Νικοπολίδης, Δέλλας, Σεϊταρίδης, Ζαγοράκης, Χαριστέας στην καλύτερη ομάδα του Euro
Πέντε Ελληνες συμπεριλαμβάνονται στην All Star ομάδα του EURO 2004. Νικοπολίδης, Δέλλας, Σεϊταρίδης, Ζαγοράκης και Χαριστέας είναι τα πέντε παλικάρια μας που κέρδισαν με το σπαθί τους, αυτή την προσωπική διάκριση.
Πέντε Ελληνες συμπεριλαμβάνονται στην All Star ομάδα του EURO 2004. Νικοπολίδης, Δέλλας, Σεϊταρίδης, Ζαγοράκης και Χαριστέας είναι τα πέντε παλικάρια μας που κέρδισαν με το σπαθί τους, αυτή την προσωπική διάκριση.
Αναμφίβολα ένας από τους καλύτερους νέους τερματοφύλακες της Ευρώπης, με γρήγορα αντανακλαστικά και καλές τοποθετήσεις. Αν και η απειρία του φάνηκε σε μερικές περιπτώσεις, ωστόσο έκανε πολύ καλό τουρνουά. Το ταλέντο του είχε ήδη εκτιμήσει ο Ρόμαν Αμπράμοβιτς, που από τον Ιανουάριο συμφώνησε με τη γαλλική Ρεν, στην οποία έπαιζε ο Τσεχ τα τελευταία δύο χρόνια. Έτσι, από την επόμενη περίοδο θα υπερασπίζεται την εστία της Τσέλσι.
Ο «κέρβερος» των πρωταθλητών Ευρώπης. Τι να πει κανείς για τον Αρτινό, που λίγο καιρό πριν το EURO, βρέθηκε στη «δίνη του κυκλώνα», όταν έμεινε ελεύθερος από τον Παναθηναϊκό και αποτόλμησε να υπογράψει στον αιώνιο αντίπαλο των «πρασίνων», τον Ολυμπιακό; Παροπλισμένος στους πρωταθλητές Ελλάδας τους τελευταίους μήνες, χρειάστηκε λίγο χρόνο για να «ξεσκουριάσει». Όμως, μετά τη φάση των ομίλων έκανε σπουδαίες εμφανίσεις και κράτησε την ελληνική εστία απαραβίαστη και στα τρία νοκ-άουτ παιχνίδια της διοργάνωσης, με Γαλλία, Τσεχία και Πορτογαλία. Εμπνέει σιγουριά, αφού σπάνια κάνει το κρίσιμο λάθος. Η εμφάνισή του στον τελικό και ιδίως στο τελευταίο ημίωρο, που οι Πορτογάλοι πίεζαν, ήταν συγκλονιστική, αφού «καθάρισε» αμέτρητες φάσεις. Στα συν του και η τέλεια συνεργασία του με τους Έλληνες αμυντικούς.
Ελλείψει του τιμωρημένου Ρίο Φέρντιναντ, ανέλαβε όλο το βάρος στην αγγλική άμυνα. Σε γενικές γραμμές τα κατάφερε περίφημα, έστω κι αν η ταχύτητά του δεν τον βοηθά. Δυναμικός αμυντικός, που ξέρει να τοποθετείται σωστά και να κερδίζει τις προσωπικές μονομαχίες, έκανε ό,τι μπορούσε σε μια άμυνα που… έμπαζε από παντού, αν και προερχόταν από μια ιδιαίτερα κοπιαστική χρονιά με την Αρσεναλ, όπου συνέβαλε τα μέγιστα στο να κατακτήσουν οι «κανονιέρηδες» αήττητοι τον τίτλο στην premier league. Πραγματοποίησε μεγάλη εμφάνιση στον προημιτελικό με την Πορτογαλία, όμως «έχασε» τον Χέλντερ Πόστιγκα στο γκολ της ισοφάρισης. Σκόραρε λίγο αργότερα, αλλά το γκολ ακυρώθηκε (σ.σ. ορθώς, κι ας φωνάζουν ακόμα οι Αγγλοι) για επιθετικό φάουλ του Τέρι στον Ρικάρντο.
