντραμς, Βασίλης Ντάλας μπάσο, βγάζει το «Ο Ντάμης ο ληστής» λογοκριμένο σε «Ο Ντάμης ο σκληρός». Το σχήμα παραμένει μαζί από το 1972 έως το 1974.
Με αυτό το σχήμα ο Παύλος Σιδηρόπουλος αρχίζει να παντρεύει το ροκ με την ελληνική μουσική. Η φωνή του Παύλου ροκάρει πάνω στις μουσικές μνήμες της Θράκης, της Ηπείρου και της Σμύρνης και αρχίζει να φανερώνει την αγάπη του αλλά και άποψη για την ελληνική μουσική. Κάτω από αντίξοες συνθήκες (οι αρχές της δικτατορίας τους χαρακτηρίζουν επικίνδυνους και απόβλητους) το σχήμα διαλύεται και ο Σιδηρόπουλος συνεργάζεται με το Γιάννη Μαρκόπουλο, ως τραγουδιστής, στα έργα του «Οροπέδιο» και «Θεσσαλικός κύκλος».
Το 1976 μαζί με τους αδερφούς Σπυρόπουλους έφτιαξε το γκρουπ «Σπυριδούλα». Με αυτό το σχήμα δημιούργησε τον σημαντικότερο ίσως δίσκο στην περίεργη ιστορία του ελληνικού rock: το «Φλου»! Είναι χαρακτηριστικό ότι για το δίσκο αυτό, δεν υπέγραψε συμβόλαιο αλλά ένα «χαρτί» που έγραφε ότι αποποιείται πάσης οικονομικής απαιτήσεως από τον δίσκο, ενώ οι «Σπυριδούλα» υπέγραψαν συμβόλαιο εκτελεστού με ποσοστό 4%. Το σχήμα διαλύεται αφήνοντας πίσω του έναν ολοκληρωμένο rock ήχο και μια σειρά συναυλιών.
Το 1979 μαζί με Παπαντίνα, Νέστωρα, Τζιμόπουλο (παλιά μέλη Μακεδονομάχων, IDOLS κ.α.) φτιάχνει το σχήμα «Εταιρία Καλλιτεχνών» με αγγλικό στίχο. Εκείνη την περίοδο κάνει και την πρώτη του εμφάνιση στον κινηματογράφο, πρωταγωνιστώντας στην ταινία του Αντρέα Θωμόπουλου «Ο Ασυμβίβαστος» όπου και ερμηνεύει τα τραγούδια του soundtrack και σε μία ακόμη ταινία του Αντρέα Θωμόπουλου με τίτλο «Αλδεβαράν» με συμπρωταγωνιστή τον Δημήτρη Πουλικάκο, η οποία προβλήθηκε μόνο στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Στην μικρή καριέρα του ως ηθοποιού περιλαμβάνεται και μια τηλεοπτική εμφάνιση στο σήριαλ του Κώστα Φέρρη «Οικογένεια Ζαρντή» που προβλήθηκε στην ΕΡΤ-1.
Η συνεχής αλλαγή συνεργατών σταματάει το 1980 όπου ο Σιδηρόπουλος καταλήγει σε ένα σχήμα τους «Απροσάρμοστους«. Το 1982 κυκλοφορούν το «Εν λευκώ» με αρκετές αναφορές στην εμπειρία του με την ηρωίνη, το 1985 κυκλοφορούν το «Zorba the freak» ένα δίσκο μπολιασμένο με το χιούμορ του Δημήτρη Πουλικάκου που έχει κάνει την παραγωγή. Το 1989 κυκλοφορεί το «Χωρίς μακιγιάζ» που είναι ένας δίσκος ηχογραφημένος ζωντανά στο Μετρό, τον οποίο χαρακτηρίζουν τα blues κομμάτια.
