Ψάχνει το φίλτρο…. νεότητας ο Θοδωρής Ζαγοράκης

26

Ο Θοδωρής Ζαγοράκης μιλάει εφ όλης της ύλης ύστερα από την απόφασή του να σταματήσει από την εθνική. Για τον ΠΑΟΚ δεν διευκρινίζει λέγοντας ότι «Ίσως ανακαλυφθεί το φίλτρο νεότητας» και συνεχίσει την επόμενη χρονιά. Παράλληλα αναφέρεται στο μέλλον του «δικεφάλου», αλλά και για Ρεχάγκελ, Γκαγκάτση…

Μέροςαπό τη συνετευξη του στο περιοδικό «Εθνοσπορ»:

-ΠΑΟΚ, Λέστερ, ΑΕΚ, Μπολόνια και πάλι ΠΑΟΚ. Πού ήταν καλύτερα;

«Ήταν ωραία παντού. Όπου κι αν ήμουν, το απολάμβανα αυτό που ζούσα καθημερινά. Για τον ΠΑΟΚ δεν το συζητάμε, ο ΠΑΟΚ είναι κάτι διαφορετικό για μένα, είναι κάτι παραπάνω από μια ομάδα. Και στην ΑΕΚ πέρασα καλά, αν και τα χρόνια ήταν δύσκολα. Εκείνα τα τέσσερα ήταν από τα καλύτερα χρόνια μου. Είχε καλή ομάδα, αν και δεν είχε χρήματα εκεί! Η ΑΕΚ ήταν ανέκαθεν μια ομάδα με πολύ καλό κλίμα. Ειδικά τον τελευταίο χρόνο που ήμουν εκεί, αν ήταν άλλη ομάδα θα είχε διαλυθεί».

-Η ΑΕΚ σώθηκε, ο ΠΑΟΚ πώς θα σωθεί;

«Τώρα στην ΑΕΚ είναι καλά, δεν έχουν πρόβλημα, τουλάχιστον έχουν μια συνέχεια ως ομάδα. Κάποια στιγμή θα λυθούν κι εδώ τα προβλήματα. Εύχομαι να γίνει όσο πιο γρήγορα, είναι κρίμα γι αυτή την ομάδα να ταλαιπωρείται έτσι».

-Σκέφτεσαι καμιά φορά ότι υπάρχει κάτι που δεν το έκανες στην καριέρα σου;

«Όχι, δεν θέλω να βάζω το μυαλό μου στη διαδικασία αυτή. Δόξα τω Θεώ, κι αυτό που πέτυχα ήταν πάρα πολλά».

-Πρωτάθλημα πήρες;

«Όχι, αλλά δεν με πειράζει. Και το EURO να μη παίρναμε, δεν έτρεχε τίποτα. Τουλάχιστον τα έχω καλά με τη συνείδηση μου, ξέρω ότι, όπου ήμουν, προσπαθούσα να δίνω ό,τι καλύτερο είχα. Με τη Λέστερ και την ΑΕΚ πήρα κύπελλα. Όχι πως δε θα ήθελα να πάρω κι ένα πρωτάθλημα, σίγουρα θα ήθελα. Αλλά δεν μπορείς να γυρίσεις πίσω».

-Στην Εθνική έπαιξες δώδεκα χρόνια. Τι άλλαξε στο μεσοδιάστημα;

«Πολλά. Τότε η Εθνική δεν ήταν σε πρώτο πλάνο, τώρα είναι. Παλιά δεν της έδιναν σημασία, τώρα αγαπήθηκε από τον κόσμο. Ό,τι έγινε, έγινε με δουλειά και με μικρά βηματάκια. Οι διεθνείς αισθάνονται πλέον ότι είναι κάτι. Είναι λεπτομέρειες, που για τον κόσμο μπορεί να φαίνονται αστείες, αλλά αυτές κάνουν την ουσία. Παράδειγμα; Οι διεθνείς ταξιδεύουν πρώτη θέση και δεν αλλάζουν δύο-τρία αεροπλάνα. Όταν είσαι μέλος μιας ομάδας και βλέπεις ότι σε υπολογίζουν, αυτό βγαίνει και στο γήπεδο».

