Αυτό που θέλει πλέον ο Γ.Γκούμας είναι τίτλος ως φίλαθλος του ΠΑΟ

89

Επειτα από 17 χρόνια καριέρας στον Παναθηναϊκό και την Εθνική ομάδα ο Γιάννης Γκούμας αποφάσισε φέτος να αποχωρήσει από την αγωνιστική δράση.

Ο πρώην αρχηγός του Παναθηναϊκού μίλησε για την πορεία της καριέρας του, την αγάπη του στον Παναθηναϊκό, αλλά και τις σχέσεις του με τον Χενκ Τεν Κάτε, ο οποίος ουσιαστικά ζήτησε την απομάκρυνσή του από την ομάδα.

Οσο για το τι περιμένει τώρα που κρέμασε τα παπούτσια του; Να πανηγυρίσει φέτος έναν τίτλο ως φίλαθλος.

Στη συνέντευξη που παραχώρησε στην εφημερίδα «Sportday» ο Γκούμας τόνισε ακόμη πως χειρότερη στιγμή της καριέρας του ήταν το ματς της Ριζούπολης και η καλύτερη, ασφαλώς η κατάκτηση του Euro 2004. Επίσης, υπογράμμισε πως δεν θα πήγαινε ποτέ στον Ολυμπιακό, ενώ δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να εργαστεί στον Παναθηναϊκό από άλλο πόστο.

Χαρακτηριστικά αποσπάσματα της συνέντευξης:

Επειτα από 17 χρόνια καριέρας πέτυχες αυτά που ονειρευόσουν;
«Οταν ξεκίνησα 16 -17 χρόνων από το χωριό μου, είχα πολλά όνειρα, αλλά δεν φανταζόμουν ότι θα ολοκλήρωνα την καριέρα μου σε μια μεγάλη ομάδα, όπως είναι ο Παναθηναϊκός, και θα ήμουν και αρχηγός. Δεν είμαι αχάριστος, πιστεύω ότι είχα μια αξιοζήλευτη καριέρα».

Πώς έγινες Παναθηναϊκός;
«Ημουν από μικρό παιδί Παναθηναϊκός. Επηρεάστηκα από την παρέα στη γειτονιά. Η ομάδα τότε κατακτούσε τίτλους και έκανε ευρωπαϊκές πορείες. Ηταν η εποχή του Σαραβάκου και του Ζάετς. Θαύμαζα όλους αυτούς τους παίκτες».

Στο γήπεδο πήγαινες μικρός να δεις τον Παναθηναϊκό; Ποιος παίκτης σου είχε κάνει εντύπωση;
«Πήγαινα και έβλεπα τη Λάρισα, που είχε πολύ καλή ομάδα. Οταν έπαιξε με τον Παναθηναϊκό στο Αλκαζάρ είχα πάει. Θυμάμαι ότι είχε κερδίσει ο Παναθηναϊκός. Από παίκτες σε εκείνο το ματς μου είχε κάνει μεγάλη εντύπωση ο Γεωργακόπουλος».

Σταματάς το ποδόσφαιρο με χαρά ή με πίκρα;
«Ανάμεικτα συναισθήματα. Πίκρα σίγουρα νιώθω, διότι δεν τελείωσα την καριέρα μου έτσι όπως έπρεπε και έτσι όπως μου άρμοζε. Θα είμαι ψεύτης αν πω ότι δεν μου έχει αφήσει πίκρα αυτό. Είχα προγραμματίσει να παίξω ένα χρόνο μπάλα ακόμα. Ηθελα στο τελευταίο ματς να ανταποδώσω το χειροκρότημα στον κόσμο, που μου συμπαραστάθηκε όλα αυτά τα χρόνια και στάθηκε δίπλα μου. Αυτή την ευκαιρία δεν την είχα και γι αυτό στενοχωριέμαι πιο πολύ. Με πίκραναν και με απογοήτευσαν κάποιοι, αλλά έτσι είναι το ποδόσφαιρο. Είναι μια μικρογραφία της ζωής, στην οποία δεν υπάρχει πάντα δικαιοσύνη. Χαρά νιώθω για το ότι έχω ελεύθερο χρόνο και θα ασχοληθώ με την οικογένειά μου και τον γιο μου, που δεν μπορούσα να είμαι κοντά του».