Το καλοκαίρι του 1990 ξαφνικά άρχισε να παραλύει το δεξί του χέρι, μια ιστορία που τον επηρέασε ψυχολογικά…το φθινόπωρο ο Παύλος άρχισε να εμφανίζεται με το συγκρότημα, με το χέρι δεμένο. Έχοντας αρκετά νέα τραγούδια κι ενώ είχαν προγραμματίσει σειρά ζωντανών εμφανίσεων για το Δεκέμβριο, το απόγευμα της 6ης Δεκεμβρίου του 1990 ο Παύλος Σιδηρόπουλος πεθαίνει από χρήση ηρωίνης στο πατρικό του σπίτι. Κηδεύεται στον Κόκκινο Μύλο.
Τον επόμενο χρόνο οι Απροσάρμοστοι κυκλοφορούν τον δίσκο «Άντε και καλή τύχη μάγκες», όπου ορισμένα τραγούδια είχε προλάβει να τα ηχογραφήσει ο Π.Σ., το 1992 κυκλοφορεί ο δίσκος «Τα μπλουζ του πρίγκιπα» που περιέχει πειραματικές ηχογραφήσεις, που έγιναν από το 1979 ως το 1981. Το 1994 κυκλοφορεί ο διπλός δίσκος «Εν αρχή ην ο λόγος» με ζωντανές ηχογραφήσεις από το 1978 μέχρι το 1989, την απαγγελία ενός κειμένου που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Μουσική» και απόσπασμα από μια συνέντευξή του στην Ε.Τ.2. Πολλά από τα τραγούδια του δίσκου εκδίδονται για πρώτη φορά.
ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ Το ξέσπασμα / O κόσμος τους (Zodiac, 1971) Ο Γερό-Μαθιός (Zodiac, 1971) Ο Ντάμης ο σκληρός/ Απογοήτευση (Zodiac, 1972) Φλου (ΕΜΙ, 1978) Εν λευκώ (ΕΜΙ, 1982) Zorba the freak (ΕΜΙ,1985) Παύλος Σιδηρόπουλος (EMI, 1987) Χωρίς μακιγιάζ – Ζωντανή ηχογράφηση (MBI, 1989) Άντε και καλή τύχη μάγκες (ΕΜΙ, 1991) Τα μπλουζ του πρίγκιπα (MBI, 1992) Παύλος Σιδηρόπουλος (EMI, 1993) Εν αρχή ην ο λόγος (7η Διάσταση, 1994) O Ασυμβίβαστος και Πέντε Σπάνια τραγούδια (Lyra, 1994) Ταξιδεύοντας (7η Διάσταση,1996) Επιτυχίες (ΜΒΙ,1997) Στιγμές (Δίφωνο, 1997) Day after Day (ΕΜΙ, EP με δύο ανέκδοτα τραγούδια, 2001) Τα τραγούδια του Παύλου (EMI, 2002)
Επιλεγμένες Συμμετοχές
Ζωντανοί στο Κύτταρο (Zodiac, 1971) Θεσσαλικός κύκλος, του Γιάννη Μαρκόπουλου (EMI – COLUMBIA, 1975) Ανεξάρτητα, του Γιάννη Μαρκόπουλου (EMI, 1975) Οροπέδιο, του Γιάννη Μαρκόπουλου (EMI, 1976) Crazy love στου Ζωγράφου (ΜΙΝΟS, 1979) Σε άλλη γη, του Σταύρου Λογαρίδη (1980) Νοκ άουτ, του Γιώργου Χατζηνάσιου (Minos,1986) H Συναυλία στο Ηρώδειο, του Γιάννη Μαρκόπουλου (PHILIPS, 1990).
Πέντε ερωτικές ιστορίες, τοποθετημένες σε διαφορετικές εποχές της Ελλάδας, συνθέτουν το κοινό σύμπαν του έργου «Η Αστερόσκονη», όπου άνθρωποι και χρονικότητες συναντιούνται γύρω από την ίδια ανάγκη για αγάπη και σύνδεση.
Η Δευτέρα 9 Μαρτίου είναι αφιερωμένη στον Αντώνη Καλογιάννη, καθώς το έργο του θα «ζωντανέψει» στη σκηνή του θεάτρου Παλλάς, μέσα από τη μουσική παράσταση «Η φωνή της ψυχής μας».