Περίεργη επιλογή. Όχι γιατί ο αριστερός αμυντικός της Αρσεναλ δεν είναι καλός παίκτης (κάθε άλλο), αλλά γιατί δεν φάνηκε ιδιαίτερα στο τουρνουά. Αντιμετώπισε αρκετά προβλήματα στο μαρκάρισμα δυναμικών αντιπάλων, όπως ο Μόρναρ στο ματς με την Κροατία, ενώ δεν βοήθησε ιδιαίτερα στον επιθετικό τομέα, αφού δεν προωθείτο συχνά. Έπαιξε «καθαρά», αλλά αυτό δεν είναι αρκετό. Η αλήθεια πάντως είναι ότι από αριστερά μπακ η διοργάνωση έπασχε, αν και νομίζουμε ότι ο Μάρεκ Γιανκουλόφσκι της Τσεχίας θα ήταν ορθότερη επιλογή.
Παγκόσμια κλάση. Έτσι απλά, ήταν ο κορυφαίος αμυντικός της διοργάνωσης. «Κολοσσό» τον χαρακτηρίζει ο Ότο Ρεχάγκελ και δεν έχει άδικο. Η απόλυτη σιγουριά στα ελληνικά μετόπισθεν, απέδειξε ότι μπορεί όσο ελάχιστοι αυτή τη στιγμή στον κόσμο, να αναλαμβάνει το ρόλο του λίμπερο. Πανταχού παρών και τα πάντα πληρών, έμοιαζε (ιδίως στα τρία τελευταία παιχνίδια) με βράχο, όπου προσέκρουαν οι αντίπαλες επιθέσεις. Αυτό όμως που εντυπωσίασε ήταν η ψυχραιμία και η άνεσή του με τη μπάλα στα πόδια, ακόμα κι όταν πιεζόταν. Ουκ ολίγοι επιθετικοί απέτυχαν να τον πρεσάρουν, δίνοντάς του το δικαίωμα να «ανοίγει» το παιχνίδι της ελληνικής ομάδας. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ήρθε και το «κερασάκι στην τούρτα», με το χρυσό γκολ στην παράταση του ημιτελικού με την Τσεχία. Μέχρι τώρα ήταν αναπληρωματικός στη Ρόμα, όμως πλέον, μετά και την παραχώρηση του Βάλτερ Σάμουελ στη Ρεάλ, μάλλον η εντεκάδα των «τζιαλορόσι» θα ξεκινά από τον Δέλλα.
Ο καλύτερος Σουηδός ποδοσφαιριστής του 2003 είχε μια καλή παρουσία στα γήπεδα της Πορτογαλίας. «Βράχος» στην άμυνα των Σκανδιναβών, διακρίθηκε ιδιαίτερα στον (άτυχο για την ομάδα του) προημιτελικό με την Ολλανδία, όταν συνέβαλε τα μέγιστα στην εξουδετέρωση του Ρούουντ Φαν Νίστελροϊ. Με την πολύτιμη εμπειρία του από το αγγλικό πρωτάθλημα, όπου αγωνίζεται από το 2001, φορώντας τη φανέλα της Αστον Βίλα, έχει αναδειχθεί σε βασικό «γρανάζι» της σουηδικής μηχανής. Θα τον ξαναδούμε και στις επόμενες μεγάλες διοργανώσεις, αφού έχει ακόμα μπροστά του αρκετά χρόνια ποιοτικού ποδοσφαίρου.
Η μία από τις πέντε αλλαγές που έκανε ο Σκολάρι, μετά την ήττα της πρεμιέρας από την εθνική μας. Πήρε τη θέση του βετεράνου Φερνάντο Κόουτο και αμέσως «έδεσε» την πορτογαλική άμυνα. Γρήγορος, με καλές τοποθετήσεις και αποφασιστικός, έδωσε πολλές λύσεις σ έναν τομέα, που οι γηπεδούχοι «χώλαιναν» ελαφρά. Έκανε μεγάλο ματς απέναντι στην Ισπανία, όταν η ομάδα του έπαιζε το μέλλον της στη διοργάνωση, αλλά και στον ημιτελικό με τους Ολλανδούς. Η εκπληκτική πορεία της Πόρτο την τελευταία διετία, του έχει προσδώσει εμπειρία και αυτοπεποίθηση. Μάλλον δεν θα μείνει για πολύ καιρό ακόμα στο «Ντραγκάο».
