Ένας δίσκος με τραγούδια από τα Γιάννενα και το Ζαγόρι, με την κομπανία του Γρηγόρη Καψάλη (κλαρίνο) και με τον Γιάννη Παπακώστα στο τραγούδι. Εγκαινιάζει μια σειρά εκδόσεων που είναι αφιερωμένες στην παράδοση της οροσειράς της Πίνδου, μιας γεωγραφικής περιοχής με πολλές κατά τόπους παραδόσεις, που, από όσο γνωρίζουμε, δεν έχουν ερευνηθεί συνολικά και συστηματικά. […]
Ένας δίσκος με τραγούδια από τα Γιάννενα και το Ζαγόρι, με την κομπανία του Γρηγόρη Καψάλη (κλαρίνο) και με τον Γιάννη Παπακώστα στο τραγούδι. Εγκαινιάζει μια σειρά εκδόσεων που είναι αφιερωμένες στην παράδοση της οροσειράς της Πίνδου, μιας γεωγραφικής περιοχής με πολλές κατά τόπους παραδόσεις, που, από όσο γνωρίζουμε, δεν έχουν ερευνηθεί συνολικά και συστηματικά. Η έκδοση αυτή είναι αφιερωμένη στην τέχνη του Καψάλη και του Παπακώστα, που συνεχίζουν την παλαιά αστική παράδοση των Ιωαννίνων και της ευρύτερης περιοχής. Από τους οργανικούς σκοπούς ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η «Γράβα». Ένα κομμάτι που -κατά μια εκδοχή- σχετίζεται με την ομώνυμη περιοχή κοντά στο Δέλβινο της σημερινής Αλβανίας. Πρόκειται για ένα αυτοσχεδιαστικού χαρακτήρα κομμάτι, που παραπέμπει στην παράδοση της Ανατολής, όπως άλλωστε και μεγάλο μέρος των αστικών γιαννιώτικων τραγουδιών. Τα περισσότερα τραγούδια έχουν ομοιοκατάληκτους δεκαπεντασύλλαβους στίχους, δείγμα -σύμφωνα με τον Samuel Baud-Bovy- της ξενικής τους προέλευσης. Σύμφωνα με τη θεωρία του, η ύπαρξή τους στα Γιάννενα, στη μέση της στεριανής Ελλάδας, οφείλεται στα μουσικά δίκτυα των επαγγελματιών μουσικών, που κατά τους τελευταίους αιώνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας περιδιάβαιναν τις μεγάλες πόλεις των Βαλκανίων. Χαρακτηριστικά δείγματα τέτοιων τραγουδιών είναι η σειρά «Γιαννιώτικα» που κλείνει το δίσκο. Όπου πέρα από τη μουσική, που διαφοροποιείται από το κυρίως σώμα της μουσικής παράδοσης της Ηπείρου, οι στίχοι φανερώνουν τη λόγια προέλευσή τους. Καθένα από τα τραγούδια συνοδεύεται και από ένα σχόλιο, όπου αναφέρονται στοιχεία που έχουν διατηρηθεί στις μνήμες των παλιότερων μουσικών. Την επιμέλεια της παραγωγής είχε ο Γιώργος Δεληγιάννης. Συνοπτικά, πρόκειται για έναν αξιόλογο δίσκο, που αποτυπώνει την τέχνη ενός παλιού δεξιοτέχνη στην πιο ώριμη φάση της σταδιοδρομίας του. Ταυτόχρονα, μας προετοιμάζει για μελλοντικές εκδόσεις με θέμα τους τις μουσικές της Πίνδου, που θα έχουν πίσω τους επιτόπια έρευνα και συστηματική επιστημονική τεκμηρίωση.