Το «Shaman» είναι στην πραγματικότητα ένα «Supernatural No.2″. Οι επιλογές και οι πρακτικές, που χαρακτήρισαν το προ τριετίας άλμπουμ της επιστροφής του Carlos Santana στη δισκογραφική και καλλιτεχνική επικαιρότητα, ακολουθούνται και στο καινούργιο του άλμπουμ κατά γράμμα, ενώ την παραγωγή εποπτεύει και πάλι ο Clive Davis, το στέλεχος της Arista που συνέλαβε τη χρυσοφόρα ιδέα […]
Το «Shaman» είναι στην πραγματικότητα ένα «Supernatural No.2″. Οι επιλογές και οι πρακτικές, που χαρακτήρισαν το προ τριετίας άλμπουμ της επιστροφής του Carlos Santana στη δισκογραφική και καλλιτεχνική επικαιρότητα, ακολουθούνται και στο καινούργιο του άλμπουμ κατά γράμμα, ενώ την παραγωγή εποπτεύει και πάλι ο Clive Davis, το στέλεχος της Arista που συνέλαβε τη χρυσοφόρα ιδέα της επανόδου του Santana. Ως γνωστόν, ο μεξικανικής καταγωγής μάγος της κιθάρας δεν τα καταφέρνει το ίδιο καλά με τα φωνητικά, με αποτέλεσμα μια μεγάλη ομάδα από «καλεσμένους» βοκαλίστες να παρελαύνει στα 16 τραγούδια του δίσκου. Από αισθητική άποψη διακρίνουμε αμέσως μια μάλλον «ύποπτη» πολυσυλλεκτικότητα: νεανική dance-pop από την 19άχρονη Michelle Branch, hard rock από τους P.O.D. και τον Chad Kroeger (των Nickelback), μπαλάντες από τους Musiq και Dido, ρομαντική soul από τον Seal, rhythm & blues με κουβανέζικη αύρα από τη Macy Gray, soft rock από τον Citizen Cope (Clarence Greenwood), latin pop από τον Alejandro Lerner, hip-hop με εθνομπίτ αρώματα από τους Ozomatti αλλά και… κλασικό τραγούδι από τον Ισπανό τενόρο Placido Domingo. Στη διαμόρφωση μιας όσο το δυνατόν πιο πολύπλευρης αφρολάτιν φυσιογνωμίας συνεισφέρουν και οι ινστρουμένταλ διασκευές (στο «Adouma» της Angelique Kidjo, στο «Foo Foo» των εξ Αϊτής ορμώμενων Tabou Combo, και στο «Aye Aye Aye», το soca ύμνο του καρναβαλιού του 1998). Την εντυπωσιακή -ίσως και κουραστική- αυτή ποικιλία (που θα μπορούσε κάλλιστα να εμπνεύσει μια διαφήμιση του Benetton) τη χαρακτηρίζουμε ύποπτη, επειδή πουθενά δεν μας έπεισε ότι αποτελεί έκφραση κάποιας βαθύτερης καλλιτεχνικής ανάγκης. Αντίθετα είναι, κατά τη γνώμη μας, ολοφάνερη η προσπάθεια να γεμίσει το «Shaman» με τραγούδια καθένα από τα οποία καλύπτει τις αξιώσεις και τις προσδοκίες μιας διαφορετικής ομάδας-στόχου καταναλωτών. Ο ίδιος ο Santana στο μεγαλύτερο μέρος του άλμπουμ περιορίζεται σε δευτερεύοντα ρόλο, συνοδεύοντας με τον άμεσα αναγνωρίσιμο κιθαριστικό του ήχο (ένα κράμα blues και flamenco) τραγούδια που κατά τρόπο παράδοξο μοιάζουν να έχουν «χτιστεί» γύρω από την προσωπικότητα του εκάστοτε καλεσμένου τραγουδιστή. Άραγε, όλα αυτά ο 55άχρονος θρύλος της γενιάς του Woodstock θέλει και τα κάνει ή του ξεφεύγουν; Ρητορικό το ερώτημα. Βλέπετε, όταν συζητάμε για πωλήσεις αρκετών εκατομμυρίων αντιτύπων CD, τα λεφτά είναι όντως πολλά.
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Δευτέρα 19.01.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/01/lucas-marconnet-Kls_Hq8p-xI-unsplash-315x220.jpg)
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442