Ο Λουίτζι ντελ Νέρι δικαιολογημένα τρίβει τα χέρια του: με το ένα πέμπτο των χρημάτων, που πήρε από την Τσέλσι για την μεταγραφή του Πάουλο Φερέιρα, η Πόρτο κάλυψε το κενό του, αποκτώντας τον Σεϊταρίδη από τον Παναθηναϊκό. Χωρίς καμία διάθεση υπερπατριωτισμού, είναι αυτή τη στιγμή ο καλύτερος δεξιός μπακ στον κόσμο, τουλάχιστον στην ηλικία του. Ο Ρεχάγκελ τον χρησιμοποίησε δύο φορές ως δεύτερο στόπερ κι αυτός «εξαφάνισε» τον Τιερί Ανρί και περιόρισε αισθητά τον Μίλαν Μπάρος. Απέφυγε τις πολλές κούρσες, αλλά και πάλι έδειξε τις δημιουργικές του ικανότητες, ενώ κέρδισε το πέναλτι στον εναρκτήριο αγώνα με την Πορτογαλία. Αν συνεχίσει να δουλεύει, ώστε να βελτιώσει κάποιες αδυναμίες του, τότε πολύ σύντομα θα βρεθεί σε ακόμη μεγαλύτερη ομάδα. Όπως στη Ρεάλ για παράδειγμα, που ψάχνει τον διάδοχο του Σαλγκάδο και ο Καμάτσο έχει «σταμπάρει» τον 23χρονο Έλληνα.
Ίσως η πιο ακατανόητη επιλογή της 23αδας. Χωρίς να θέλουμε να φανούμε υπερβολικά αυστηροί, δεν καταλαβαίνουμε το σκεπτικό της επιτροπής. Αν σώνει και καλά έπρεπε κάποιος Ιταλός να συμπεριληφθεί στην ιδανική ομάδα, ας ήταν ο Αντόνιο Κασάνο. Ο μεσοαμυντικός της Γιουβέντους σαφώς δεν ήταν από τους χειρότερους στο ιταλικό «ναυάγιο», αλλά δύσκολα μπορεί κανείς να πει ότι «επέπλευσε». Απλώς συμπαθητικός, αφού έτσι κι αλλιώς δεν είναι ο παίκτης, που θα κάνει τη διαφορά στη «σκουάντρα ατζούρα». Ένας παίκτης για ειδικούς ρόλους μέσα στην ενδεκάδα είναι, και ο ίδιος το γνωρίζει καλά. Μάλλον θα εξεπλάγη και ο ίδιος με την επιλογή του.
Προφανώς, έπρεπε να υπάρχει ένας Γερμανός στην 23αδα. Σε αυτή την περίπτωση επέλεξαν τον πλέον διαφημισμένο, που όμως έχει δείξει ότι δύσκολα θα καταφέρει να κουβαλήσει στις πλάτες του τη «νατσιονάλμανσαφτ». Καλό παιχνίδι και εξαιρετικό γκολ απέναντι στην Τσεχία, αλλά αυτό δεν αρκεί, όπως δεν αρκούσε για να στείλει την ομάδα του Ρούντι Φέλερ στους «8» της διοργάνωσης. Αλήθεια, πού ήταν ο μεσοεπιθετικός της Μπάγερν, όταν η Γερμανία δεν μπορούσε να βάλει ένα γκολ στη «φτωχή» Λετονία; Γιατί, μην ξεχνιόμαστε, σε αυτό το ματς ουσιαστικά έχασαν τα «πάντσερ» την πρόκριση. Εν όψει του δικού τους Μουντιάλ, οι Γερμανοί αναζητούν, εκτός από προπονητή, και ηγέτη, γιατί ο Μπάλακ μάλλον είναι «λίγος» γι αυτό το ρόλο.