Σε ποιους αναφέρεσαι;
«Αυτό το κρατάω για μένα. Δεν θέλω να πω τίποτε άλλο, διότι για μένα πάνω από όλους και όλα είναι ο Παναθηναϊκός».

Τι ήταν αυτό που ήθελες να πετύχεις και δεν το πραγματοποίησες;
«Είχα όνειρο να κατακτήσω έναν ευρωπαϊκό τίτλο με τον Παναθηναϊκό. Πολλές φορές φτάσαμε πολύ κοντά στο UEFA, που αποκλειστήκαμε από την Πόρτο, αλλά και στο Τσάμπιονς Λιγκ με τον Αγιαξ. Τώρα ακούγεται και είναι απίθανο, αλλά ο Παναθηναϊκός σαφέστατα ήταν η μοναδική ελληνική ομάδα που είχε φτάσει πολύ κοντά στο να διεκδικήσει κάποιον ευρωπαϊκό τίτλο».

Ποιες ήταν οι καλύτερες και ποιες οι χειρότερες στιγμές σου;
«Χειρότερη στιγμή, στη Ριζούπολη. Χωρίς σκέψη. Με όλη την κατάσταση που επικρατούσε εντός και εκτός αγωνιστικού χώρου και την ήττα που υποστήκαμε και χάσαμε το πρωτάθλημα. Η καλύτερη στιγμή είναι η κατάκτηση του νταμπλ το 2004 και του Euro».

Φέτος πώς βλέπεις την ομάδα;
«Φέτος η ομάδα έχει το καλύτερο υλικό απ όλες τις ομάδες στην Ελλάδα. Είμαστε το πρώτο φαβορί για το πρωτάθλημα, αλλά πρέπει να το δείξει η ομάδα μέσα στο γήπεδο. Πιστεύω ότι είναι κοντά στο να κόψει πρώτη το νήμα. Οι παίκτες που ήρθαν είναι εγνωσμένης αξίας και θα βοηθήσουν πολύ την ομάδα. Ομως πρέπει να φτιαχτεί ένα καλό σύνολο, διότι σε κάθε ματς δεν θα φτάνουν μόνο οι εξάρσεις. Με το ρόστερ που έχουμε φέτος έχει υποχρέωση η ομάδα να πάρει το πρωτάθλημα. Και στο Εuropa League μπορεί να φτάσει ψηλά. Εχει πολλές λύσεις. Πιστεύω ότι οφείλει να παίξει καλύτερη μπάλα η ομάδα με αυτό το υλικό. Πρέπει να ευχαριστιέται ο κόσμος που πηγαίνει στο γήπεδο».

Στο γήπεδο θα πηγαίνεις φέτος;
«Θα πηγαίνω ως φίλαθλος και αυτό είναι το πιο δύσκολο».

Αν πάρει η ομάδα το πρωτάθλημα, πού θα ήθελες να ζήσεις τη φιέστα;
«Στη Λεωφόρο. Θα ήθελα να τη δω στον Βοτανικό, που σύμφωνα με το πρότζεκτ έπρεπε να ήταν έτοιμο το γήπεδο, αλλά δυστυχώς δεν είναι. Οπότε θα ήθελα να τη ζήσω στη Λεωφόρο, ανάμεσα στους οπαδούς της ομάδας, στην εξέδρα».

Πιστεύεις ότι δικαίως έχει πάρει ένα στα δεκατρία ο Παναθηναϊκός; Αν όχι, πόσα θα έπρεπε και ποιες χρονιές;
«Οχι. Δεν μπορώ να θυμάμαι χρονιές. Θα έπρεπε να πάρουμε άλλα 3-4 πρωταθλήματα. Δεν τα πήραμε γιατί… τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται».