-Πότε άλλαξαν τα πράγματα στην Εθνική;

«Τα τελευταία 4-5 χρόνια. Στα προκριματικά του EURO επικρατούσε επαγγελματισμός, οργάνωση. Έλεγες, κάτι θα κάνει αυτή η ομάδα. Μπορεί να μην πήγαινε καν στα τελικά, αλλά το αισθανόσουν ότι κάτι γίνεται, κάτι αλλάζει. Πηγαίναμε αποστολή, κι ήμασταν όλοι στο «αμάν πότε θα έρθει το παιχνίδι, να κερδίσουμε». Δεν ήταν τυχαίο αυτό που βγήκε στο γήπεδο».

-Θυμάσαι την ημέρα που φύγατε για την Πορτογαλία;

«Ήρθε από το ξενοδοχείο ο Κίμωνας Κοκορόγιαννης και με ρώτησε: «Τι ώρα θα γυρίσεις, να έρθω να σε πάρω από το αεροδρόμιο». Του απάντησα: «Μπορεί να αργήσουμε να έρθουμε». Υπήρχε πίστη μέσα μας. Όλοι έλεγαν «πηγαίνουν τα παλικάρια εκεί, θα γυρίσουν σε 10 μέρες, μόνο μην πάθουμε ό,τι και στο Μουντιάλ του 94». Δεν είναι ό,τι καλύτερο να νιώθεις ότι δεν σε εμπιστεύεται κανείς. Έλεγα και στους συμπαίκτες μου: «Τι έγινε ρε παιδιά, είμαστε τόσο χάλια δηλαδή;»

-Δύο χρόνια αργότερα, μπορείς να εξηγήσεις πώς κατακτήσαμε το EURO;

«Η ευτυχής συγκυρία ήταν ότι πολλοί ήμασταν τότε στην καλύτερη μας φόρμα. Πρέπει να είσαι πολύ καλά για να αντιμετωπίσεις τέτοιες ομάδες. Όταν κερδίσαμε το πρώτο ματς, είπαμε: «Αμάν, κάτι γίνεται εδώ!». Μετά, το ένα έφερνε το άλλο και λέγαμε «δεν γίνονται αυτά τα πράγματα»! Να, που έγιναν».

-Κι όταν ο Μερκ σφύριξε τη λήξη του τελικού;

«Υπήρχε μια ωραία, αθώα χαζομάρα! Τελείωσε το ματς και λες κι ήμασταν όλοι υπό την επήρεια αλκοόλ και τα βλέπαμε όλα χαρούμενα. Πρωταθλητές Ευρώπης! Ο κόσμος να το φωνάζει, δεν το είχαμε συνειδητοποιήσει. Κι ακόμη, μη νομίζεις ότι είναι εύκολο να συνειδητοποιήσεις μια τέτοια επιτυχία».

-Και η Εθνική μετά το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα;

«Ξέρεις ποιο ήταν το κακό; Τα ματς με Αλβανία και Τουρκία ήρθαν σε μικρό διάστημα μετά την Πορτογαλία. Μπήκαμε σε αυτούς τους αγώνες σαν να μην υπήρχαμε. Πήραμε έναν βαθμό και μετά αρχίσαμε να κυνηγάμε. Αλλά ξέρεις τι γίνεται; Όλοι είπαν ότι αποτύχαμε. Μα εμείς ξαφνικά δεν γίναμε υπερδύναμη. Γίναμε όμως μια σοβαρή και καλή ομάδα, ο κόσμος είναι δίπλα και πιστεύω ότι θα είμαστε και στο επόμενο EURO».

-Γιατί σταμάτησες τώρα από την Εθνική ομάδα;

«Ήθελα να σταματήσω νωρίτερα. Ένιωθα πως, ό,τι είχα να δώσω, το έδωσα. Προσπάθησα να βγω από το σώμα μου και να δω τον εαυτό μου ως τρίτος. Και τότε είπα: «Σταμάτα, φτάνει τόσο, έρχονται νέα παιδιά από πίσω». Το συζήτησα με τον πρόεδρο της ΕΠΟ και τον προπονητή. Ήθελα να είμαι παρών στο ξεκίνημα των προκριματικών, να είμαστε όλοι μαζί, να δώσουμε όλοι μαζί τη φλόγα που δεν βγήκε στα προηγούμενα προκριματικά».

-Βασίλης Γκαγκάτσης.

«Περάσαμε πολλά μαζί. Με τον Γκαγκάτση μας συνδέουν πάρα πολλά. Από το 1992, που ήμασταν στον ΠΑΟΚ».