Μέτρια χρονιά, μέτριο τουρνουά. Η Πορτογαλία ήθελε το Κύπελλο, το έχασε, και ο αρχηγός της δεν μπορεί να είναι άμοιρος ευθυνών. Ανύπαρκτος στον προημιτελικό με την Αγγλία, όπου η ομάδα του «πήρε μπρος», όταν τον έβγαλε ο Σκολάρι. Στον τελικό, ήθελε, αλλά δεν μπορούσε. Η ευθύνη βάρυνε υπερβολικά τα πόδια του. Κι όμως, η επιλογή του είναι σωστή. Αξίζει, μόνο και μόνο για την μεγάλη εμφάνισή του στον ημιτελικό με την Ολλανδία. Εκεί θύμισε τον Φίγκο του 2000, με ένα αψεγάδιαστο παιχνίδι, ενδεικτικό της κλάσης του. Πάντως, αν αυτό είναι το «αντίο» του άσου της Ρεάλ στην εθνική ομάδα, είναι μάλλον άδοξο.
Μορφή εμβληματική στο «άχρωμο» συγκρότημα του Σβεν Γκόραν Έρικσον. Προερχόταν από καταπληκτική χρονιά με την Τσέλσι και έκανε εξίσου καλό EURO, πολύ καλύτερο πάντως από κάποιους ακριβοπληρωμένους συμπαίκτες του. Παίκτης απέριττος, ουσιαστικός και με μεγάλη έφεση στο σκοράρισμα. Δεν «κρύβεται» στα δύσκολα και το απέδειξε στον προημιτελικό με την Πορτογαλία, όταν ισοφάρισε στην παράταση, ενώ ευστόχησε και στη διαδικασία των πέναλτι. Και να σκεφτεί κανείς ότι ήταν το πρώτο μεγάλο τουρνουά στο οποίο συμμετείχε. Δυναμικός, όχι όμως σκληρός, καλός πασέρ, καλός χειριστής της μπάλας, τέλειο εργαλείο για κάθε προπονητή. Ο Αμπράμοβιτς ξόδεψε μια περιουσία στις μεταγραφές, αλλά ο «παλιός» Λάμπαρντ ήταν σαφώς ο κορυφαίος της Τσέλσι την χρονιά που μας πέρασε.
Σε αυτή τη διοργάνωση των εργατών, δεν είναι παράξενο που αποδείχθηκε ο πολυτιμότερος παίκτης της φιναλίστ Πορτογαλίας. Παίζει όπου του ζητήσει ο προπονητής του, είναι ανασταλτικός, αλλά μπορεί και να φτιάξει παιχνίδι και διαθέτει «φαρμακερό» σουτ. Το γκολ που πέτυχε στον ημιτελικό με την Ολλανδία ήταν από τα καλύτερα της διοργάνωσης. Ανεξάντλητες φυσικές δυνάμεις και πάθος, υστέρησε ουσιαστικά μόνο στον τελικό. Κι αυτός κέρδισε πολλά από την πορεία της Πόρτο την τελευταία διετία, αν και ακόμη υστερεί σε αναγνωρισιμότητα. Δεν είναι σταρ, αλλά είναι πολύτιμος.
Χωρίς να βρεθεί στο 100% της απόδοσής του, απέδειξε και πάλι γιατί θεωρείται από τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές στον κόσμο αυτή την εποχή. Αν και είναι πλέον σταρ, δεν δίστασε να θυσιάσει τον εαυτό του για χάρη της ομάδας. Το ίδιο πολύτιμος σε οργανωμένες επιθέσεις και σε αντεπιθέσεις, ηγέτης και βαρόμετρο της Τσεχίας. Κι αν κάποιος δεν καταλαβαίνει το ρόλο του μέσου της Γιουβέντους στην εθνική του ομάδα, φτάνει να δει τον ημιτελικό με την Ελλάδα. Αν και αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα με τον Κατσουράνη, όσο βρίσκεται στο γήπεδο, η Τσεχία υπερέχει. Όταν τραυματίζεται και αποχωρεί, η ροή του αγώνα αλλάζει. Μάλλον έχασε την τελευταία ευκαιρία του για ένα τρόπαιο σε επίπεδο εθνικών ομάδων.