Στην πορεία της καριέρας σου είχες ποτέ πρόταση από άλλη ελληνική ομάδα;
«Είχα πρώτο στόχο τον Παναθηναϊκό και δεν άφηνα περιθώρια. Δεν έδωσα το δικαίωμα να με προσεγγίσουν διότι τελείωνα γρήγορα την ανανέωση».

Αν είχες από τον Ολυμπιακό, θα πήγαινες;
«Οχι, ποτέ στον Ολυμπιακό. Επαγγελματίας είμαι, αλλά έχω συνδεθεί από πιτσιρίκι με τον Παναθηναϊκό. Τόσα χρόνια έπαιζα κόντρα στον Ολυμπιακό. Δεν μπορούσα καν να το σκεφθώ».

Κάποιοι άλλοι πρώην συμπαίκτες σου πήγαν…
«Ο καθένας κάνει ό,τι νομίζει, δεν πρέπει να τους κατηγορούμε. Εγώ δεν θα ήθελα ποτέ να φορέσω τη φανέλα του Ολυμπιακού».

Με το χερι στην καρδιά, νιώθεις πίκρα για τον Τεν Κάτε, που ουσιαστικά ζήτησε την απόμακρυνσή σου;
«Η πίκρα είναι το λιγότερο. Το θέμα δεν έχει να κάνει με το αγωνιστικό. Δικαίωμα του κάθε προπονητή είναι να μην του κάνει κάποιος παίκτης. Αυτό που με ενόχλησε πάρα πολύ είναι πως αφέθηκε να εννοηθεί ότι έφυγα από την ομάδα επειδή μιλούσα στους δημοσιογράφους. Επειδή ξέρω πολύ καλά τόσα χρόνια τι έκανα και τι δεν έκανα, νιώθω ότι αδικήθηκα κατάφωρα σε αυτόν τον τομέα και βγήκε η στάμπα σε μένα, που πάντα είχα στο μυαλό μου το καλό της ομάδας, την οποία πονάω και θα εξακολουθώ να την πονάω».

Θέλεις να πεις κάτι στον κόσμο του Παναθηναϊκού;
«Ενα ευχαριστώ για όλα όσα μου έχει προσφέρει μέχρι τώρα. Στα εύκολα και στα δύσκολα. Οπως δήλωσα και πριν από λίγες ημέρες, αισθάνομαι ότι πλέον είμαι ένας από αυτούς. Ελπίζω ότι η ομάδα με την κατάκτηση των τίτλων θα μας κάνει χαρούμενους».

Σε αυτό το περιβόητο ματς της Ριζούπολης τι έγινε;
«Καταρχάς το ματς εκείνο δεν έπρεπε να γίνει ποτέ. Πριν φθάσουμε στο γήπεδο, πετούσαν πέτρες στο πούλμαν. Το ίδιο συνέβη και όταν κατεβήκαμε μας πετούσαν πέτρες. Στα αποδυτήρια υπήρχαν φουσκωτοί παντού. Εσπασαν την πόρτα των αποδυτηρίων. Οταν βγήκαμε να δούμε τον αγωνιστικό χώρο, πάνω από τη φυσούνα οπαδοί κλοτσούσαν τους παίκτες στα κεφάλια. Ο Μπασινάς είχε αποκλειστεί στο κέντρο και για 20 λεπτά δεν μπορούσε να μπει μέσα και να αλλάξει. Επικρατούσε τρομοκρατία. Οταν βγήκαμε για ζέσταμα, μας σημάδευαν με πιστόλια φωτοβολίδων και κατά τύχη δεν θρηνήσαμε θύματα, όπως έγινε με τον Μπλιόνα στη Λάρισα. Υπήρχε ατμόσφαιρα ηλεκτρισμένη. Και οι ξένοι, ο Κόλκα, ο Χένρικσεν φοβόντουσαν και για τη ζωή τους. Βέβαια δεν θέλω να δικαιολογήσω την ήττα με 3-0. Στον αγωνιστικό χώρο ο Ολυμπιακός ήταν καλύτερος. Κάποιοι συμπαίκτες μου επηρεάστηκαν πάντως από την τρομοκρατία και δεν μπόρεσαν να αποδώσουν».

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,www.sport.gr