-Οτο Ρεχάγκελ.

«Ο άνθρωπος που μας έδεσε. Έκανε πολλά γι αυτή την ομάδα. Την απομόνωσε, ζήτησε πράγματα από την ΕΠΟ που άλλος δεν θα τολμούσε. Μας έκανε ομάδα και είπε: «Μάγκες, εσείς είστε. Παίξτε μπάλα». Ξέραμε ότι οι επιλογές είναι δικές του. Όταν δεν παίζει π.χ. ο Ζαγοράκης, δεν έγινε από κάπου αλλού. Έγινε επειδή ο Ρεχάγκελ πιστεύει ότι αυτό είναι καλύτερο για την ομάδα. Με τον Ρεχάγκελ όλοι νιώθαμε ότι είμαστε το ίδιο πράγμα. Καταλάβαμε ότι δεν έχουμε να χωρίσουμε κάτι και δεν μας συμφέρει να χωρίζουμε κάτι. Γίναμε πραγματική ομάδα».

-Γιατί ακόμη και σήμερα έχει επικριτές;

«Όταν είσαι πρωταγωνιστής, θα έχεις και την κριτική. Άλλοι έχουν δίκιο, άλλοι όχι. Ότι κάνει, το κάνει επειδή πιστεύει πως αυτό είναι το καλό. Και μέχρι τώρα δικαιώνεται. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Ας μου πει κάποιος ότι δεν είναι έτσι».

-Το βράδυ της Τετάρτης 15 Νοεμβρίου τι έκανες;

«Τι ήταν τότε»;

-Γαλλία – Ελλάδα στο Παρίσι.

«Άστα να πάνε! Έβλεπα το ματς στην τηλεόραση κι ήταν δύσκολα. Δεν περίμενα ότι θα με ενοχλήσει, αισθανόμουν άβολα, άρχισα να συνειδητοποιώ ότι αλλάζει η ζωή μου. Από το μυαλό μου περνούσαν χιλιάδες πράγματα. Αλλά θα συνηθίσω».

-Το συνειδητοποιείς;

«Δεν πρέπει; Κάποτε όλα τελειώνουν, ξυπνάς και δεν έχει ξενοδοχείο, δεν έχει προπόνηση. Είναι άλλη ζωή».

-Το ποδόσφαιρο τελειώνει τον επόμενο Μάιο;

«Δεν το ξέρω αυτό. Δεκέμβριο έχουμε ακόμη. Αν το είχα αποφασίσει 100%, θα το έλεγα. Είμαι προς τα εκεί, αλλά δεν ξέρεις ποτέ τι γίνεται. Ίσως ανακαλυφθεί το φίλτρο νεότητας»!

-Όπως και να χει, ο καιρός πλησιάζει…

«Κάνω προετοιμασία δύο χρόνια για τη μέρα που θα σταματήσω το ποδόσφαιρο! Θέλει να το βάλεις καλά στο μυαλό σου, αλλιώς θα έχεις πρόβλημα, δεν είναι εύκολο. Είναι μια ολόκληρη ζωή, με συναισθήματα άγρια».

-Και τι σκέφτεσαι να κάνεις όταν σταματήσεις;

«Να πάω Αύγουστο και Σεπτέμβριο διακοπές. Δεν το έκανα ποτέ στη ζωή μου. Αυτό είναι το απωθημένο μου»!

-Μάνατζερ στην Εθνική ομάδα ή ενασχόληση με τα διοικητικά του ΠΑΟΚ;

«Πρώτα απ όλα, δεν θα γίνω προπονητής, δεν μου αρέσει καθόλου μα καθόλου να είμαι προπονητής. Θα κάνω κάτι που θα έχει σχέση με ποδόσφαιρο. Δεν ξέρω τι ακριβώς. Για την Εθνική και τον ΠΑΟΚ, τα ακούω καθημερινά. Αλλά δεν ξέρω».

-Τα απορρίπτεις ή τα σκέφτεσαι;

«Καθημερινά στον δρόμο, ο κόσμος με ρωτά τι θα γίνει με τον ΠΑΟΚ, το ένα, το άλλο, η Εθνική… Όλα περνούν από το μυαλό μου, αλλά πραγματικά δεν ξέρω. Ακόμα παίζω ποδόσφαιρο, δεν ωφελεί να συζητάμε τέτοια πράγματα.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