Μετά τον τελικό, ο αρχηγός της εθνικής βγήκε από τα αποδυτήρια κρατώντας το κύπελλο. Πήρε πανάξια και τον τίτλο του πολυτιμότερου παίκτη της διοργάνωσης. Από τα 555 λεπτά που αγωνίστηκε (δεν αντικαταστάθηκε καθόλου), είναι ζήτημα αν περπατούσε στα 10. «Μοτέρ», που συνεχίζει όταν όλοι οι άλλοι σταματούν, μόνο που δεν τρέχει ασκόπως. Είναι η επιτομή της ουσίας και του εγκεφαλικού παιχνιδιού. Δεν κατάφερε ούτε τώρα να πετύχει το παρθενικό του γκολ με τη γαλανόλευκη φανέλα, αλλά δεν έχει σημασία. Η ενέργειά του στον προημιτελικό με τη Γαλλία αξίζει όσο δέκα γκολ, χώρια που έστειλε τον Λιζαραζού στη… σύνταξη. Και το Κύπελλο που πρώτος σήκωσε, αξίζει όσο εκατό. Μετά τον αγώνα έκανε διάλεξη για την ελληνική ψυχή κι ήταν ο καταλληλότερος γιαυτό το ρόλο. Η αυταπάρνησή του συγκλόνισε. Αν τελικά μείνει ελεύθερος από την ΑΕΚ, θα πέσουν στα πόδια του πολλές ομάδες. Κι ας κλείνει τον Οκτώβριο τα 33…
Το «αντίο» του «Ζιζού» στην εθνική Γαλλίας δεν ήταν όπως το ονειρευόταν. Το γκολ του Αγγελου Χαριστέα τον άφησε με την πίκρα. Ο άσος της Ρεάλ εμφανίστηκε κάπως κουρασμένος στο EURO, όμως και πάλι κάποιες ενέργειές του ήταν αρκετές για να κάνουν τον κόσμο να τον χειροκροτήσει. Το πόσο μεγάλος μπαλαδόρος είναι, το ξέρουμε εδώ και πολλά χρόνια. Κινείται ελάχιστα πλέον στους χώρους, αλλά παραμένει κορυφαίος στο είδος του. Και μόνο για τα δύο γκολ που έβαλε στις καθυστερήσεις του αγώνα με την Αγγλία, ανατρέποντας το σκορ και χαρίζοντας τη νίκη στους «τρικολόρ», φτάνουν και περισσεύουν για να μπει στην 23αδα. Ο ίδιος όμως, ήθελε τον τίτλο.
Μπορεί στη Λίβερπουλ να πασχίζει για να βρει θέση στην ενδεκάδα, αλλά στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα έλαμψε. Πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης, από τους κορυφαίους της Τσεχίας που έφτασε μια ανάσα από τον τελικό. Πάστα μεγάλου επιθετικού. «Μυρίζεται» τις φάσεις, είναι γρήγορος και αποτελεσματικός όσο ελάχιστοι. Αν τον αγνοήσεις για μια στιγμή, θα το πληρώσεις ακριβά. Δεν σκόραρε μόνο στο ματς με την Ελλάδα και η ομάδα του έχασε. Μπήκε σαν αλλαγή και πέταξε εκτός οκτάδας τους Γερμανούς. «Καθάρισε» με δύο γκολ στην αντεπίθεση, τον προημιτελικό με τη Δανία. Γύρω από αυτόν και τον Ροσίτσκι θα χτιστεί η νέα Τσεχία και θα είναι και στο μέλλον πρωταγωνίστρια. Τώρα που έφυγε ο Ουγιέ, μπορεί να παίζει και στη Λίβερπουλ.
Πριν από το EURO η Βέρντερ συζητούσε να τον δώσει στην Καϊζερσλάουτερν, ως αντάλλαγμα για τη μεταγραφή του Μίροσλαβ Κλόζε. Τρία γκολ, το ένα πιο πολύτιμο από το άλλο, και μια κούπα, για ένα σέντερ-φορ που γινόταν δεξί χαφ μέσα στο παιχνίδι και γύριζε στην άμυνα για να κάνει τάκλιν. Κάποιες φορές, βρέθηκε να καλύπτει το χώρο πίσω από τον Σεϊταρίδη. Απίστευτες εμφανίσεις και εντυπωσιακά ποσοστά αξιοποίησης των ευκαιριών που του παρουσιάστηκαν. «Ο δολοφόνος με το αγγελικό πρόσωπο» χτύπησε Ισπανούς, Γάλλους και Πορτογάλους. Κάθε γκολ, έστελνε και πιο ψηλά την Ελλάδα. Αυτό του τελικού, την εκτόξευσε σε άλλο γαλαξία. Ό,τι και να γίνει από εδώ και πέρα, το όνομά του περνά στην ιστορία και στα «χάι-λαϊτς» του μέλλοντος θα παίζεται η κεφαλιά του, στο 57ο λεπτό του τελικού. Έχει πλέον όλες τις προδιαγραφές να εξελιχθεί σε σούπερ-σταρ, αρκεί να παραμείνει προσγειωμένος.
Ανακάλεσε την απόφασή του να αποσυρθεί από την εθνική ομάδα και την οδήγησε στα προημιτελικά του EURO. Με λίγη τύχη, θα έφτανε ακόμη πιο ψηλά. Μοιάζει λίγο παρωχημένος, αλλά είναι κίνδυνος-θάνατος στην αντίπαλη περιοχή. Πέτυχε ένα καταπληκτικό γκολ απέναντι στη Βουλγαρία και γενικά έδειξε πως, ακόμη και σε αυτή την ηλικία, μπορεί να βοηθήσει. Αυτό σκέφτηκε άλλωστε και η Μπαρτσελόνα, που τον απέκτησε ως ελεύθερο, αφού το συμβόλαιό του με τη Σέλτικ έληξε στο τέλος της περιόδου. Το πρόβλημα, που φάνηκε κυρίως στον αγώνα με την Ολλανδία, ήταν η συνεργασία του με τον Ζλάταν Ιμπραϊμοβιτς, αφού οι δυο τους έχουν τελείως διαφορετικό στυλ παιχνιδιού.
Αν και μπαίνει καταχρηστικά στους επιθετικούς, ο μικρός δικαιούται απόλυτα αυτής της τιμής. Δεν ξεκίνησε στο εναρκτήριο ματς με την Ελλάδα, μπήκε σαν αλλαγή αντί του Σιμάο, σκόραρε και μονιμοποιήθηκε στην ενδεκάδα. Μεγάλο ταλέντο, με εκπληκτικό χειρισμό της μπάλας, αέρινες κινήσεις και εκπληκτική ντρίμπλα. Του λείπει ακόμη η ωριμότητα και οι εμπειρίες, παρά τον ένα χρόνο στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και την εμπιστοσύνη που του δείχνει ο σερ Αλεξ Φέργκιουσον. Πολλές φορές κρατάει υπερβολικά τη μπάλα, ενώ έχει την ευκαιρία να πασάρει. Θυμίζει λίγο παλιό Βραζιλιάνο, αλλά μεγαλώνοντας θα μάθει και θα περιορίσει τις κακές συνήθειες. Πολύ σημαντικό το γεγονός ότι έδειξε χαρακτήρα στον τελικό, όπου ήταν αναμφισβήτητα ο κορυφαίος της Πορτογαλίας. Και τα δύο γκολ που πέτυχε (το άλλο στον ημιτελικό με την Ολλανδία) ήρθαν με κεφαλιά μετά από κόρνερ, ένα στοιχείο που δεν είχε δείξει ως τώρα. Από χθες, είναι ο νέος ηγέτης της εθνικής ομάδας της χώρας του και καλείται να την οδηγήσει εκεί που δεν τα κατάφεραν ο Φίγκο, ο Ρουί Κόστα και οι λοιποί της προηγούμενης γενιάς: σε έναν τίτλο.
Αν η Αγγλία προχωρούσε πέρα από τον προημιτελικό, θα ήταν ο πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης. Αν δεν τραυματιζόταν στον προημιτελικό με την Πορτογαλία, η Αγγλία μπορεί να προχωρούσε. Τόσο απλά. Δεν μπορούμε να μιλήσουμε για αποκάλυψη, αφού παίζει από τα 16 του στην πρέμιερ λιγκ και έχει δείξει την αξία του. Αν και δεν είχε ιδιαίτερη βοήθεια, ούτε από τον παρτενέρ του (Όουεν) ούτε από τους μέσους της εθνικής Αγγλίας, ο θρασύτατος «πιτσιρικάς» της Έβερτον άρπαξε από τα μαλλιά την ευκαιρία που του έδωσε ο Σβεν Γκόραν Έρικσον. Έχει όλα όσα απαιτεί ο ρόλος του σύγχρονου επιθετικού και επιπλέον, είναι ώριμος για την ηλικία του. Αν όλα πάνε καλά, θα μας απασχολήσει σε πολλές διοργανώσεις στο μέλλον.
Βρίσκει την υγειά του στην εθνική ομάδα, αφού στη Μίλαν αγωνίζεται ελάχιστα. Γρήγορος και διεισδυτικός επιθετικός, έχει καλή επαφή με τα δίχτυα. Τα δικά του γκολ στο πολυσυζητημένο 2-2 με τη Σουηδία, έστειλαν τη Δανία στα προημιτελικά. Εκεί όμως, ο Τόμασον εξαφανίστηκε. Έδειξε να του λείπουν τα μεγάλα παιχνίδια και δεν μπόρεσε να προβληματίσει την άμυνα των Τσέχων στο πρώτο ημίχρονο, όταν το ματς ήταν ισορροπημένο. Γιατί μετά, τους Δανούς τους πήρε το ποτάμι…
Είναι ασυζητητί ο καλύτερος «φουνταριστός» στον κόσμο. Όμως, ο ρόλος του στην εθνική Ολλανδίας είναι άχαρος. Ο Αντβοκαατ επιμένει να τον αφήνει μόνο του στην επίθεση και περιμένει από αυτόν να κάνει τη «βρώμικη» δουλειά, για να δημιουργούνται χώροι από τα πλάγια. Με αυτό τον τρόπο, ουσιαστικά εξουδετερώνεται το μεγαλύτερο ατού των «οράνιε». Έστω κι έτσι πάντως, ο Φαν Νίστελροϊ σκόραρε τέσσερις φορές στο EURO και πήγε την ομάδα του μέχρι τον ημιτελικό. Εκεί, χωρίς καμία βοήθεια από τη μέση και μπροστά (όπου η Ολλανδία ήταν ανύπαρκτη), πάλεψε όσο μπορούσε, αλλά τελικά ηττήθηκε. Αλλη μια απογοήτευση, μετά τη μέτρια χρονιά της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ σε Αγγλία και Ευρώπη. Θα έχει να θυμάται πάντως το απίστευτο γκολ που πέτυχε εναντίον της Γερμανίας. Το ίδιο κι εμείς!
Ο Αργύρης Μπακιρτζής και οι Χειμερινοί Κολυμβητές επιστρέφουν στον λόφο του Φιλοπάππου, με τα τραγούδια τους αλλά και τις ιστορίες που κάνουν κάθε φορά αυτή τη συνάντηση μοναδική.
Σύμφωνα με όσα αναφέρουν στο εξωτερικό, ο Ερυθρός Αστέρας φαίνεται πως κινείται για την αντικατάσταση του Κόντι Μίλερ-ΜακΙντάιρ, έχοντας εντοπίσει ήδη τον στόχο του.